Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λένα Μαντά: Συγκινεί για τον θάνατο του συζύγου της - "Δεν μπορούμε να χωρίσουμε εμείς"

 

Η Λένα Μαντά αποχαιρέτησε τον σύζυγό της, Γιώργο, που έφυγε από τη ζωή ύστερα από σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε τα τελευταία χρόνια. Το πρωί της Τετάρτης 19 Ιουνίου 2024, η συγγραφέας έγραψε ένα συγκινητικό μήνυμα για τον άντρα με τον οποίο ήταν μαζί πάνω από 40 χρόνια και ανάρτησε κοινές τους φωτογραφίες από στιγμές που πέρασαν μαζί όλα αυτά τα χρόνια. Ο Γιώργος θα είναι για πάντα μέσα μου «Χθες, πλήθος κόσμου αποχαιρέτησε έναν αληθινά καλό άνθρωπο, μια μεγάλη καρδιά, μια ψυχή βαθιά που τους χωρούσε όλους. Εγώ, δεν χρειάστηκε να κάνω το ίδιο, γιατί ο Γιώργος θα είναι για πάντα μέσα μου. Δεν μπορούμε να χωρίσουμε εμείς. Η φυσική του παρουσία θα λείπει αλλά εκείνος όχι… Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους ήρθαν, έστειλαν μηνύματα ή έγραψαν σχόλιο κάτω από τις αναρτήσεις μου. Να ξέρετε ότι τα έχω διαβάσει όλα, ένα προς ένα, αλλά δεν έχω το κουράγιο να απαντήσω προσωπικά στον καθένα. Χρειάζομαι λίγο χρόνο, μέχρι να μπορώ να ανασάνω ξανά, έστω και με τη μισή μου αναπνοή αφού η άλλη μισή, σαν να έφυγε μαζί του… Σας ευχαριστώ».

Την απώλεια του συζύγου της, ο οποίος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, ανακοίνωσε με ανάρτησή της στο Instagram η συγγραφέας, Λένα Μαντά στις 17 Ιουνίου. 

«Αυτό το βλέμμα σου αγάπησα… Χωρίς αυτό θα πρέπει να ζήσω από δω και πέρα… Χωρίς εσένα…» έγραψε η Λένα Μαντά στην ανάρτηση που συνοδεύεται από μια κοινή της φωτογραφία με τον σύζυγό της και με ένα κολάζ από χαρούμενες στιγμές του παρελθόντος.

 O Γιώργος δεν μπορεί πια να με συνοδεύσει Τον περασμένο Μάιο η συγγραφέας είχε περιγράψει την κατάσταση της υγείας του συζύγου της λέγοντας ότι «ο Γιώργος δεν μπορεί πια να με συνοδεύσει. Πέρυσι τον Μάιο (σ.σ. 2023) παρουσίασε πνευμονική ίνωση και έχει μόνιμο οξυγόνο 24 ώρες το 24ωρο. Κουράζεται ακόμα και με το οξυγόνο. Του έχουμε φορητό μηχάνημα, αλλά δεν είναι για πολλά ζόρια. Γενικά τον έχουμε σαν γλόμπο στο σπίτι». 

Όπως είχε αποκαλύψει, ο σύζυγός της κυκλοφορούσε στο σπίτι με ειδικό βοήθημα: «Έχει ένα καλώδιο για να περιφέρεται μέσα στο σπίτι. Όταν τον χάνουμε, τραβάμε το καλώδιο. Είμαστε μαζί 41 χρόνια. Πριν από 7 χρόνια είχε περάσει διαχωριστικό ανεύρυσμα και το ξεπέρασε. Έχει έρθει η ζωή τούμπα και έχει αλλάξει όλη η καθημερινότητά μου. Κάνω πράγματα μόνη μου, που δεν με άφηνε ο Γιώργος να κάνω. Πηγαίναμε μαζί super market και τώρα δεν μπορούμε να πάμε μαζί» έλεγε η Λένα Μαντά.

ΠΗΓΗ:https://www.parapolitika.gr/lifestyle/article/1411278/lena-mada-suginei-gia-ton-thanato-tou-suzugou-tis-den-boroume-na-horisoume-emeis/#:~:text=%CE%A4%CE%B7%CE%BD%20%CE%B1%CF%80%CF%8E%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B1%20%CF%84%CE%BF%CF%85%20%CF%83%CF%85%CE%B6%CF%8D%CE%B3%CE%BF%CF%85%20%CF%84%CE%B7%CF%82,%CE%B6%CE%AE%CF%83%CF%89%20%CE%B1%CF%80%CF%8C%20%CE%B4%CF%89%20%CE%BA%CE%B1%CE%B9%20%CF%80%CE%AD%CF%81%CE%B1%E2%80%A6

Nena Meimaris

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable

Πολυτέλειες που ομορφαίνουν τη ζωή μας!!!

Jade Bonacolta Μετάφραση Νένα Μεϊμάρη Η Jade Bonacolta ασχολείται με θέματα που ενδυναμώνουν τον άνθρωπο και μας βοηθάει να επιτύχουμε μία ποιοτική ζωή. Πρόσφατα μας έδωσε «6 πολυτέλειες» που συνδράμουν σε μία πλούσια ζωή, όχι απαραίτητα με χρήματα μόνο. Αυτές είναι: Χρόνος Υγεία Ήρεμος νους Χαλαρά πρωϊνά Ικανότητα για ταξίδια Ένα σπίτι γεμάτο αγάπη Ωραία μου ακούγονται εμένα αλλά ελάτε να δούμε πόσο προσιτά είναι σε εμάς σήμερα. Ο χρόνος για τον εαυτό μας μπορεί να διαπραγματευτεί από εμάς τις ίδιες. Μέσα στις 24 ώρες της ημέρας, καλό είναι να βρούμε λίγο χρόνο και για εμάς. Η υγεία δεν θα έλεγα ότι παραμένει η ίδια για πάντα. Μπορούμε όμως να κάνουμε πρόληψη, να την φροντίσουμε ιδιαίτερα, με λίγη γυμναστική και καλή διατροφή, ενυδάτωση και πνευματικό διαλογισμό με όποιον τρόπο νιώθουμε άνετα. Να δουλέψουμε το άγχος, το στρες και τα ψυχολογικά μας και να μην τα επιτρέψουμε να μας παρασύρουν σε δύσκολα μονοπάτια. Σε σχέση με την ηρεμία του μυαλού δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που το έχε...