Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας (2)


Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας είναι μέρα μνήμης και έμπνευσης. Μια υπενθύμιση της δύναμης που έχουμε οι γυναίκες όταν μας διακατέχει το πάθος για δημιουργία. Το δικό μου όραμα ξεκίνησε από μια τέτοια ανάγκη για μια κοινότητα, μια ομάδα με κέντρο την παιδική λογοτεχνία. Η αγάπη μου για το παιδικό βιβλίο και η πίστη μου στους εκπαιδευτικούς με ώθησαν να πάρω την πρωτοβουλία για τη δημιουργία της Λέσχης Ανάγνωσης Παιδικού Βιβλίου για Εκπαιδευτικούς της Πιερίας. Οι συναντήσεις μας γίνοται μια φορά τον μήνα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Κατερίνης. Απολαμβάνουμε την ανάγνωση παιδικών βιβλίων, μοιραζόμαστε ιδέες και προβληματισμούς. Αν θέλουμε να αλλάξουμε το αύριο, θα ξεκινήσουμε από τις ιστορίες που ψιθυρίζουμε σήμερα στα παιδιά μας.


Βίλλυ Παπαδοπούλου Νηπιαγωγός. Συντονίστρια Λέσχης Ανάγνωσης


Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώβριος 2025

 Πίσω στη θέση μας φίλες μου, γιατί πέρασε το καλοκαίρι, όπως περνάνε όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε. Δεν έκανα και τίποτε σημαντικό πέρα από το να απολαύσω το μπαλκόνι μου που το κρύβουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε απόγευμα αργά έβγαινα έξω με το βιβλίο ή το laptop για να διαβάσω ή να ακούσω μουσική. Το μόνο διαφορετικό που έκανα είναι να ετοιμάσω το σπίτι για τον χειμώνα. Η ζέστη μου φάνηκε αφόρητη για κάποιο λόγο και έβγαινα μόνο για γυμναστήριο και σημαντικές δουλειές. Παρόλα αυτά το απόλαυσα με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Δεν ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω το καλοκαιρινό πρωτόκολλο ούτε και κάποιο σχέδιο. Αυτό με βοήθησε να νιώσω την ελευθερία που έχω ανάγκη για μένα σε αυτό το σημείο της ζωής μου. Όλα καλά λοιπόν!! Εύχομαι και εσείς να περάσατε το καλοκαίρι σας όπως το θέλατε γιατί αυτό έχει σημασία. Τι θέλουμε για τον εαυτό μας και τι επιδιώκουμε για εμάς και τα παιδιά μας; Κατά τα άλλα η ζωή συνεχίζεται με τον δικό της ρυθμό, με τα διά...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη 

ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΑΝ «ΧΗΡΕΣ». ΑΛΛΑ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥΣ.

Η Αμερική τις αποκαλούσε «οι χήρες». Αλλά αυτή η λέξη δεν πλησίασε ποτέ την αλήθεια. Επειδή αυτές οι γυναίκες δεν ήταν απλώς επιζώσες μιας τραγωδίας. Ήταν στρατηγοί, παιδαγωγοί, θεμελιώτριες θεσμών και αρχιτέκτονες της κληρονομιάς των πολιτικών δικαιωμάτων που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Αμερική. Coretta Scott King. Betty Shabazz. Myrlie Evers-Williams. Και δίπλα τους, στο πνεύμα και στην ηγεσία, η Dorothy Height. Μεταξύ τους κατείχαν έξι πανεπιστημιακά πτυχία, μεγάλωσαν δεκαέξι παιδιά ως μονογονείς, ηγήθηκαν εθνικών οργανώσεων και πέρασαν δεκαετίες παλεύοντας για τη δικαιοσύνη που οι σύζυγοί τους δεν πρόλαβαν να δουν. Κι όμως, οι εφημερίδες και η τηλεόραση συνέχιζαν να χρησιμοποιούν την ίδια λέξη. Χήρες. ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ Ο ΤΥΠΟΣ ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ Τον Ιανουάριο του 1995, σε ένα δείπνο στο King Center στην Ατλάντα, η φωτογράφος Susan Ross απαθανάτισε μια σπάνια στιγμή. Όχι θλίψη. Όχι τελετουργικό. Όχι τη σοβαρή εικόνα που η Αμερική είχε συνηθίσει να βλέπει. Αντίθετα, φωτογράφισε τέσσ...

Αλλαγές στις συντάξεις χηρείας

  Σημαντικές αλλαγές να δούνε όλες οι χήρες εύχομαι, που το νούμερο μεγαλώνει σε καθημερινή βάση, γιατί δεν είναι μόνες τους, έχουν και παιδιά που πρέπει να μεγαλώσουν. Απέραντη είναι η αδικία απέναντί τους μέχρι τώρα, αλλά το γεγονός ότι υπάρχει η συζήτηση στο τραπέζι είναι πολύ ενθαρρυντικό. Περιμένουμε καλά νέα από τους υπεύθυνους!!! Νένα Μεϊμάρη