Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιορτάζοντας 1 χρόνο του blog Είμαι Χήρα - Έχω Φωνή

Γιορτάζοντας έναν χρόνο!!!

Σήμερα συμπληρώθηκε ένας ολόκληρος χρόνος από την ημέρα που άρχισε το
blog Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή. Είμαι πολύ χαρούμενη και πολύ υπερήφανη για αυτήν την προσπάθεια, η οποία πραγματοποιήθηκε μέσα από βαθύ πόνο και πολλά δάκρυα.
Δεν είναι εύκολο πράγμα να ζεις σε καθεστώς χηρείας. Αντιμετωπίζεις μία
σειρά από ιδιαίτερα θέματα, ανάλογα με την περίπτωσή σου.




Το blog προσπάθησε να φέρει στην επιφάνεια κάποια από αυτά τα θέματα
και να δώσει βασικές λύσεις. Προσπάθησε επίσης να δημιουργήσει ένα
forum, όπου και άλλες χήρες έχουν την ευκαιρία να μοιραστούν την εμπειρία
τους, να δώσουν και να πάρουν ιδέες, ώστε να κάνουν τη νέα τους
πραγματικότητα ανθρώπινη. Να νιώσουν ασφάλεια και άνεση ενώ χειρίζονται
τα πολύπλοκα θέματά τους. Να ακουστεί η φωνή τους. Να ενδυναμωθούν ως
γυναίκες οι οποίες περπάτησαν και περπατούν μέσα στο χάος. 
Ένα χάος που παίρνει καιρό να ξεκαθαρίσει από την ζωή τους.

Πιστεύω ότι «δύο είναι καλύτεροι από έναν», και με αυτήν την νοοτροπία
θεώρησα ότι ένα blog θα μας δώσει δύναμη, καθώς η προσπάθειά μας να
ξαναβρούμε νόημα στη ζωή, θα ενδυναμωθεί μεταξύ μας.

Μέχρι τώρα επισκέφτηκαν το blog 4.726 άτομα. Μου έχουν μιλήσει πολλές
γυναίκες και συνεχίζουν να το γνωρίζουν όλο και περισσότερες. Το blog φιλοξένησε και άρθρα με ειδικά θέματα που μας απασχολούν, από επιστήμονες και επαγγελματίες γνώστες σε αυτά.

Ο στόχος μου είναι να εμπλουτίσω το περιεχόμενο με νέο υλικό, με θέματα τα
οποία μας ενδιαφέρουν άμεσα, με μουσική και ψυχαγωγία, με ποικίλο δίκτυο
και με περισσότερη δική σας συμμετοχή.

Κάτι σαν το «όλοι μαζί μπορούμε» ακόμη και στην δική μας περίπτωση.
Προσωπικά έχω βοηθηθεί και εμψυχωθεί πάρα πολύ μέσα από αυτήν την
προσπάθεια.

Σας καλώ όλες να πάρετε μέρος με όποιο τρόπο σας εκφράζει. Το blog είναι
αφιερωμένο σε όλες σας. 
Γνωρίζω ότι και μέσα στην θλιβερή αυτή εμπειρία είστε γυναίκες με φωνή και άποψη. Είμαστε Χήρες – Έχουμε Φωνή!!!


- Νένα Μεϊμάρη 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...