Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας (1)

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας— ημέρα μνήμης που τιμά τον ιστορικό αγώνα και τα επιτεύγματα των γυναικών για ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη—στεκόμαστε αναστοχαστικά μπροστά σε αυτό που πέρασε και με αισιοδοξία ατενίζουμε το μέλλον. Θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι η γυναικεία φωνή έχει αποδειχθεί πολύτιμη και η επίδρασή της αναμφισβήτητη. Οφείλουμε να αγκαλιάζουμε τη δύναμή μας, δηλαδή να δημιουργούμε, να εξελισσόμαστε με τις πράξεις μας, και να αποτελούμε πρότυπα για τη νέα γενιά, για τα παιδιά μας, για τους συνανθρώπους μας. Η γυναίκα σήμερα είναι περισσότερο παρούσα στον κόσμο της εργασίας, της επιστήμης, του πολιτισμού και των δομών της όποιας εξουσίας, σε σύγκριση με το παρελθόν. Έχουμε διανύσει πολύ δρόμο αλλά πρέπει τώρα η νέα γενιά να πάρει τη σκυτάλη, να μην επαναπαυτεί, να το συνεχίσει γιατί εύκολα αφαιρούνται τα κεκτημένα δικαιώματα.

Η διεθνώς αναγνωρισμένη ημέρα μνήμης (8 Μαρτίου) συμβολίζει τη διαχρονική προσπάθεια των γυναικών για ίσα δικαιώματα και ίση μεταχείριση. Αποτελεί, εκτός από ημέρα κινητοποιήσεων, και μια υπενθύμιση, μια προτροπή αναφορικά με τους αγώνες που καθημερινά οφείλουμε να δίνουμε για την εξάλειψη του κοινωνικού αποκλεισμού, την εξάλειψη κάθε μορφής διακρίσεων κατά των γυναικών. Αγώνες κατά των έμφυλων διακρίσεων που αφορούν στο μισθολογικό χάσμα, στη γυναικεία υπο-εκπροσώπηση σε ηγετικές θέσεις, στην ανάγκη εναρμόνισης της οικογενειακής/προσωπικής και επαγγελματικής ζωής, και στην έμφυλη βία, μεταξύ άλλων.


Ειρήνη Καμπερίδου, Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας

Τμήμα Κοινωνιολογίας, Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών

Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ)

Μέλος Επιτροπής Ισότητας των Φύλων και Καταπολέμησης των Διακρίσεων του ΕΚΠΑ


Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Πολυτέλειες που ομορφαίνουν τη ζωή μας!!!

Jade Bonacolta Μετάφραση Νένα Μεϊμάρη Η Jade Bonacolta ασχολείται με θέματα που ενδυναμώνουν τον άνθρωπο και μας βοηθάει να επιτύχουμε μία ποιοτική ζωή. Πρόσφατα μας έδωσε «6 πολυτέλειες» που συνδράμουν σε μία πλούσια ζωή, όχι απαραίτητα με χρήματα μόνο. Αυτές είναι: Χρόνος Υγεία Ήρεμος νους Χαλαρά πρωϊνά Ικανότητα για ταξίδια Ένα σπίτι γεμάτο αγάπη Ωραία μου ακούγονται εμένα αλλά ελάτε να δούμε πόσο προσιτά είναι σε εμάς σήμερα. Ο χρόνος για τον εαυτό μας μπορεί να διαπραγματευτεί από εμάς τις ίδιες. Μέσα στις 24 ώρες της ημέρας, καλό είναι να βρούμε λίγο χρόνο και για εμάς. Η υγεία δεν θα έλεγα ότι παραμένει η ίδια για πάντα. Μπορούμε όμως να κάνουμε πρόληψη, να την φροντίσουμε ιδιαίτερα, με λίγη γυμναστική και καλή διατροφή, ενυδάτωση και πνευματικό διαλογισμό με όποιον τρόπο νιώθουμε άνετα. Να δουλέψουμε το άγχος, το στρες και τα ψυχολογικά μας και να μην τα επιτρέψουμε να μας παρασύρουν σε δύσκολα μονοπάτια. Σε σχέση με την ηρεμία του μυαλού δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που το έχε...

Η διαχείριση του πένθους – Ομιλία του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου στο ΚΑΠΗ Κολινδρού

  Η απώλεια ενός αγαπημένου μας προσώπου συνοδεύεται πάντα από επώδυνα συναισθήματα. Όταν το άτομο χάνει ένα αγαπημένο του πρόσωπο, το πένθος είναι η φυσιολογική απόκριση στην επώδυνη αυτή εμπειρία. Όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια, τόσο μεγαλύτερη είναι και η ένταση του πένθους. Η Διαχείριση του πένθους ήταν το θέμα της ομιλίας του Ψυχιάτρου Χαράλαμπου Κατόγλου, το απόγευμα της Τρίτης 14/02 στο ΚΑΠΗ Κολινδρού. Στην ενδιαφέρουσα αυτή ενημερωτική εκδήλωση, ο κ. Κατόγλου εξήγησε στο ακροατήριο του πως όλοι οι άνθρωποι θα βιώσουμε σημαντικές απώλειες κατά τη διάρκεια της ζωής μας με ξεχωριστό τρόπο όμως ο καθένας μας. Απώλειες που μπορούν να οδηγήσουν στη βίωση πένθους είναι ο θάνατος ή ο αποχωρισμός ενός αγαπημένου μας προσώπου  ή η  απώλεια του κατοικίδιου ζώου.  Τα στάδια του πένθους αποτελούν κοινούς τρόπους αντίδρασης πολλών ανθρώπων, όχι όμως όλων. Η χρονική διάρκεια που χρειάζεται το άτομο για να περάσει από αυτά τα στάδια ποικίλλει: από λίγα μόνο λεπτά και ώρες μέ...