Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παγκόσμια Ημέρα Της Γυναίκας


Νένα Μεϊμάρη


Στις 8 Μαρτίου γιορτάζουμε την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας που καθιερώθηκε από την ΟΥΝΕΣΚΟ. Το φετινό θέμα είναι «Δώσε για να κερδίσεις». Τι άλλο θα μπορούσε να είναι εξάλλου αφού η γυναίκα έχει τον δυναμικό ρόλο της προσφοράς; Μέσα λοιπόν από τη δοτικότητα και την προσφορά ψάχνουμε την ισότητα και την ελευθερία. Αυτό ίσως καταφέρουμε να το αποκτήσουμε βοηθώντας η μία την άλλη πρακτικά και όχι μόνο με λόγια. Χρησιμοποιούμε τις γνώσεις, τους πόρους, την εκπαίδευση, τον χρόνο καθώς και τις υποδομές που έχουμε. Γινόμαστε μέντορες η μία για την άλλη με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε. Η ισότητα και η ελευθερία είναι θέματα για τα οποία μία γυναίκα παλεύει ακόμα και στις καλύτερες συνθήκες. Ο αγώνας μας είναι ρεαλιστικός και δεν τον παίρνουμε αψήφιστα.

Η Σιμόν ντε Μποβουάρ, η περίφημα Γαλλίδα φιλόσοφος, συγγραφέας και ακτιβίστρια, λέει «Γυναίκα: δεν γεννιέσαι, γυναίκα γίνεσαι». Το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον. Γινόμαστε με τον χρόνο, την πείρα, τις προσωπικές μας σκέψεις και τα όνειρά μας, τις αποφάσεις και τις πράξεις μας. Εμείς οι χήρες το ξέρουμε καλύτερα αυτό γιατί πολύ απλά αναγκαστήκαμε να αναδιοργανώσουμε τη ζωή μας κάτω από πολύ δυσχερείς συνθήκες. Ίσως θα ήταν καλό να γιορτάσουμε διπλά και με μεγαλύτερη ένταση όπως λέμε. Το αξίζουμε πάντως!

Θα αναρτήσω δύο μηνύματα που μας έστειλαν δύο φίλες, τις οποίες εκτιμώ απεριόριστα. Τα μηνύματά τους είναι γεμάτα ενθάρρυνση, και μας οδηγούν στην ενσυναίσθηση σχετικά με το ποιες είμαστε και τι μπορούμε να καταφέρουμε. Επίσης, λίγο αργότερα, θα αναρτήσω το podcast που πρόσφατα έκανα με τη φίλη Βίκυ Μανιάτη, αρχιτέκτων, με ποικίλα ενδιαφέροντα. Ήταν μία πολύ όμορφη συζήτηση για τη σημερινή κατάσταση της γυναίκας.

Θα τελειώσω το δικό μου μήνυμα με τα λόγια της Oprah Winfrey από το βιβλίο της ΟΣΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ. Η Όπρα γράφει από την τεράστια πείρα που κατέχει, αρχίζοντας από την ταλαιπωρημένη μικρή ηλικία και φτάνοντας να είναι μία από τις πλουσιότερες γυναίκες του κόσμου, χωρίς ποτέ να χάσει την ανθρωπιά της, κάτι που την κάνει ξεχωριστή. «Γίνετε η αλλαγή που θέλετε να δείτε – αυτά τα λόγια είναι φάρος στη ζωή μου. Αντί να υποτιμάτε, εξυψώστε. Αντί να γκρεμίζετε, ξαναχτίστε. Αντί να παραπλανάτε, φωτίστε τον δρόμο ώστε όλοι μας να μπορούμε να σταθούμε πιο ψηλά».

Καλή γιορτή της γυναίκας, σας εύχομαι από καρδιάς. Εγώ σας θαυμάζω όλες και σας εύχομαι μόνο καλά πράγματα από εδώ και πέρα!!! 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η ζωή δεν είναι ξέχωρη από τον θάνατο. Απλά φαίνεται έτσι. Μια μέρα θα δεις την αδερφή σου ξανά. Από ένα κινηματογραφικό έργο Μετάφραση Νένα Μειμάρη

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη