Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτριος Πετρουνιας - Κλινικός Ψυχολόγος

 


    Πηγή: Δημήτριος Πετρουνιας - Κλινικός Ψυχολόγος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 

Δημιουργώντας έναν ουρανό κάτω στη γη!!

Νένα Μεϊμάρη  Λένε, λοιπόν, ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε έναν ουρανό κάτω στη γη, στην οποία ζούμε και κινούμαστε. Θα συμφωνήσω μιας και το έζησα στο παρελθόν. Η ερώτηση που θέτω είναι, πώς το κάνεις αυτό όταν βρίσκεσαι σε καθεστώς χηρείας. Το σκέφτομαι εδώ και καιρό, φίλες μου, και καταλήγω στο γεγονός ότι είμαστε ικανοί για όλα εμείς οι άνθρωποι. Και έτσι βάζω σε εφαρμογή το σχέδιό μου. Πώς θα το καταφέρω στην προσωπική μου ζωή; Αρχικά με το να δείξω αληθινή αγάπη και ενδιαφέρον για μένα. Να με «νταντέψω» με έναν ιδιαίτερο και προσωπικό τρόπο, έτσι ώστε να νιώσω καλά για μένα. Δεν το έκανα παλιά; Ναι, το έκανα, αλλά παλιά ήταν διαφορετικά. Το συμμεριζόμουν με κάποιον πού ήταν πολύ κοντά μου και το ενδιαφέρον μου για μένα μοιραζόταν με το ενδιαφέρον μου γι’ αυτόν. Σήμερα ζω με τον εαυτό μου, δεν υπάρχουν παιδιά γύρω μου και έτσι έχω όλο τον χρόνο να ξοδέψω για μένα. «Κάνω καλή παρέα με τον εαυτό μου», μου είχε πει η θεία μου όταν έμεινε μόνη και αυτή. Μου...

Η καταπίεση των συναισθημάτων δηλητηριάζει την ψυχή

  Συνειδητοποιούμε ότι πρέπει να το πούμε, αλλά το κρατάμε μέσα μας. Ξέρουμε πως υπάρχει κάτι μέσα μας που παλεύει να βγει έξω αλλά δεν το επιτρέπουμε. Δυστυχώς, φοβόμαστε την απόρριψη, φοβόμαστε μήπως δείξουμε πως είμαστε ευάλωτοι. Έχουμε αισθήματα ντροπής τα οποία μας κάνουν να αναθεωρήσουμε το τι αισθανόμαστε. Ωστόσο, δεν ξέρουμε πως η καταπίεση των συναισθημάτων δηλητηριάζει την ψυχή μας. Αυτού του είδους συμπεριφορά καταλήγει σταθερή για εμάς. Θα βρίσκουμε τον εαυτό μας να αποφασίζει μεταξύ του «όχι» και του «ναι» κάθε φορά που θα θέλουμε να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε. Πόσες φορές έχουμε νιώσει ενοχές επειδή δεν ήμασταν αρκετά γενναίοι να επιτρέψουμε στις λέξεις να βγουν από μέσα μας; Χωρίς να πρέπει να τις αποκρύψουμε; Πόσο έχουμε μετανιώσει το να μην αφήνουμε έξω αυτό που φωνάζει η καρδιά μας; Ίσως είναι καιρός να πάρουμε περισσότερο στα σοβαρά την συγκεκριμένη φράση. Αυτό που όλοι γνωρίζουμε αλλά συχνά επιλέγουμε να το αγνοήσουμε: «Αυτός που καταπίνει πολλά, στο τέλος πνί...

Η θλίψη έχει δύναμη! [της Νένας Μεϊμάρη]

« Η εμπειρία της θλίψης είναι πολύ δυνατή. Το ίδιο δυνατή είναι και η ικανότητά σου να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Θρηνώντας προχωράς σε έναν ανανεωμένο τρόπο να ξαναβρείς νόημα στη ζωή σου», μας λέει ο Alan D. Wolfelt, Ph.D. από το Κέντρο Απώλειας. Εγώ θα συμφωνήσω με τον ψυχολόγο αυτού του κέντρου. Η σχέση μας με τον άντρα της ζωής μας ήταν προσωπική, ιδιαίτερη και μοναδική. Η όλη εμπειρία ζωγραφίζει την εικόνα που ζήσαμε. Κανείς άλλος δεν έχει την ίδια εικόνα. Καμία άλλη θλίψη δεν μοιάζει με τη δική μας. Λογικό. Δεν ξέρω αν το ζήσατε εσείς, αλλά εγώ έχω νιώσει μεγάλη δύναμη μέσα στην θλίψη μου. Άφησα αυτήν την δύναμη να κυλίσει στις φλέβες μου. Δεν έκανα προσπάθεια να την σταματήσω. Το άγγιγμά της με τράνταξε. Το αγκάλιασα για τα καλά. Δεν το φοβήθηκα. Θα τελειώσει, είπα, πού θα πάει; Είναι ζήτημα χρόνου. Τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Αυτή η διαδικασία μου έκανε καλό. Πώς θα μπορούσα να σας το εξηγήσω; Κάτι σαν μέσα από το κακό βγαίνει κάτι καλό. Όπως οι στάχτες που κάνουν καλ...