Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη

Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όποιον εθισμό από επάνω μας. Ωστόσο ο Σπινόζα γράφει:

«Πόση από τη δημιουργική σας ενέργεια είναι δεμένη σε ενοχές, μίσος, δυσαρέσκεια, έλλειψη ή φόβο; Η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε όλη αυτή την ενέργεια για να ξαναδημιουργήσετε ένα νέο πεπρωμένο. Ο μόνος τρόπος για να το κάνετε αυτό είναι να μάθετε να παίρνετε πίσω όλη αυτή τη διχασμένη ενέργεια, ώστε να μπορέσετε να ξεπεράσετε τα συναισθήματα επιβίωσης στα οποία έχετε εθιστεί και τα οποία κρατούν όλη την ενέργειά σας δεμένη στην παρελθοντική – παρούσα πραγματικότητά σας».

Προσωπικά ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι η απώλεια που ζω μπορεί να έχει γίνει σοβαρός εθισμός, αν και η λέξη "εθισμός" με τρομάζει. Θα συνεχίσω το βιβλίο ως το τέλος ψάχνοντας τη λύση σε αυτήν τη δυσάρεστη περιπέτεια στην οποία έχω μπει και δυσκολεύομαι να βγω, όπως φαντάζομαι πως συμβαίνει και σε πολλές από εσάς.