Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άντζελα Γκερέκου για Τόλη Βοσκόπουλο: Αφού κλάψεις, θρηνήσεις, μπορείς να βρεις μια γλυκύτητα σε αυτόν τον πόνο

«Είναι αυτός ο σπόρος της αισιοδοξίας που σου δίνει η πίστη σου», συμπλήρωσε η ηθοποιός.

Η Άντζελα Γκερέκου  έδωσε συνέντευξη και, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στη βοήθεια που έχει βρει στην πίστη, αλλά και στην απώλεια του Τόλη Βοσκόπουλου.

Η ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Πεμπτουσία TV» και απόσπασμα από τις δηλώσεις της προβλήθηκαν στην εκπομπή «Happy Day». 


«Η αγάπη που έχω για την αγιογραφία ξεκίνησε από την επαφή που είχα, από μια ευλογημένη συνάντηση με έναν πατέρα της Μονής Δοχειαρίου, που γνώρισε την Αγία Φιλοθέη. Αγάπησα τον βίο αυτής της μοναχής. Εντυπωσιάστηκα από το έργο της», δήλωσε αρχικά η Άντζελα Γκερέκου

Όσο για την πίστη της στον Θεό, παραδέχτηκε:

«Οφείλω να πω ότι τον τελευταίο χρόνο με βοήθησε πάρα πολύ και σε δικά μου θέματα, απώλειες και δύσκολες στιγμές. Για μένα είναι ένα είδος προσευχής και σύνδεσης πνευματικής με τον ανώτερο εαυτό μας. Μία γαλήνη, μία ηρεμία στην ψυχή. Και η προσευχή με έχει βοηθήσει πολύ και η αναζήτηση και το διάβασμα».

Τέλος, αναφέρθηκε στο πένθος που βίωσε, αφού έχασε τον Τόλη Βοσκόπουλο. «Είναι αυτός ο σπόρος της αισιοδοξίας που σου δίνει η πίστη σου, αφού κλάψεις, θρηνήσεις, γιατί οι απώλειες είναι κάτι πολύ δύσκολο, όταν πρόκειται για έναν δικό μας άνθρωπο που χάθηκε, μετά μπορούμε να βρούμε μία γλυκύτητα σε αυτόν τον πόνο μέσα από την αισιοδοξία και την πίστη ότι τίποτα δεν τελειώνει εδώ», σημείωσε η ηθοποιός. 

Τέλος, συμπλήρωσε: «Όλοι χρειαζόμαστε να έρθουμε σε επαφή με τον πιο καθαρό, αγνό και φωτεινό εαυτό μας, μέσω της πίστης μας».


[Αν κάνετε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο, εμφανίζεται και το βίντεο που συνοδεύει το άρθρο]


Πηγή: https://www.parapolitika.gr/lifestyle/article/1260753/adzela-gerekou-gia-toli-voskopoulo-afou-klapseis-thriniseis-boreis-na-vreis-mia-glukutita-se-auton-ton-pono/?fbclid=IwAR0CwbYn0BpXVmbHXus0mQSLZUg2DrP9WUqGOp9L4sFd2si4AEmE18ksT0A 








Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977 Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο. Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό. Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως ερ...

Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όπο...

Ποτέ δεν είναι αργά!!!

  «Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είσαι» του George Eliot «Ποτέ δεν είναι αργά – στα μυθιστορήματα η στη ζωή – να αναθεωρήσουμε» της Nancy Thayer «Είμαστε οι πρωταγωνίστριες της δικής μας ιστορίας» της Mary McCarthy «Μην ψάχνεις έξω από τον εαυτό σου. Οι ουρανοί βρίσκονται μέσα σου» της Mary Lou Cook «Λίγο από ότι σου κάνει κέφι, σου κάνει καλό» της Marie Lloyd Νένα Μεϊμάρη

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη «Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μο...