Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συντάξεις χηρείας: Η μεγάλη εκκρεμότητα που ζητά λύση. Της Βικτωρίας Περβίζου


Ευχάριστα νέα αναμένονται εντός Ιουνίου για τους συνταξιούχους λόγω χηρείας.Ένα από τα πιο «καυτά» ασφαλιστικά ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά τα τελευταία χρόνια αφορά τις συντάξεις λόγω θανάτου και ειδικότερα το τι θα  ισχύσει τελικά με τη μείωση της σύνταξης χηρείας μετά την πάροδο της τριετίας, αλλά και με τη μη σώρευση των εθνικών συντάξεων μετά τις πρόσφατες δικαστικές εξελίξεις. Το Υπουργείο Εργασίας ετοιμάζει εντός Ιουνίου ένα μίνι ασφαλιστικό νομοσχέδιο, το οποίο θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και την πολυαναμενόμενη ρύθμιση σχετικά με τις περικοπές στις συντάξεις χηρείας.


Να υπενθυμίσουμε εδώ τα εξής:
Σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, ο επιζών σύζυγος λαμβάνει το 70% της σύνταξης του θανόντος. Ωστόσο, μετά την πάροδο τριών ετών από την απονομή της σύνταξης χηρείας, εφόσον ο δικαιούχος εργάζεται ή λαμβάνει και δική του σύνταξη, προβλέπεται μείωση της σύνταξης χηρείας στο 35%.Παρότι η διάταξη αυτή υπάρχει στον νόμο εδώ και χρόνια και παρά το γεγονός πως εφαρμόζεται ήδη στις συντάξεις χηρείας από το δημόσιο και από τον ΟΓΑ, στους υπόλοιπους ασφαλιστικούς φορείς, ΙΚΑ, ΕΤΑΑ κλπ δεν εφαρμόστηκε καθόλου μέχρι τώρα κυρίως λόγω έλλειψης κατάλληλων λογισμικών προγραμμάτων αλλά και μηχανογραφικής πολιτικού κόστους. Το αποτέλεσμα είναι πως χιλιάδες συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα να συνεχίζουν να λαμβάνουν ακέραιες τις παροχές τους, χωρίς να έχουν γίνει οι σχετικοί επανυπολογισμοί.


Τι θα περιλαμβάνει το «μίνι ασφαλιστικό»
Η νομοθετική ρύθμιση που βρίσκεται στα σκαριά και εξετάζεται πολύ προσεκτικά εδώ και καιρό από το Υπουργείο Εργασίας φαίνεται πως – προς έκπληξη όλων - δε θα περιλαμβάνει ούτε την αναζήτηση των αναδρομικών ποσών που αφορούσαν το 35% των περικοπών που έπρεπε να έχουν εφαρμοστεί και στον ιδιωτικό τομέα αλλά ούτε και την εφαρμογή της μη σώρευσης των εθνικών συντάξεων, για την οποία πρόσφατα απεφάνθη το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Το Υπουργείο σταθμίζοντας τις αντικειμενικά ιδιαίτερα δυσχερείς επιπτώσεις που θα είχε η εφαρμογή των περικοπών σκέφτεται σοβαρά να προκρίνει την λύση που προβλέπει την επαναφορά των συντάξεων χηρείας στο 70% αντί του 35% ακόμα κι αν ο συνταξιούχος λόγω χηρείας μετά την τριετία από το θάνατο λαμβάνει σύνταξη από δικό του δικαίωμα η εργάζεται. Πρακτικά δηλαδή να μην έχει πλέον εφαρμογή καμία περικοπή μετά την τριετία για τον επιζώντα σύζυγο.
Η απόφαση του ΣτΕ και η «βόμβα» των εθνικών συντάξεων
Την ίδια στιγμή που εξετάζεται η ανωτέρω λύση, η οποία αναμένεται να δώσει ανάσα σε περίπου 200.000 συνταξιούχους χηρείας, έχει προκύψει απόφαση «βόμβα» από το Συμβούλιο της Επικρατείας σχετικά με τη χορήγηση της εθνικής σύνταξης.
Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορεί να καταβάλλονται αθροιστικά περισσότερες της μίας εθνικές συντάξεις στο ίδιο πρόσωπο, ακόμη και όταν αυτό δικαιούται περισσότερες κύριες συντάξεις, γεγονός που προκαλεί σοβαρούς προβληματισμούς για τον τρόπο με τον οποίο θα διαμορφωθούν στο μέλλον οι αποδοχές χιλιάδων συνταξιούχων.
Ωστόσο, στο αναμενόμενο «μίνι ασφαλιστικό» του Υπουργείου Εργασίας κατά πάσα πιθανότητα θα υπάρχει σχετική διάταξη για να μην εφαρμοστεί ούτε και η απαγόρευση σώρευσης των εθνικών συντάξεων, ώστε να μην επηρεαστεί το συνολικό συντάξιμο εισόδημα που λαμβάνουν οι συνταξιούχοι.
Η εκτίμησή μας είναι πως αν εφαρμοστούν οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις θα δοθεί ένα τέλος στη μακροχρόνια αγωνία πολλών χιλιάδων συνταξιούχων και επιτέλους θα ξεκαθαριστεί το τοπίο ως προς το τι λαμβάνει τελικά ένας συνταξιούχος χηρείας και πώς οργανώνει πια την ζωή του βάσει αυτού του εισοδήματος.
Τι θα γίνει με όσους έχουν δεχτεί ήδη την περικοπή του 35%
Ωστόσο γεννάται ένα μεγάλο ερωτηματικό σχετικά με εκείνους τους συνταξιούχους χηρείας στους οποίους έχει ήδη εφαρμοστεί η περικοπή του 35 % μετά την τριετία από το θάνατο και μιλάμε φυσικά για τους συνταξιούχους λόγω χηρείας που προέρχονται από το Δημόσιο και τον ΟΓΑ.
Για αυτούς λοιπόν δεν γνωρίζουμε ακόμα αν θα δοθούν αναδρομικά ποσά πίσω βάσει της αρχής της ίσης μεταχείρισης των ασφαλισμένων ή αν το Υπουργείο Εργασίας σχεδιάζει κάποια άλλη λύση για να ικανοποιήσει την αδικία που αναπόφευκτα θα δημιουργηθεί εις βάρος αυτής της κατηγορίας συνταξιούχων.
Σε κάθε περίπτωση, οι εξελίξεις που αναμένονται για πρώτη φορά φαίνεται ότι θα ξεκαθαρίσουν το τοπίο στο θέμα των συντάξεων χηρείας ώστε να δοθεί μια οριστική λύση.


Πηγή: ιστοσελίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ
Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 

Η διαχείριση του πένθους – Ομιλία του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου στο ΚΑΠΗ Κολινδρού

  Η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου συνοδεύεται πάντα από επώδυνα συναισθήματα. Όταν το άτομο χάνει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, το πένθος είναι η φυσιολογική απόκριση στην επώδυνη αυτή εμπειρία. Όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ένταση του πένθους. Η Διαχείριση του πένθους ήταν το θέμα της ομιλίας του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου, το απόγευμα της Τρίτης 14/02 στο ΚΑΠΗ Κολινδρού. Στην ενδιαφέρουσα αυτή ενημερωτική εκδήλωση, ο κ. Κατόγλου εξήγησε στο ακροατήριο του πως όλοι οι άνθρωποι θα βιώσουμε σημαντικές απώλειες κατά τη διάρκεια της ζωής μας με ξεχωριστό τρόπο όμως ο καθένας μας. Απώλειες που μπορούν να οδηγήσουν στη βίωση πένθους είναι ο θάνατος ή ο αποχωρισμός ενός αγαπημένου μας προσώπου  ή η  απώλεια του κατοικίδιου ζώου.  Τα στάδια του πένθους αποτελούν κοινούς τρόπους αντίδρασης πολλών ανθρώπων, όχι όμως όλων. Η χρονική διάρκεια που χρειάζεται το άτομο για να περάσει από αυτά τα στάδια ποικίλλει: από λίγα μόνο λεπτά και ώρες μέ...

Δημιουργώντας έναν ουρανό κάτω στη γη!!

Νένα Μεϊμάρη  Λένε, λοιπόν, ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε έναν ουρανό κάτω στη γη, στην οποία ζούμε και κινούμαστε. Θα συμφωνήσω μιας και το έζησα στο παρελθόν. Η ερώτηση που θέτω είναι, πώς το κάνεις αυτό όταν βρίσκεσαι σε καθεστώς χηρείας. Το σκέφτομαι εδώ και καιρό, φίλες μου, και καταλήγω στο γεγονός ότι είμαστε ικανοί για όλα εμείς οι άνθρωποι. Και έτσι βάζω σε εφαρμογή το σχέδιό μου. Πώς θα το καταφέρω στην προσωπική μου ζωή; Αρχικά με το να δείξω αληθινή αγάπη και ενδιαφέρον για μένα. Να με «νταντέψω» με έναν ιδιαίτερο και προσωπικό τρόπο, έτσι ώστε να νιώσω καλά για μένα. Δεν το έκανα παλιά; Ναι, το έκανα, αλλά παλιά ήταν διαφορετικά. Το συμμεριζόμουν με κάποιον πού ήταν πολύ κοντά μου και το ενδιαφέρον μου για μένα μοιραζόταν με το ενδιαφέρον μου γι’ αυτόν. Σήμερα ζω με τον εαυτό μου, δεν υπάρχουν παιδιά γύρω μου και έτσι έχω όλο τον χρόνο να ξοδέψω για μένα. «Κάνω καλή παρέα με τον εαυτό μου», μου είχε πει η θεία μου όταν έμεινε μόνη και αυτή. Μου...

Η θλίψη έχει δύναμη! [της Νένας Μεϊμάρη]

« Η εμπειρία της θλίψης είναι πολύ δυνατή. Το ίδιο δυνατή είναι και η ικανότητά σου να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Θρηνώντας προχωράς σε έναν ανανεωμένο τρόπο να ξαναβρείς νόημα στη ζωή σου», μας λέει ο Alan D. Wolfelt, Ph.D. από το Κέντρο Απώλειας. Εγώ θα συμφωνήσω με τον ψυχολόγο αυτού του κέντρου. Η σχέση μας με τον άντρα της ζωής μας ήταν προσωπική, ιδιαίτερη και μοναδική. Η όλη εμπειρία ζωγραφίζει την εικόνα που ζήσαμε. Κανείς άλλος δεν έχει την ίδια εικόνα. Καμία άλλη θλίψη δεν μοιάζει με τη δική μας. Λογικό. Δεν ξέρω αν το ζήσατε εσείς, αλλά εγώ έχω νιώσει μεγάλη δύναμη μέσα στην θλίψη μου. Άφησα αυτήν την δύναμη να κυλίσει στις φλέβες μου. Δεν έκανα προσπάθεια να την σταματήσω. Το άγγιγμά της με τράνταξε. Το αγκάλιασα για τα καλά. Δεν το φοβήθηκα. Θα τελειώσει, είπα, πού θα πάει; Είναι ζήτημα χρόνου. Τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Αυτή η διαδικασία μου έκανε καλό. Πώς θα μπορούσα να σας το εξηγήσω; Κάτι σαν μέσα από το κακό βγαίνει κάτι καλό. Όπως οι στάχτες που κάνουν καλ...