Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τι θα γίνει με τις συντάξεις χηρείας;

 

Να σταματήσουν να το συζητούν και να το κάνουν άμεσα. Γνωρίζουν ποιο είναι το σωστό, τώρα να το κάνουν να τελειώνουμε.

Παρακολουθήστε το βίντεο στον παρακάτω σύνδεσμο

https://www.facebook.com/reel/1511150197060024?locale=el_GR

Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα »

Η διαχείριση του πένθους – Ομιλία του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου στο ΚΑΠΗ Κολινδρού

  Η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου συνοδεύεται πάντα από επώδυνα συναισθήματα. Όταν το άτομο χάνει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, το πένθος είναι η φυσιολογική απόκριση στην επώδυνη αυτή εμπειρία. Όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ένταση του πένθους. Η Διαχείριση του πένθους ήταν το θέμα της ομιλίας του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου, το απόγευμα της Τρίτης 14/02 στο ΚΑΠΗ Κολινδρού. Στην ενδιαφέρουσα αυτή ενημερωτική εκδήλωση, ο κ. Κατόγλου εξήγησε στο ακροατήριο του πως όλοι οι άνθρωποι θα βιώσουμε σημαντικές απώλειες κατά τη διάρκεια της ζωής μας με ξεχωριστό τρόπο όμως ο καθένας μας. Απώλειες που μπορούν να οδηγήσουν στη βίωση πένθους είναι ο θάνατος ή ο αποχωρισμός ενός αγαπημένου μας προσώπου  ή η  απώλεια του κατοικίδιου ζώου.  Τα στάδια του πένθους αποτελούν κοινούς τρόπους αντίδρασης πολλών ανθρώπων, όχι όμως όλων. Η χρονική διάρκεια που χρειάζεται το άτομο για να περάσει από αυτά τα στάδια ποικίλλει: από λίγα μόνο λεπτά και ώρες μέ...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα »

Δημιουργώντας έναν ουρανό κάτω στη γη!!

Νένα Μεϊμάρη  Λένε, λοιπόν, ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε έναν ουρανό κάτω στη γη, στην οποία ζούμε και κινούμαστε. Θα συμφωνήσω μιας και το έζησα στο παρελθόν. Η ερώτηση που θέτω είναι, πώς το κάνεις αυτό όταν βρίσκεσαι σε καθεστώς χηρείας. Το σκέφτομαι εδώ και καιρό, φίλες μου, και καταλήγω στο γεγονός ότι είμαστε ικανοί για όλα εμείς οι άνθρωποι. Και έτσι βάζω σε εφαρμογή το σχέδιό μου. Πώς θα το καταφέρω στην προσωπική μου ζωή; Αρχικά με το να δείξω αληθινή αγάπη και ενδιαφέρον για μένα. Να με «νταντέψω» με έναν ιδιαίτερο και προσωπικό τρόπο, έτσι ώστε να νιώσω καλά για μένα. Δεν το έκανα παλιά; Ναι, το έκανα, αλλά παλιά ήταν διαφορετικά. Το συμμεριζόμουν με κάποιον πού ήταν πολύ κοντά μου και το ενδιαφέρον μου για μένα μοιραζόταν με το ενδιαφέρον μου γι’ αυτόν. Σήμερα ζω με τον εαυτό μου, δεν υπάρχουν παιδιά γύρω μου και έτσι έχω όλο τον χρόνο να ξοδέψω για μένα. «Κάνω καλή παρέα με τον εαυτό μου», μου είχε πει η θεία μου όταν έμεινε μόνη και αυτή. Μου...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα »

Η θλίψη έχει δύναμη! [της Νένας Μεϊμάρη]

« Η εμπειρία της θλίψης είναι πολύ δυνατή. Το ίδιο δυνατή είναι και η ικανότητά σου να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Θρηνώντας προχωράς σε έναν ανανεωμένο τρόπο να ξαναβρείς νόημα στη ζωή σου», μας λέει ο Alan D. Wolfelt, Ph.D. από το Κέντρο Απώλειας. Εγώ θα συμφωνήσω με τον ψυχολόγο αυτού του κέντρου. Η σχέση μας με τον άντρα της ζωής μας ήταν προσωπική, ιδιαίτερη και μοναδική. Η όλη εμπειρία ζωγραφίζει την εικόνα που ζήσαμε. Κανείς άλλος δεν έχει την ίδια εικόνα. Καμία άλλη θλίψη δεν μοιάζει με τη δική μας. Λογικό. Δεν ξέρω αν το ζήσατε εσείς, αλλά εγώ έχω νιώσει μεγάλη δύναμη μέσα στην θλίψη μου. Άφησα αυτήν την δύναμη να κυλίσει στις φλέβες μου. Δεν έκανα προσπάθεια να την σταματήσω. Το άγγιγμά της με τράνταξε. Το αγκάλιασα για τα καλά. Δεν το φοβήθηκα. Θα τελειώσει, είπα, πού θα πάει; Είναι ζήτημα χρόνου. Τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Αυτή η διαδικασία μου έκανε καλό. Πώς θα μπορούσα να σας το εξηγήσω; Κάτι σαν μέσα από το κακό βγαίνει κάτι καλό. Όπως οι στάχτες που κάνουν καλ...
Δημοσίευση σχολίου
Περισσότερα »