Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η δική μου αρχή!


Νένα Μεϊμάρη


Έχουμε μείνει μόνες και αρχίζουμε την καινούρια μας ζωή. Τη δική μας ζωή. Αυτό δεν το λέω εγωιστικά ούτε και με κάποιο είδος ναρκισσισμού. Αναφέρομαι στην πραγματικότητα και μιλάω ρεαλιστικά. Είναι μια προσωπική αρχή που έχει τη βάση της στην ψυχή μου, στην καρδιά μου και στο νου μου. Έχω αποφασίσει πως τη θέλω τη νέα μου κατάσταση και αρχίζω να τη δημιουργώ στο επίπεδο του 3D, στον κόσμο που βρισκόμαστε τώρα. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρω ποια είμαι και τι θέλω, ώστε να βαδίσω πάνω σε αυτό το πλάνο. Καλό θα είναι να μην εμπλακούν και άλλοι σε αυτό το σημείο της ζωής μου και να με μπερδέψουν ή να αλλοιώσουν τα σχέδιά μου. Οι αποφάσεις θα πρέπει να με ικανοποιούν διανοητικά και να τις νιώθω άνετα στο πετσί μου. Καθώς λοιπόν αρχίζω με τέτοια βάση τη νέα μου ζωή και προχωρώντας σε μια νέα κανονικότητα, θα είμαι σε θέση σιγά - σιγά να δεχτώ συμβουλές, ιδέες και βοήθεια από τον άμεσο κύκλο μου. Με άλλα λόγια, εμείς που περάσαμε αυτήν την εμπειρία, πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε τον εαυτό μας από την αρχή, να δούμε από κοντά τα καινούρια μας δεδομένα, τα αντανακλαστικά μας και πώς αντιδρούμε μέσα από το νέο μας πετσί, τι κόσμο βλέπουν τα μάτια μας και τι απορροφά η ψυχή μας. Αυτή η αναζήτηση και μετέπειτα η κατάρτιση θα καθορίσει τη νέα μας πορεία και θα μας συστήσει στον έξω κόσμο. Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά, αγαπητές μου, και χρειαζόμαστε χρόνο να νιώσουμε άνετα και να καταλάβουμε «τι μας γίνεται». Φυσικά και δεν σηκώνει βιασύνη, δεν υπάρχει λόγος να τρέξουμε με γρήγορα βήματα, η καρδιά μας θα μας οδηγήσει στην επόμενη κίνηση. Με τον τρόπο αυτό η περιπέτειά μας θα γίνει κυλήσει φυσιολογικά. Κάπως έτσι το καταλαβαίνω και αυτή είναι η δική μου εμπειρία. Εσείς βέβαια θα έχετε τη δική σας!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable