Καθώς βρίσκομαι στο τέλος του βιβλίου μου για τη χηρεία και όλα όσα τη συνοδεύουν, διαβάζω ότι οι χήρες πληρώθηκαν περισσότερο λόγω λάθους του λογισμικού και, επομένως, καλούνται να επιστρέψουν τμηματικά το ποσό που τους αναλογεί στις επόμενες μηνιαίες πληρωμές. Διάβασα το κείμενο προσεκτικά για να βεβαιωθώ ότι το καταλαβαίνω σωστά, γιατί είναι φοβερά περίεργο, όπως φοβερά περίεργη είναι και η όλη στάση του κράτους απέναντι σε αυτές τις γυναίκες. Καθώς γράφω το βιβλίο μου, αναρωτιέμαι πώς τα κατάφερα και έμεινα όρθια μέχρι τώρα και πώς οι γυναίκες που έμειναν μόνες με τα παιδιά τους συνεχίζουν και τα καταφέρνουν μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα που λέγεται ελληνικός κρατικός μηχανισμός. Το να είσαι χήρα δεν είναι κάτι καινούριο· το έχουμε δει από καταβολής κόσμου. Ωστόσο, είναι κάτι καινούριο για τη σημερινή οικονομική και κοινωνική κατάσταση. Η γιαγιά μου δεν ήταν όπως είμαι εγώ σήμερα, ούτε είχε μπροστά της τα σημερινά βουνά που έχει μια χήρα. Πέρα, λοιπόν, από την ψυχολογική πλευρά του θέμ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου