Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η διαχείριση του πένθους – Ομιλία του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου στο ΚΑΠΗ Κολινδρού

 Η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου συνοδεύεται πάντα από επώδυνα συναισθήματα. Όταν το άτομο χάνει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, το πένθος είναι η φυσιολογική απόκριση στην επώδυνη αυτή εμπειρία. Όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ένταση του πένθους. Η Διαχείριση του πένθους ήταν το θέμα της ομιλίας του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου, το απόγευμα της Τρίτης 14/02 στο ΚΑΠΗ Κολινδρού.

Στην ενδιαφέρουσα αυτή ενημερωτική εκδήλωση, ο κ. Κατόγλου εξήγησε στο ακροατήριο του πως όλοι οι άνθρωποι θα βιώσουμε σημαντικές απώλειες κατά τη διάρκεια της ζωής μας με ξεχωριστό τρόπο όμως ο καθένας μας. Απώλειες που μπορούν να οδηγήσουν στη βίωση πένθους είναι ο θάνατος ή ο αποχωρισμός ενός αγαπημένου μας προσώπου  ή η  απώλεια του κατοικίδιου ζώου.  Τα στάδια του πένθους αποτελούν κοινούς τρόπους αντίδρασης πολλών ανθρώπων, όχι όμως όλων. Η χρονική διάρκεια που χρειάζεται το άτομο για να περάσει από αυτά τα στάδια ποικίλλει: από λίγα μόνο λεπτά και ώρες μέχρι μήνες, ή ακόμα και να μην ολοκληρωθούν ποτέ.

Πώς όμως κάποιος άνθρωπος  μπορεί  να διαχειριστεί  σωστά το πένθος; Στο ερώτημα αυτό ο γνωστός Ψυχίατρος από την Κατερίνη απάντησε  πως το πρώτο που θα πρέπει να κάνουμε είναι η έκφραση.  Να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας ανοιχτά. Να μην αποφεύγουμε  να αναγνωρίσουμε  και να αντιμετωπίσουμε  τα επώδυνα συναισθήματα γιατί έτσι παρατείνεται  τη διαδικασία του πένθους. Μάλιστα,  το κλάμα βοηθά πολύ στην ανακούφιση του ψυχικού πόνου.

Τον κ. Κατόγλου προλόγισε, εκ μέρους του Δ.Σ. του ΚΑΠΗ Κολινδρού, η κα. Αφροδίτη Κουτσουμάρη.

Πηγή (παράλληλα με φωτογραφικό υλικό): https://odelalis.gr/i-diacheirisi-toy-penthoys-omilia-toy-psychiatroy-charalampoy-katogloy-sto-kapi-kolindroy/?fbclid=IwAR3ek-ogi6Ub0UsFWTdJE-y9wxJruJT1zNYnyB989QP9gLINLV2fuLDHqJI

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Ντυχτωδία 922

Η εκπομπή του Βασίλη Ιωαννίδη "Νυχτωδία 922" αφιέρωσε δύο ώρες στο θέμα "Μοναξιά" και έχουμε την τιμή να την ακούσουμε μέσα από το blog!! Καλή ακρόαση!!  https://www.mixcloud.com/nyxtodia922/εκπομπή-18-10-2025-μοναξιά/ Nena Meimaris

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη