Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πολυτέλειες που ομορφαίνουν τη ζωή μας!!!


Jade Bonacolta

Μετάφραση Νένα Μεϊμάρη


Η Jade Bonacolta ασχολείται με θέματα που ενδυναμώνουν τον άνθρωπο και μας βοηθάει να επιτύχουμε μία ποιοτική ζωή. Πρόσφατα μας έδωσε «6 πολυτέλειες» που συνδράμουν σε μία πλούσια ζωή, όχι απαραίτητα με χρήματα μόνο. Αυτές είναι:

Χρόνος

Υγεία

Ήρεμος νους

Χαλαρά πρωϊνά

Ικανότητα για ταξίδια

Ένα σπίτι γεμάτο αγάπη

Ωραία μου ακούγονται εμένα αλλά ελάτε να δούμε πόσο προσιτά είναι σε εμάς σήμερα.

Ο χρόνος για τον εαυτό μας μπορεί να διαπραγματευτεί από εμάς τις ίδιες. Μέσα στις 24 ώρες της ημέρας, καλό είναι να βρούμε λίγο χρόνο και για εμάς. Η υγεία δεν θα έλεγα ότι παραμένει η ίδια για πάντα. Μπορούμε όμως να κάνουμε πρόληψη, να την φροντίσουμε ιδιαίτερα, με λίγη γυμναστική και καλή διατροφή, ενυδάτωση και πνευματικό διαλογισμό με όποιον τρόπο νιώθουμε άνετα. Να δουλέψουμε το άγχος, το στρες και τα ψυχολογικά μας και να μην τα επιτρέψουμε να μας παρασύρουν σε δύσκολα μονοπάτια. Σε σχέση με την ηρεμία του μυαλού δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που το έχει καταφέρει ολοκληρωτικά αλλά μπορούμε να το κάνουμε στόχο και προσπάθεια. Υπάρχουν πολλοί τρόποι σήμερα και το διαδίκτυο θα μας φανεί χρήσιμο στις συγκεκριμένες πληροφορίες. Χαλαρά πρωινά, και εδώ χρειάζεται οργάνωση, συγκέντρωση και στόχευση για να τα καταφέρουμε. Αν δεν μπορούμε κάθε μέρα γιατί υπάρχουν παιδιά, ας προσπαθήσουμε έστω μερικές ημέρες.


Ικανότητα για ταξίδια δεν έχουμε πάντα, αλλά και εδώ μπορούμε να κάνουμε ένα ομαδικό με λίγα χρήματα, ένα κοντινό, ένα ημερήσιο, να πάμε σε κάποια διπλανή πόλη για να επισκεφτούμε ένα μουσείο, ένα πάρκο ή κάτι που μας ενδιαφέρει. Επίσης να γνωρίσουμε αξιοσημείωτα μέρη γύρω από την πόλη μας, ένα χωριό ή να περπατήσουμε σε βουνό ή θάλασσα. Πιστεύω ότι το ταξίδι είναι νοοτροπία και στάση ζωής. Αν σου αρέσει αλλά δεν μπορείς να πας για διάφορους λόγους, υπάρχουν τα ντοκιμαντέρ, τα ταξιδιωτικά περιοδικά και το διαδίκτυο που βοηθούν να δραπετεύσουμε για λίγο, κάτι που το συνηθίζω εγώ και με βοηθάει σε γενικές γραμμές. Το γεμάτο σπίτι με αγάπη είναι κάτι που εξαρτάται εντελώς από εμάς τις ίδιες. Σίγουρα περνώντας στη χηρεία δεν είναι εύκολο πράγμα να δείχνεις την αγάπη σου στους γύρω σου, αλλά θα πρέπει να γίνει κανονικότητα, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν παιδιά μέσα στο σπίτι. Εάν δεν υπάρχουν παιδιά, όπως στη δική μου περίπτωση, τότε διαλέγεις πού θα δώσεις την αγάπη σου και πώς θα την εκφράσεις μέσα στο σπίτι σου. Πολύ προσωπικό το θέμα αλλά και πολύ σημαντικό. Επειδή έμεινες μόνη δεν σημαίνει ότι παύεις να έχεις την ανάγκη της αγάπης.

Ας κάνουμε μία προσπάθεια, φίλες μου, να εντάξουμε κάποιες από αυτές τις πολυτέλειες στη δική μας ζωή. Με τόσα που έχουμε περάσει, θα μας φανούν χρήσιμες!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977 Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο. Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό. Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως ερ...

Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όπο...

Ποτέ δεν είναι αργά!!!

  «Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είσαι» του George Eliot «Ποτέ δεν είναι αργά – στα μυθιστορήματα η στη ζωή – να αναθεωρήσουμε» της Nancy Thayer «Είμαστε οι πρωταγωνίστριες της δικής μας ιστορίας» της Mary McCarthy «Μην ψάχνεις έξω από τον εαυτό σου. Οι ουρανοί βρίσκονται μέσα σου» της Mary Lou Cook «Λίγο από ότι σου κάνει κέφι, σου κάνει καλό» της Marie Lloyd Νένα Μεϊμάρη

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη «Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μο...