Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977

Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο.

Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό.

Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως εργαλείο για να διευκολύνει και να λειτουργήσει υποστηρικτικά στην επικοινωνία, ειδικά όταν ορισμένα συναισθήματα ή εμπειρίες είναι δύσκολο να εκφραστούν με λέξεις, αλλά και ως εργαλείο ικανό να εκφράσει μεταφορικά σκέψεις και συναισθήματά, καθώς επίσης και ως εργαλείο αυτο-εξερεύνησης του Εαυτού, χρήσιμο για τη βελτίωση της αυτογνωσίας, την ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και την αύξηση της συνειδητοποίησης.

Η φωτογραφία μπορεί να γίνει ένας πολύτιμος οδηγός σε αυτό το ταξίδι καθώς, κατά γενική ομολογία, στο κάθε κλικ μας αποτυπώνονται πτυχές του εαυτού μας που, τις περισσότερες φορές, αγνοούμε ακόμη και εμείς οι ίδιοι. Οι μεγάλοι φωτογράφοι είχαν επίγνωση αυτής της αλήθειας, όπως ο Andre Kertesz που έλεγε ότι «Οι φωτογραφίες μου δεν είναι ποτέ απλό ρεπορτάζ, ποτέ απλά αντικειμενικές. Σε όλες τους, έχω εκφράσει τον εαυτό μου, τίποτε άλλο».

Ενώ ο Αμερικανός φωτογράφος Ralph Steiner αναφέρει «Τελικά ανακάλυψα μόνος μου την απλούστατη συνταγή για τη δημιουργικότητα: να είσαι με ένταση ο εαυτός σου. Μην προσπαθήσεις να είσαι ξεχωριστός. Μην προσπαθήσεις να είσαι επιτυχημένος. Μην προσπαθήσεις να κάνεις εικόνες για να τις κοιτάζουν οι άλλοι –απλά κάνε ό,τι σου αρέσει».

Θέτοντας ερωτήματα, όπως, το γιατί φωτογραφίζω; Τι μου αρέσει να φωτογραφίζω; Γιατί δείχνω προτίμηση σε συγκεκριμένα θέματα; Τι λένε οι φωτογραφίες μου για μένα; Συνειδητοποιούμε ποια είναι η δική μας πραγματικότητα και πόσο διαφορετική μπορεί να είναι από εκείνη των άλλων, ενώ μαθαίνουμε πώς να αλλάζουμε τα πράγματα μέσω της αποδοχής, πώς να βγαίνουμε από τη ζώνη της συνήθειας και να ανακαλύπτουμε την ομορφιά που υπάρχει γύρω μας και μέσα μας αλλά και πως να αποδίδουμε αξία στη κάθε στιγμή που βιώνουμε.

.

Μέσα από τη φωτογραφία μαθαίνουμε πώς να ξαναγράφουμε την προσωπική μας ιστορία, με φως και όχι με λέξεις!

Πηγές:

 Η Φωτογραφία στην Ψυχοθεραπεία, Αιμιλία Αξιωτίδου

 Καγγελάρης Φ.,  Homo Photographicus: Ψυχαναλυτικές και Φιλοσοφικές Διαστάσεις της Εικόνας

 Πως μπορούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας μέσα από τη φωτογραφία, Αγγελική Καστρινέλη

Η Μένη Σεϊρίδου ασχολείται ενεργά με τη φωτογραφία από το 2014. Ζει και δραστηριοποιείται ανάμεσα σε Θεσσαλονίκη και Πιερία. Σπούδασε Τέχνη φωτογραφίας, με υποτροφία, στο ΣΑΕΚ Esp. Συμμετείχε σε εκθέσεις, φεστιβάλ, σεμινάρια και εργαστήρια φωτογραφίας και συγγραφής στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από το 2020 ασχολείται επίσης με την οργάνωση και επιμέλεια καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, εκθέσεων φωτογραφίας και φωτογραφικών βιβλίων. Το 2021 κέρδισε το 2 ο βραβείο στον διαγωνισμό που διοργάνωσε η Artifactory με τίτλο «4 ποιήματα για τον Καβάφη- Το τέλος του Αντωνίου» και το 2022 κέρδισε το 3 ο βραβείο στον διαγωνισμό “Staging the real” που διοργανώθηκε από το Photopolis festival. Το φωτογραφικό της έργο αποτελείται κυρίως από εργασίες που αφορούν το αστικό και υπεραστικό τοπίο, σε μια προσπάθεια εξερεύνησης και ανακάλυψης τόπων, αληθινών και φανταστικών, αλλά και το αυτοπορτραίτο, ως μέσο έκφρασης σκέψεων και συναισθημάτων, ενώ την ενδιαφέρει ιδιαίτερα η σύνδεση ανάμεσα στον γραπτό λόγο και τη φωτογραφία. Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα φωτογραφικά βιβλία της: Blue drops of ink, εκδόσεις Άθωνος art space(2020) Υφές, εκδόσεις Τρι.ενα Πολιτισμού (2022) και Πιερίας αφήγημα, εκδόσεις Τρι.ενα Πολιτισμού (2023) Searching for Victories (2024), αυτοέκδοση και έχουν πραγματοποιηθεί αντίστοιχες ατομικές εκθέσεις ενώ συμμετείχε ως συγγραφέας και ως φωτογράφος σε δύο βιβλία: Γυμνά καλώδια, εκδόσεις Ρώμη (2018) και Δέκα παράθυρα ανοικτά, εκδόσεις Ελκυστής (2023). Από το 2023 είναι μέλος της φωτογραφικής ομάδας Zinners που μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει δύο τεύχη του No name zine και έχει πραγματοποιήσει μία έκθεση φωτογραφίας.

Νένα Μεϊμάρη