Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παγκόσμια Ημέρα Της Γυναίκας


Νένα Μεϊμάρη


Στις 8 Μαρτίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας που καθιερώθηκε από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Το φετινό θέμα είναι «Δώσε για να κερδίσεις». Τι άλλο θα μπορούσε να είναι εξάλλου αφού η γυναίκα έχει τον δυναμικό ρόλο της προσφοράς; Μέσα λοιπόν από τη δοτικότητα και την προσφορά ψάχνουμε την ισότητα και την ελευθερία. Αυτό ίσως καταφέρουμε να το αποκτήσουμε βοηθώντας η μία την άλλη πρακτικά και όχι μόνο με λόγια. Χρησιμοποιούμε τις γνώσεις, τους πόρους, την εκπαίδευση, τον χρόνο καθώς και τις υποδομές που έχουμε. Γινόμαστε μέντορες η μία για την άλλη με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε. Η ισότητα και η ελευθερία είναι θέματα για τα οποία μία γυναίκα παλεύει ακόμα και στις καλύτερες συνθήκες. Ο αγώνας μας είναι ρεαλιστικός και δεν τον παίρνουμε αψήφιστα.

Η Σιμόν ντε Μποβουάρ, η περίφημα Γαλλίδα φιλόσοφος, συγγραφέας και ακτιβίστρια, λέει «Γυναίκα: δεν γεννιέσαι, γυναίκα γίνεσαι». Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον. Γινόμαστε με τον χρόνο, την πείρα, τις προσωπικές μας σκέψεις και τα όνειρά μας, τις αποφάσεις και τις πράξεις μας. Εμείς οι χήρες το ξέρουμε καλύτερα αυτό γιατί πολύ απλά αναγκαστήκαμε να αναδιοργανώσουμε τη ζωή μας κάτω από πολύ δυσχερείς συνθήκες. Ίσως θα ήταν καλό να γιορτάσουμε διπλά και με μεγαλύτερη ένταση όπως λέμε. Το αξίζουμε πάντως!

Θα αναρτήσω δύο μηνύματα που μας έστειλαν δύο φίλες, τις οποίες εκτιμώ απεριόριστα. Τα μηνύματά τους είναι γεμάτα ενθάρρυνση, και μας οδηγούν στην ενσυναίσθηση σχετικά με το ποιες είμαστε και τι μπορούμε να καταφέρουμε. Επίσης, λίγο αργότερα, θα αναρτήσω το podcast που πρόσφατα έκανα με τη φίλη Βίκυ Μανιάτη, αρχιτέκτων, με ποικίλα ενδιαφέροντα. Ήταν μία πολύ όμορφη συζήτηση για τη σημερινή κατάσταση της γυναίκας.

Θα τελειώσω το δικό μου μήνυμα με τα λόγια της Oprah Winfrey από το βιβλίο της ΟΣΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ. Η Όπρα γράφει από την τεράστια πείρα που κατέχει, αρχίζοντας από την ταλαιπωρημένη μικρή ηλικία και φτάνοντας να είναι μία από τις πλουσιότερες γυναίκες του κόσμου, χωρίς ποτέ να χάσει την ανθρωπιά της, κάτι που την κάνει ξεχωριστή. «Γίνετε η αλλαγή που θέλετε να δείτε – αυτά τα λόγια είναι φάρος στη ζωή μου. Αντί να υποτιμάτε, εξυψώστε. Αντί να γκρεμίζετε, ξαναχτίστε. Αντί να παραπλανάτε, φωτίστε τον δρόμο ώστε όλοι μας να μπορούμε να σταθούμε πιο ψηλά».

Καλή γιορτή της γυναίκας, σας εύχομαι από καρδιάς. Εγώ σας θαυμάζω όλες και σας εύχομαι μόνο καλά πράγματα από εδώ και πέρα!!! 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...