Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλυτερεύοντας τον πόνο μας [της Νένας Μεϊμάρη]

Καλυτερεύοντας τον πόνο μας


Ο Sean Grover, Αμερικανός κοινωνικός λειτουργός, ισχυρίζεται ότι όταν αναγνωρίζουμε και, στη συνέχεια, δεχόμαστε τον πόνο μας, τότε επιτρέπουμε τα δάκρυα να τρέξουν ανενόχλητα από μέσα μας σαν ένα ποτάμι που κυλάει στην φυσική του ροή. Όταν όμως τα εμποδίζουμε, τότε παραμένουν μέσα μας ως εγκλωβισμένος πόνος, πράγμα που επηρεάζει τον νου και την ψυχική μας υγεία.
Κατά καιρούς αυτό το κάνουμε όλοι μας. Το σώμα μας μπορεί να αντέξει λίγο πόνο για λίγο χρονικό διάστημα.

Αν, όμως, το παρακάνουμε, τότε εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα, από πονοκέφαλο μέχρι άγχος. Στην συνέχεια αυτό μπορεί να οδηγήσει ένα άτομο στην αυτοκαταστροφή.

Τι μπορούμε να κάνουμε για να αποφύγουμε κάτι τόσο αρνητικό;

Ο Sean Grover προτείνει να στρέψουμε τον πόνο μας στη δημιουργικότητα. Ζωγραφική, ποίηση, λογοτεχνία, γράφοντας σε ημερολόγιο, χορός, φωνητική, κινηματογράφο, θέατρο. Ό,τι μας εντυπωσιάζει και μας εκφράζει.

Να μοιραστούμε τον πόνο μας με άλλους. Να κάνουμε ψυχοθεραπεία με ειδικούς. Να ανοίξουμε την καρδιά μας σε άτομα της εμπιστοσύνης μας. Να γράφουμε στο ημερολόγιό μας. Το να σπάσουμε την σιωπή μας είναι θεραπευτικό και απαραίτητο.
Να βοηθάμε άλλους με τον δικό τους πόνο. Κάτι τέτοιο μας ενδυναμώνει και νιώθουμε ότι υπάρχει ένα νόημα στον πόνο μας. Ο αλτρουισμός παραμένει ένα από τα καλύτερα τονωτικά για να μεταβάλλουμε τον πόνο μας σε κάτι καλύτερο. 

Sean Grover, LCSW, (Licensed Clinical Social Worker)

- της Νένας Μεϊμάρη 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στις φυλακές Κορυδαλλού

  Στις φυλακές   Κορυδαλλού  πραγματοποιούνται δράσεις και προγράμματα προκειμένου οι   γυναίκες  να έχουν μία   δεύτερη ευκαιρία   μετά την αποφυλάκιση. Η Μαρία Βυτινίδου, σχεδιάστρια μόδας – ιδρύτρια & διευθύνουσα Σύμβουλος του Athens Fashion Club Fashion, που συμμετέχει στην εκπαίδευση στο τομέα της επιχειρηματικότητας, των γυναικών που βρίσκονται στις φυλακές αναφέρει σχετικά: «Αισθάνομαι χαρά με τις λίγες δυνάμεις που έχω που συνεισφέρω. Είναι δύσκολο για αυτές τις γυναίκες να μπορούν να ονειρεύονται. Είπα θα βοηθήσω από τη δική μου πλευρά, να παρέχω επιχειρηματική εκπαίδευση και αυτό κάνουμε εδώ και αρκετούς μήνες. Μιλάμε για το στήσιμο μίας επιχείρησης που να μπορέσουν στη συνέχεια όχι απλά να έχουν ένα μεροκάματο, αλλά ένα επιχειρηματικό όραμα. Θέλω αυτές οι γυναίκες να έχουν ισότιμη ευκαιρία μετά την αποφυλάκισή τους». Η κ. Τριανταφύλλη Κωνσταντοπούλου, διευθύντρια των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, ανέφερε στην εκπομπή «Μέρα με Χρώμα» της...

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...
Nena Meimaris  

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη