Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η χρονιά της μαγικής σκέψης

Έτσι και η απώλεια έχει εγκατασταθεί στη ζωή σου, παίρνει ανθρώπινη μορφή, μεταμορφώνεται σε κάτι ζωντανό και χειροπιαστό, και παίζει τον ρόλο του, όπως κάθε τι άλλο στην καθημερινότητά σου. Το λεξικό έχει για συνώνυμα της απώλειας τις λέξεις χάσιμο, ζημιά, βλάβη. Για αντίθετα έχει τις λέξεις εύρεση, όφελος, ανάκτηση. Εσύ λειτουργείς μεταξύ του συνώνυμου και του αντίθετου, παλεύοντας να βρεις τις ισορροπίες σου. Θέλεις να ξεφύγεις από τα συνώνυμα και να ανακτήσεις αυτό που έχασες. Στο μεταξύ αντιμετωπίζεις και άλλα δεδομένα συγχρόνως, όπως για παράδειγμα τον χρόνο που έχει μεσολαβήσει, την νοσταλγία που έχει την τάση να μεγαλώνει με τον καιρό, τις δυσκολίες της ζωής και άλλα τέτοια. Ωστόσο υπάρχουν κείμενα, όπως αυτό το βιβλίο στην ανάρτηση, που σε βοηθούν να καταλάβεις τι σου γίνεται, να αναλύσεις το πένθος σου, να δεις από κοντά τις αλλαγές που σου επέφερε και να το διαχειριστείς καλύτερα. Μου συστήσαν το βιβλίο πριν μερικές ημέρες και το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και συγκίνηση γιατί έχει πολλά κοινά σημεία με το δικό μου που εύχομαι να βγει σύντομα. Δεν είναι ευχάριστο θέμα by no means, θα ευχόσουν να μην το ζήσεις αλλά αν σου συμβεί, καλό είναι να μην περιφέρεσαι στο άγνωστο αλλά να νιώθεις ότι υπάρχει έστω και λίγο κοντρόλ. Και έτσι αρχίζει η προσπάθεια να κατασκευάσεις μια νέα ζωή μόνη σου, σε διαφορετικές συνθήκες, με άλλα δεδομένα που θα μάθεις στη διάρκεια, με φρέσκια ματιά και καινούρια καρδιά, με σθένος χαλαρό και δυνάμεις που χρειάζονται βοήθεια, πολύ βοήθεια. Θα τα καταφέρεις; Με προσωπική δράση και σοβαρή προσπάθεια κάτι μπορεί να γίνει, λέω εγώ που παλεύω με αυτό το τέρας για 7 χρόνια (θα γίνει σε λίγο). Οικογενειακή αγάπη, δυο καλοί φίλοι, η ψυχολόγος σου, ένα βιβλίο που να μιλάει ανοιχτά για το θέμα σου, η αγαπημένη σου μουσική, ένα ταξίδι ίσως, θα γίνουν δίχτυα ασφαλείας και θα συνεχίζουν να σε ωθούν μπροστά. " Έπρεπε να αισθανθείς την αλλαγή του κύματος. Έπρεπε να αφεθείς στην αλλαγή. Εκείνος μου το είχε πει αυτό."


Νένα Μεϊμάρη


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Πολυτέλειες που ομορφαίνουν τη ζωή μας!!!

Jade Bonacolta Μετάφραση Νένα Μεϊμάρη Η Jade Bonacolta ασχολείται με θέματα που ενδυναμώνουν τον άνθρωπο και μας βοηθάει να επιτύχουμε μία ποιοτική ζωή. Πρόσφατα μας έδωσε «6 πολυτέλειες» που συνδράμουν σε μία πλούσια ζωή, όχι απαραίτητα με χρήματα μόνο. Αυτές είναι: Χρόνος Υγεία Ήρεμος νους Χαλαρά πρωϊνά Ικανότητα για ταξίδια Ένα σπίτι γεμάτο αγάπη Ωραία μου ακούγονται εμένα αλλά ελάτε να δούμε πόσο προσιτά είναι σε εμάς σήμερα. Ο χρόνος για τον εαυτό μας μπορεί να διαπραγματευτεί από εμάς τις ίδιες. Μέσα στις 24 ώρες της ημέρας, καλό είναι να βρούμε λίγο χρόνο και για εμάς. Η υγεία δεν θα έλεγα ότι παραμένει η ίδια για πάντα. Μπορούμε όμως να κάνουμε πρόληψη, να την φροντίσουμε ιδιαίτερα, με λίγη γυμναστική και καλή διατροφή, ενυδάτωση και πνευματικό διαλογισμό με όποιον τρόπο νιώθουμε άνετα. Να δουλέψουμε το άγχος, το στρες και τα ψυχολογικά μας και να μην τα επιτρέψουμε να μας παρασύρουν σε δύσκολα μονοπάτια. Σε σχέση με την ηρεμία του μυαλού δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που το έχε...

Από τη θλιψη στην αισιοδοξία. Ο κύκλος της θλίψης

  Πάρα πολλές φορές έχουμε έρθει αντιμέτωποι με καταστάσεις δύσκολες, αδιέξοδες, καταστάσεις που προκαλούν πόνο. Μερικές φορές σε θέματα δουλειάς (π.χ. απόλυση, ή ακόμα και η πιθανότητα απόλυσης) άλλες φορές σε προσωπικές σχέσεις (προβλήματα με τον/την σύντροφο μας ή και με φίλους, ή με την οικογένεια) και άλλες φορές σε πιο δύσκολα όπως μια ασθένεια που μπορεί να έρθει ξαφνικά στη ζωή μας ή η απώλεια που φέρνει ο θάνατος ενός δικού μας ανθρώπου. Μπαίνουμε χωρίς να το καταλάβουμε σε ένα κύκλο θλίψης από όπου κατά τη διάρκεια του περνούμε από πολλές αλλαγές. Ο τελικός υγιής προορισμός μιας θλίψης είναι η ανακούφιση και η συνέχεια της ζωής μας. Η γνωστή ψυχίατρος Elizabeth Kübler-Ross μας εξηγεί ότι σε αυτό τον συναισθηματικό κύκλο θλίψης μπορεί να μπει οποιοσδήποτε άνθρωπος. Τα στάδια που περνούμε για την αντιμετώπιση της απώλειας ή γενικότερα της θλίψης είναι Σόκ, άρνηση, θυμός-οργή, διαπραγμάτευση, θλίψη και τελικά παραδοχή. Σοκ Σκεφτείτε μια φορά που την ήσυχη μας ζωή τη διατάραξ...