Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εθελοντισμός


Μετάφραση από το Αγγλικό κείμενο

Νένα Μεϊμάρη

 

Δεν είναι για τα χρήματα, ούτε για τη φήμη

Δεν είναι για κανένα προσωπικό κέρδος

Είναι απλά για την αγάπη προς τον συνάνθρωπο

Απλά να δώσεις ένα χέρι βοηθείας

Είναι για να δώσεις λίγο από τον εαυτό σου

Κάτι που δεν αγοράζεται με πλούτο

Δεν είναι για μετάλλια που τα κουβαλάς υπερήφανα

Έχει να κάνει με το βαθύ συναίσθημα μέσα σου

Η ανταμοιβή βρίσκεται στο βάθος της καρδιάς σου

Είναι αυτό το αίσθημα ότι είσαι μέρος της βοήθειας

Κάπου κοντά ή μακριά

Αυτό είναι που σε κάνει εθελοντή

Ευχαριστώ από καρδιάς για όλη τη βοήθειά σου!!!!

 

Τα δικά μου σχόλια

Ασχολούμαι με τον εθελοντισμό από 20 χρονών. Είναι πλέον μέρος του εαυτού μου. Έχω ασχοληθεί με πολλά σε διάφορους οργανισμούς. Έχω γνωρίσει πολλά άτομα μέσα από την εθελοντική μου δουλειά και νιώθω ένα ξεχωριστό πλούτο. Νιώθω περισσότερο ευγνώμων για αυτά που έχω και τα εκτιμώ περισσότερο γιατί έχω προσέξει ότι δεν τα έχουν όλοι. Νομίζω ότι έγινα καλύτερος άνθρωπος μέσα από τον εθελοντισμό. Εκτιμώ απέραντα όσους ασχολούνται με αυτό, είναι ξεχωριστοί άνθρωποι. Βλέπω ότι ο κόσμος μας είναι καλύτερος γιατί υπάρχουν εθελοντές. Το πιο ενδιαφέρον όμως το έμαθα μετά πού έμεινα χήρα και μόνη. Ο εθελοντισμός είναι- μαζί με όλα τα άλλα- και θεραπευτικός. Καθώς προσεγγίζεις άλλες καταστάσεις, βοηθάς ανθρώπους με κάθε είδους ανάγκες, σκέφτεσαι, επικοινωνείς, μιλάς και αποφασίζεις για αυτούς, ανοίγεις δρόμους για να βρεις λύσεις και έτσι νιώθεις ότι δεν είσαι μόνη στον κόσμο κουβαλώντας την απώλεια που σε βασανίζει. Υπάρχουν και άλλοι που θα βοηθηθούν με τη δική σου προσπάθεια, ιδέα, σκέψη, δουλειά και αγάπη. Τελικά είναι η αγάπη που μετράει και είναι αυτή η δύναμη που κινεί όλη αυτήν την προσπάθεια που ονομάζεται Εθελοντισμός.

Φίλες μου, μερικές ώρες εθελοντικής εργασίας μπορεί να κάνουν τη διαφορά στη ζωή σας, έστω και για λίγο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...