Είμαι Χήρα - Έχω φωνή

   Η σύνταξη χηρείας θεωρείται για πολλές οικογένειες το πρώτο και πιο κρίσιμο εισόδημα μετά τον θάνατο ασφαλισμένου ή συνταξιούχου. Στην πράξη, όμως, η απονομή δεν είναι πάντα άμεση. Οφειλές του θανόντος, εκκρεμείς αιτήσεις συνταξιοδότησης, ελλιπή δικαιολογητικά και ασυμφωνίες στα στοιχεία μπορούν να βγάλουν την υπόθεση από την ταχεία διαδικασία και να καθυστερήσουν την πληρωμή.  Το πρώτο κρίσιμο σημείο είναι οι οφειλές του θανόντος προς τον e-ΕΦΚΑ. Ο φορέας προβλέπει ότι για να προχωρήσει η απονομή, οι οφειλές δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις 30.000 ευρώ, ενώ ειδικά για τον τ. ΟΓΑ το όριο είναι 10.000 ευρώ. Στις οφειλές συνυπολογίζονται ασφαλιστικές εισφορές, οφειλές από αναγνώριση πλασματικού χρόνου, προαιρετική ασφάλιση, πρόσθετα τέλη και λοιπές επιβαρύνσεις. Όταν το χρέος υπερβαίνει αυτά τα όρια, η υπόθεση δεν προχωρά ομαλά χωρίς ειδική διαχείριση.  Υπάρχει πάντως ειδική δίοδος για ορισμένες περιπτώσεις. Ο e-ΕΦΚΑ αναφέρει ότι για οφειλές που υπερβαίνουν τα παλαιότε...

https://odelalis.gr/nena-meimari-milame-me-tin-viky-maniati-gia-tin-imera-tis-gynaikas-podcast/ Πηγή: ιστοσελίδα Ντελάλης Νένα Μεϊμάρη

Η Αμερική τις αποκαλούσε «οι χήρες». Αλλά αυτή η λέξη δεν πλησίασε ποτέ την αλήθεια. Επειδή αυτές οι γυναίκες δεν ήταν απλώς επιζώσες μιας τραγωδίας. Ήταν στρατηγοί, παιδαγωγοί, θεμελιώτριες θεσμών και αρχιτέκτονες της κληρονομιάς των πολιτικών δικαιωμάτων που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Αμερική. Coretta Scott King. Betty Shabazz. Myrlie Evers-Williams. Και δίπλα τους, στο πνεύμα και στην ηγεσία, η Dorothy Height. Μεταξύ τους κατείχαν έξι πανεπιστημιακά πτυχία, μεγάλωσαν δεκαέξι παιδιά ως μονογονείς, ηγήθηκαν εθνικών οργανώσεων και πέρασαν δεκαετίες παλεύοντας για τη δικαιοσύνη που οι σύζυγοί τους δεν πρόλαβαν να δουν. Κι όμως, οι εφημερίδες και η τηλεόραση συνέχιζαν να χρησιμοποιούν την ίδια λέξη. Χήρες. ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ Ο ΤΥΠΟΣ ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ Τον Ιανουάριο του 1995, σε ένα δείπνο στο King Center στην Ατλάντα, η φωτογράφος Susan Ross απαθανάτισε μια σπάνια στιγμή. Όχι θλίψη. Όχι τελετουργικό. Όχι τη σοβαρή εικόνα που η Αμερική είχε συνηθίσει να βλέπει. Αντίθετα, φωτογράφισε τέσσ...

Νένα Μεϊμάρη Διάβασα κάπου ότι πολλές φορές μία καταστροφή, ένα τραύμα και μία τραγωδία μπορεί να μας επιστρέψει στο αρχικό σημείο που θα έπρεπε να βρισκόμασταν από την αρχή. Το σκέφτηκα πολύ αυτό και έκανα όλα τα πιθανά σενάρια στο μυαλό μου για τη δική μου ζωή. Τι πράγματα κατόρθωσα, τι στόχους έβαλα και πόσους κατάφερα; Τι καλό συνέβη σε εμένα όλο αυτό τον καιρό ενώ εγώ πάλευα και συνεχίζω να παλεύω με την τραγωδία που με βρήκε; Η αλήθεια είναι ότι συνέβησαν αρκετά καλά και έξι χρόνια μετά μπορώ να τα καταγράψω στο μυαλό μου αφού τα έχω νιώσει πρώτα στην καρδιά μου. Ένα από τα πιο σημαντικά για μένα είναι η δημιουργία αυτού του blog το οποίο έφερε τεράστια γαλήνη στην ψυχή μου όλο αυτό τον καιρό που το δουλεύω. Σιγά σιγά και βήμα βήμα που πρόσφερε παρηγοριά με τη δική μου εμπειρία όπως και με των άλλων γυναικών. Δεν θα υπήρχε αυτό το project αν η ζωή μου ήταν στην κανονικότητά της. Επίσης έγραψα και δύο άλλα βιβλία τα οποία με βοήθησαν να ψάξω και να βρω μερικώς την ψυχική μου θεραπ...

  Με αγάπη, Νένα Μεϊμάρη

  Περίληψη:   Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας, ανακαλύπτουμε οκτώ Ελληνίδες συγγραφείς που ξεχώρισαν για την πένα τους και κατέκτησαν τις καρδιές των αναγνωστών. Η  Παγκόσμια Ημέρα Γυναίκας  δεν είναι απλώς μια «γιορτή», αλλά μια  ζωντανή υπενθύμιση  των αγώνων για ισότητα από τις θηλυκότητες όλου του κόσμου, που εξακολουθούν να δίνονται μέχρι και σήμερα. Με αφορμή λοιπόν την  8η Μαρτίου , δίνουμε το βήμα σε  οκτώ σύγχρονες Ελληνίδες συγγραφείς  που μέσα από το συγγραφικό τους έργο λειτουργούν σαν  καθρέφτες και φάροι , αρθρώνοντας λόγο για τη γυναικεία εμπειρία, σπάζοντας  στερεότυπα και φωτίζοντας  αθέατες πτυχές  της καθημερινότητας. Διαβάζουμε τις ιστορίες τους, γραμμένες  από γυναίκες για γυναίκες  – αλλά και για όλους όσους θέλουν να  καταλάβουν βαθύτερα  τον κόσμο τους. Πάμε να τις γνωρίσουμε καλύτερα; Αμάντα Μιχαλοπούλου - Η εξερευνήτρια της γυναικείας ψυχής Η  Αμάντα Μιχαλοπούλ...

 Photo credit: @lsteffan at the Garden District @lsteffan says: “Garden District blooms to help brighten up this gloomy rainy day!” Πηγή:  French Quarter Business Association - Facebook group Νένα Μεϊμάρη

Πηγή: Δημήτρης Ι. Πετρούνιας - Κλινικός Ψυχολόγος Νένα Μεϊμάρη

Νένα Μεϊμάρη Στις 8 Μαρτίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας που καθιερώθηκε από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Το φετινό θέμα είναι «Δώσε για να κερδίσεις». Τι άλλο θα μπορούσε να είναι εξάλλου αφού η γυναίκα έχει τον δυναμικό ρόλο της προσφοράς; Μέσα λοιπόν από τη δοτικότητα και την προσφορά ψάχνουμε την ισότητα και την ελευθερία. Αυτό ίσως καταφέρουμε να το αποκτήσουμε βοηθώντας η μία την άλλη πρακτικά και όχι μόνο με λόγια. Χρησιμοποιούμε τις γνώσεις, τους πόρους, την εκπαίδευση, τον χρόνο καθώς και τις υποδομές που έχουμε. Γινόμαστε μέντορες η μία για την άλλη με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε. Η ισότητα και η ελευθερία είναι θέματα για τα οποία μία γυναίκα παλεύει ακόμα και στις καλύτερες συνθήκες. Ο αγώνας μας είναι ρεαλιστικός και δεν τον παίρνουμε αψήφιστα. Η Σιμόν ντε Μποβουάρ, η περίφημα Γαλλίδα φιλόσοφος, συγγραφέας και ακτιβίστρια, λέει «Γυναίκα: δεν γεννιέσαι, γυναίκα γίνεσαι». Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον. Γινόμαστε με τον χρόνο, την πείρα, τις προσωπικές μας σκέψεις και τα όνει...

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας— ημέρα μνήμης που τιμά τον ιστορικό αγώνα και τα επιτεύγματα των γυναικών για ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη—στεκόμαστε αναστοχαστικά μπροστά σε αυτό που πέρασε και με αισιοδοξία ατενίζουμε το μέλλον. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η γυναικεία φωνή έχει αποδειχθεί πολύτιμη και η επίδρασή της αναμφισβήτητη. Οφείλουμε να αγκαλιάζουμε τη δύναμή μας, δηλαδή να δημιουργούμε, να εξελισσόμαστε με τις πράξεις μας, και να αποτελούμε πρότυπα για τη νέα γενιά, για τα παιδιά μας, για τους συνανθρώπους μας. Η γυναίκα σήμερα είναι περισσότερο παρούσα στον κόσμο της εργασίας, της επιστήμης, του πολιτισμού και των δομών της όποιας εξουσίας, σε σύγκριση με το παρελθόν. Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο αλλά πρέπει τώρα η νέα γενιά να πάρει τη σκυτάλη, να μην επαναπαυτεί, να το συνεχίσει γιατί εύκολα αφαιρούνται τα κεκτημένα δικαιώματα. Η διεθνώς αναγνωρισμένη ημέρα μνήμης (8 Μαρτίου) συμβολίζει τη διαχρονική προσπάθεια των γυναικών για ίσα δικαιώματα και ...

Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας είναι μέρα μνήμης και έμπνευσης. Μια υπενθύμιση της δύναμης που έχουμε οι γυναίκες όταν μας διακατέχει το πάθος για δημιουργία. Το δικό μου όραμα ξεκίνησε από μια τέτοια ανάγκη για μια κοινότητα, μια ομάδα με κέντρο την παιδική λογοτεχνία. Η αγάπη μου για το παιδικό βιβλίο και η πίστη μου στους εκπαιδευτικούς με ώθησαν να πάρω την πρωτοβουλία για τη δημιουργία της Λέσχης Ανάγνωσης Παιδικού Βιβλίου για Εκπαιδευτικούς της Πιερίας. Οι συναντήσεις μας γίνοται μια φορά τον μήνα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κατερίνης. Απολαμβάνουμε την ανάγνωση παιδικών βιβλίων, μοιραζόμαστε ιδέες και προβληματισμούς. Αν θέλουμε να αλλάξουμε το αύριο, θα ξεκινήσουμε από τις ιστορίες που ψιθυρίζουμε σήμερα στα παιδιά μας. Βίλλυ Παπαδοπούλου Νηπιαγωγός. Συντονίστρια Λέσχης Ανάγνωσης Νένα Μεϊμάρη

Νένα Μεϊμάρη  Τις μέρες αυτές τελειώνω το βιβλίο μου, ένα είδος εγχειριδίου, όπου αναφέρομαι στην κλασική πορεία της χηρείας. Τι σημαίνει να είσαι χήρα, πώς εκφράζεται στην πραγματικότητα, τι έμαθα από αυτό όλο το σενάριο, τι θα πραγματοποιούσα διαφορετικά τώρα που έχω πείρα και ποια είναι τα πρακτικά θέματα που πρέπει να έχω υπόψη μου για να τα βγάλω πέρα.  Καθώς γράφω, συνειδητοποιώ τις αλλαγές και τη μετατροπή που έχω υποστεί ως προσωπικότητα, ως χαρακτήρα και ως άτομο στην κοινωνία. Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι ο άνθρωπος δεν μένει ο ίδιος, ειδικά μετά από εμπειρίες, όπως αυτή της χηρείας. Δεν μπορεί να μείνεις η ίδια, δεν θα τα βγάλεις πέρα στις τόσες αντιξοότητες και στις καινούριες δυσκολίες που αντιμετωπίζεις.  Δεχόμαστε λοιπόν τις αλλαγές, τις αγκαλιάζουμε ως κάτι φυσιολογικό στη θέση που είμαστε τώρα. Παράλληλα προωθούν την εξέλιξή μας κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Μάλιστα μας ενθαρρύνουν γιατί βλέπουμε τα θετικά αποτελέσματα που φέρνει κάθε αλλαγή στην ποι...

 Χήρα. Αρκεί μόνο το άκουσμα αυτής της λέξης για να σου προκαλέσει θλίψη και αίσθημα συμπόνιας, για την γυναίκα που έμεινε μόνη. Αν μου δινόταν η δικαιοδοσία, θα τη διέγραφα από το λεξικό. Θεωρώ ότι στιγματίζει την γυναίκα που χάνει τον σύζυγο ή τον σύντροφό της. Την υποχρεώνει να εισπράττει τη συμπόνια από ανθρώπους που είναι αδύνατον να καταλάβουν το πώς αισθάνεται, το πώς βιώνει την καινούργια συνθήκη της ζωής της. Η γυναίκα που χάνει τον άνθρωπο με τον οποίο έζησε μια ευτυχισμένη ζωή, γιατί αν δεν έχει ζήσει ευτυχισμένα βιώνει διαφορετικά αισθήματα, χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της. Δεν είναι μόνο ο πόνος της απώλειας, αλλά η ανατροπή μιας ολόκληρης ζωής. Χειραφετημένη ή μη, καταλαβαίνει, ότι πέρα από τον πόνο, πρέπει να παλέψει με συνήθειες, καταστάσεις, φοβίες. Ο πόνος που ξεσκίζει τα σωθικά της, δεν εμποδίζει τις διεργασίες του μυαλού της να της προκαλούν φόβο, να την πανικοβάλουν, για το πώς θα συνεχίζει να ζει χωρίς την παρουσία του αγαπημένου της .Κάποτε είχα διαβάσει έν...

Αυτό το διάστημα σταμάτησα τα πάντα και ασχολούμαι με το βιβλίο μου το οποίο είναι ένα εγχειρίδιο χηρείας. Υπάρχουν και τέτοια; Όχι, δεν υπάρχουν αν και θα έπρεπε, γι' αυτό και αποφάσισα να ασχοληθώ εγώ που το είχα τεράστια ανάγκη στην αρχή της εμπειρίας μου. Στο μεταξύ γνώρισα πολλές γυναίκες που παλεύουν κυριολεκτικά να κρατήσουν την οικογένειά τους. Η ιστορία της φίλης την οποίαν ανεβάζω είναι ακόμη μία από αυτές που με συγκινεί. Κάνει αναφορά στο όνομά μου αλλά εγώ θα σας πω ότι δεν κάνω τίποτα δύσκολο, μιλάω για το θέμα μέσα από την ζέστη του σπιτιού μου γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη. Τώρα γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη δεν θα καταλάβετε αν δεν είστε χήρα και σε απόλυτη εξαθλίωση. Πάλι θα σας πω ότι προσπαθώ να καταλάβω και την θέση της κυβέρνησης μιας φτωχευμένης χώρας αλλά μόνο μέχρι ένα σημείο. Πιστεύω ότι αν ήθελε η Ελλάδα να φροντίσει τις χήρες θα το έκανε. Αυτή είναι η δική μου θέση σε όλα. Όταν θέλω να κάνω κάτι σηκώνομαι και το κάνω χωρίς πολλές κουβέντες. Πριν λίγο μου έ...