Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η διαχείριση του πένθους – Ομιλία του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου στο ΚΑΠΗ Κολινδρού

 Η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου συνοδεύεται πάντα από επώδυνα συναισθήματα. Όταν το άτομο χάνει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, το πένθος είναι η φυσιολογική απόκριση στην επώδυνη αυτή εμπειρία. Όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ένταση του πένθους. Η Διαχείριση του πένθους ήταν το θέμα της ομιλίας του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου, το απόγευμα της Τρίτης 14/02 στο ΚΑΠΗ Κολινδρού.

Στην ενδιαφέρουσα αυτή ενημερωτική εκδήλωση, ο κ. Κατόγλου εξήγησε στο ακροατήριο του πως όλοι οι άνθρωποι θα βιώσουμε σημαντικές απώλειες κατά τη διάρκεια της ζωής μας με ξεχωριστό τρόπο όμως ο καθένας μας. Απώλειες που μπορούν να οδηγήσουν στη βίωση πένθους είναι ο θάνατος ή ο αποχωρισμός ενός αγαπημένου μας προσώπου  ή η  απώλεια του κατοικίδιου ζώου.  Τα στάδια του πένθους αποτελούν κοινούς τρόπους αντίδρασης πολλών ανθρώπων, όχι όμως όλων. Η χρονική διάρκεια που χρειάζεται το άτομο για να περάσει από αυτά τα στάδια ποικίλλει: από λίγα μόνο λεπτά και ώρες μέχρι μήνες, ή ακόμα και να μην ολοκληρωθούν ποτέ.

Πώς όμως κάποιος άνθρωπος  μπορεί  να διαχειριστεί  σωστά το πένθος; Στο ερώτημα αυτό ο γνωστός Ψυχίατρος από την Κατερίνη απάντησε  πως το πρώτο που θα πρέπει να κάνουμε είναι η έκφραση.  Να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας ανοιχτά. Να μην αποφεύγουμε  να αναγνωρίσουμε  και να αντιμετωπίσουμε  τα επώδυνα συναισθήματα γιατί έτσι παρατείνεται  τη διαδικασία του πένθους. Μάλιστα,  το κλάμα βοηθά πολύ στην ανακούφιση του ψυχικού πόνου.

Τον κ. Κατόγλου προλόγισε, εκ μέρους του Δ.Σ. του ΚΑΠΗ Κολινδρού, η κα. Αφροδίτη Κουτσουμάρη.

Πηγή (παράλληλα με φωτογραφικό υλικό): https://odelalis.gr/i-diacheirisi-toy-penthoys-omilia-toy-psychiatroy-charalampoy-katogloy-sto-kapi-kolindroy/?fbclid=IwAR3ek-ogi6Ub0UsFWTdJE-y9wxJruJT1zNYnyB989QP9gLINLV2fuLDHqJI

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στις φυλακές Κορυδαλλού

  Στις φυλακές   Κορυδαλλού  πραγματοποιούνται δράσεις και προγράμματα προκειμένου οι   γυναίκες  να έχουν μία   δεύτερη ευκαιρία   μετά την αποφυλάκιση. Η Μαρία Βυτινίδου, σχεδιάστρια μόδας – ιδρύτρια & διευθύνουσα Σύμβουλος του Athens Fashion Club Fashion, που συμμετέχει στην εκπαίδευση στο τομέα της επιχειρηματικότητας, των γυναικών που βρίσκονται στις φυλακές αναφέρει σχετικά: «Αισθάνομαι χαρά με τις λίγες δυνάμεις που έχω που συνεισφέρω. Είναι δύσκολο για αυτές τις γυναίκες να μπορούν να ονειρεύονται. Είπα θα βοηθήσω από τη δική μου πλευρά, να παρέχω επιχειρηματική εκπαίδευση και αυτό κάνουμε εδώ και αρκετούς μήνες. Μιλάμε για το στήσιμο μίας επιχείρησης που να μπορέσουν στη συνέχεια όχι απλά να έχουν ένα μεροκάματο, αλλά ένα επιχειρηματικό όραμα. Θέλω αυτές οι γυναίκες να έχουν ισότιμη ευκαιρία μετά την αποφυλάκισή τους». Η κ. Τριανταφύλλη Κωνσταντοπούλου, διευθύντρια των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, ανέφερε στην εκπομπή «Μέρα με Χρώμα» της...

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...
Nena Meimaris  

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη