Παγκόσμια Ημέρα αφιερωμένη στις Χήρες

Νένα Μεϊμάρη

 Παγκόσμια Ημέρα αφιερωμένη στις Χήρες σήμερα, 23 Ιουνίου, μία ημέρα για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση για το τι συμβαίνει με τις χήρες ανά τον κόσμο. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών θέλοντας να εντοπίσει τις παραβάσεις και όλα τα ιδιαίτερα θέματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες αυτές, θεώρησε καλό να τις γιορτάσει τη συγκεκριμένη ημέρα. Κάτι σαν την γιορτή του αστακού, ας πούμε!!! Ήθελε να φέρει στην επιφάνεια τα ιδιαίτερα κοινωνικά, οικονομικά και νομικά προβλήματά τους. Μάλιστα έχει και ένα ρητό για κάθε χρόνο, όπως το φετινό πού λέει: "Είναι καλύτερα να είσαι η χήρα ενός ήρωα παρά η γυναίκα ενός δειλού άντρα". Τώρα αν βοηθάει αυτό μία χήρα πολύ το αμφιβάλλω!!! Θα προτιμούσα ο ΟΗΕ να είχε επιβάλλει νόμους που να έλυναν τα πολλά και ποικίλα θέματα που αντιμετωπίζουν, όπως για παράδειγμα μοναξιά, λύπη, πένθος, ακατάλληλα καταλύματα, φτωχή διατροφή, ακάλυπτη φροντίδα υγείας, βία, στρες και χρόνια κατάθλιψη, βιασμός, οικονομική ανασφάλεια, διάκριση, στιγματισμός, κακή υγεία, άπειρα προβλήματα με παιδιά.

 Στατιστικά, υπάρχουν περισσότερες γυναίκες σε κατάσταση χηρείας από ό,τι άντρες. Στατιστικά οι κοινωνίες απαιτούν πολύ περισσότερα από τις γυναίκες αυτές και είναι πιό σκληρές απέναντί τους από ότι στους άντρες. Σύμφωνα με στατιστικές θεωρείται πολύ φυσικό να παντρεύονται σε μικρό χρονικό διάστημα οι άντρες αλλά όχι οι γυναίκες. Στην Κίνα απαιτούν να ακολουθούν ένα life style "αγνότητας", στη Λατινική Αμερική να υπομένουν τη βία και τη φτώχεια καρτερικά, στο Ιράν να παραλάβουν ένα πολύ μικρό ποσοστό της όποιας περιουσίας του άντρα τους, η Ισλαμική κουλτούρα τις περιορίζει μέσα για ένα αρκετό διάστημα και στη Γερμανία παίρνουν μόνο το 55% της σύνταξής του. Εδώ στην Ελλάδα η Βουλή των Ελλήνων έχει ψηφίσει ένα νομικό πλαίσιο που αν μπει σε εφαρμογή θα υπάρξει στα σίγουρα κοινωνική οργή. Πολύ απλά το σύστημα είναι άδικο σε παγκόσμια κλίμακα. Θεωρεί ότι μία γυναίκα μόνη ή όχι, είναι ικανή να τα καταφέρει και να αντιμετωπίσει τα πάντα.

 Περπατώντας αυτόν τον στενό δρόμο τα τελευταία τεσσερά-μιση χρόνια και σε καλές συνθήκες, τονίζω ότι είναι μία ακραία, άδικη, σκληρή, σκοτεινή, πολύπλοκη και απάνθρωπη κατάσταση, η οποία απαιτεί σεβασμό, κατανόηση και αγάπη όσο το δυνατόν περισσότερο. Προσωπικά θαυμάζω τις γυναίκες αυτές γι' αυτό και θα τις γιορτάσω αύριο!!!