Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιορτές και πένθος [της Νένας Μεϊμάρη]

 Γιορτές και πένθος


Έρχονται οι γιορτές ξανά και αρχίζουμε εμείς οι χήρες, και όχι μόνο, όλοι οι πενθούντες, να νιώθουμε αυτό το γνωστό τσίμπημα στην καρδιά. Το σύστημά μας, ψυχή και σώμα, αντιδρά στην απώλεια. Μας λείπουν πολύ. Τους έχουμε επιθυμήσει υπερβολικά. Όσο περνάει ο καιρός, μεγαλώνει και η επιθυμία μας. Ένα μπαλόνι που φουσκώνει χωρίς σταματημό.

Η ζωή μας συνεχίζεται κανονικά, όσο κανονικά μπορεί. Ασχολίες, το σπίτι, τα παιδιά, οι οικογενειακές υποχρεώσεις. Αλλά οι γιορτές; Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ χτυπάω κόκκινο. Κάτι σαν S.O.S. Πρέπει να κάνω κάτι διαφορετικό, να τις ξεπεράσω, έστω και επιφανειακά. Να ασχοληθώ με κάτι άλλο.

Οι ειδικοί τι λένε; Οι άλλοι τι κάνουν; Αναρωτιέμαι και ψάχνομαι. Μπαίνω στα ξενόγλωσσα blog. Τι προτείνουν αυτοί; Μήπως ο πόνος είναι λιγότερος στο εξωτερικό;

Να τι γράφει μία παθούσα.

1. Κάνε κάτι διαφορετικο. Η ζωή σου χωρίς τον αγαπημένο σου είναι διαφορετική. Μην προσποιείσαι ότι θα συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο που γνώριζες μέχρι τώρα.

2. Άρχισε να εστιάζεις στην ευγνωμοσύνη. Δες όλα τα καλά που έχεις.

3. Πήγαινε έναν περίπατο. Μέσα στην φύση θα νιώθεις καλύτερα καθώς ακούς τους ιδιαίτερους θορύβους της.

4. Κάνε εθελοντική εργασία κάπου.

5. Τηλεφώνησε μία φίλη ή κάποιον από την οικογένειά σου. Θα σου κάνει καλό να ακούσεις τι έχουν να πουν.

6. Παίξε με ένα κατοικίδιο. (Αυτό το αποκλείω για μένα. Δεν πρόκειται ποτέ να το κάνω γιατί τα φοβάμαι πολύ. Εσείς, όμως;)

7. Κοιμήσου το απόγευμα. Είναι ένας τρόπος να φροντίσεις τον εαυτό σου.

8. Ξόδεψε λίγο χρόνο σε ένα μαγαζί - σούπερ μάρκετ, βιβλιοπωλείο. πολυκατάστημα.

9. Φρόντισε τον κήπο σου, τις γλάστρες στο μπαλκόνι σου. Δουλεύοντας με το χώμα, ξεκουράζεσαι ψυχικά και δέχεσαι τον ηλεκτρομαγνητισμό της γης, ο οποίος έχει θεραπευτικές ιδιότητες στο ανθρώπινο σώμα.

10. Διάβασε ένα βιβλίο.

11. Άκουσε μουσική.

Κάποιο από αυτά μπορεί να σε βοηθήσει σε μία αδύναμη στιγμή, όταν ο πόνος υπερβάλλει στην ψυχή σου. 

Οι γιορτές είναι δύσκολες από μόνες τους. Βρες έναν δικό σου τρόπο να θυμηθείς χωρίς να υποφέρεις.

Μετάφραση της Νένας Μεϊμάρη από το blog "Runawaywidow.blog" As a Widow, εμπλουτισμένο με δικές της σκέψεις

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...