Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δημήτριος Πετρουνιας - Κλινικός Ψυχολόγος

 


    Πηγή: Δημήτριος Πετρουνιας - Κλινικός Ψυχολόγος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώβριος 2025

 Πίσω στη θέση μας φίλες μου, γιατί πέρασε το καλοκαίρι, όπως περνάνε όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε. Δεν έκανα και τίποτε σημαντικό πέρα από το να απολαύσω το μπαλκόνι μου που το κρύβουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε απόγευμα αργά έβγαινα έξω με το βιβλίο ή το laptop για να διαβάσω ή να ακούσω μουσική. Το μόνο διαφορετικό που έκανα είναι να ετοιμάσω το σπίτι για τον χειμώνα. Η ζέστη μου φάνηκε αφόρητη για κάποιο λόγο και έβγαινα μόνο για γυμναστήριο και σημαντικές δουλειές. Παρόλα αυτά το απόλαυσα με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Δεν ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω το καλοκαιρινό πρωτόκολλο ούτε και κάποιο σχέδιο. Αυτό με βοήθησε να νιώσω την ελευθερία που έχω ανάγκη για μένα σε αυτό το σημείο της ζωής μου. Όλα καλά λοιπόν!! Εύχομαι και εσείς να περάσατε το καλοκαίρι σας όπως το θέλατε γιατί αυτό έχει σημασία. Τι θέλουμε για τον εαυτό μας και τι επιδιώκουμε για εμάς και τα παιδιά μας; Κατά τα άλλα η ζωή συνεχίζεται με τον δικό της ρυθμό, με τα διά...

ΤΙΣ ΑΠΟΚΑΛΟΥΣΑΝ «ΧΗΡΕΣ». ΑΛΛΑ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΤΟΥΣ.

Η Αμερική τις αποκαλούσε «οι χήρες». Αλλά αυτή η λέξη δεν πλησίασε ποτέ την αλήθεια. Επειδή αυτές οι γυναίκες δεν ήταν απλώς επιζώσες μιας τραγωδίας. Ήταν στρατηγοί, παιδαγωγοί, θεμελιώτριες θεσμών και αρχιτέκτονες της κληρονομιάς των πολιτικών δικαιωμάτων που διαμόρφωσαν τη σύγχρονη Αμερική. Coretta Scott King. Betty Shabazz. Myrlie Evers-Williams. Και δίπλα τους, στο πνεύμα και στην ηγεσία, η Dorothy Height. Μεταξύ τους κατείχαν έξι πανεπιστημιακά πτυχία, μεγάλωσαν δεκαέξι παιδιά ως μονογονείς, ηγήθηκαν εθνικών οργανώσεων και πέρασαν δεκαετίες παλεύοντας για τη δικαιοσύνη που οι σύζυγοί τους δεν πρόλαβαν να δουν. Κι όμως, οι εφημερίδες και η τηλεόραση συνέχιζαν να χρησιμοποιούν την ίδια λέξη. Χήρες. ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ Ο ΤΥΠΟΣ ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕ Τον Ιανουάριο του 1995, σε ένα δείπνο στο King Center στην Ατλάντα, η φωτογράφος Susan Ross απαθανάτισε μια σπάνια στιγμή. Όχι θλίψη. Όχι τελετουργικό. Όχι τη σοβαρή εικόνα που η Αμερική είχε συνηθίσει να βλέπει. Αντίθετα, φωτογράφισε τέσσ...

Επιμορφωτικό Online Σεμινάριο: Πένθος και Ταυτότητα: Η Ψυχολογική Ανασυγκρότηση μετά από την Απώλεια

Εγγραφές έως Παρασκευή 05 Ιουνίου 2026 Έναρξη τμήματος 11/06/2026 Κόστος 95 ευρώ Διάρκεια 4 ώρες & 30 λεπτά Παρακολούθηση μέσω internet όποια ώρα και ημέρα θέλετε με συνδυασμό βιντεοσκοπήσεων και σημειώσεων Σύνδεσμος:  https://www.semigo.gr/seminario_penthos_kai_tautotita/?fbclid=IwY2xjawSIF9ZleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETBjYzlvZ0dFT2JRN3dyMW9tc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHuRiZ2-qvf9qrU7h-ksDEY-kIZzszZ8wXf1UPMVvH79YnV1erRGrx_d8COWS_aem_SWXpugEwIUpBJYH5r-AllQ Πηγή: ιστοσελίδα semigo Νένα Μεϊμάρη

Απόσπασμα από την αυτοβιογραφία της Νίνας Σιμόν «ΜΑΥΡΗ ΨΥΧΗ»

 Σήμερα πλησιάζω στην ευτυχία, όσο αυτό είναι εφικτό χωρίς σύζυγο ν’ αγαπώ. Άρχισα να δουλεύω πάνω σ΄αυτό το βιβλίο, ανατρέχοντας σε μια ζωή από την οποία, μετά από σκέψη πολλών μηνών, δεν μετανιώνω για τίποτα. Μια ζωή γεμάτη λάθη, μερικές κακές μέρες και, το πιο σημαντικό, χρόνια χαρούμενα – δύσκολα αλλά και ευτυχισμένα – ….Χρόνια χαράς ανάμεικτης με πόνο. Ήξερα τότε, όπως ξέρω και τώρα, πως η ευτυχία που ένιωσα, και νιώθω ακόμα, όσο προχωράμε προς τα εμπρός είναι από εκείνο το είδος που λίγοι άνθρωποι έχουν ποτέ βιώσει. Απόσπασμα από την αυτοβιογραφία της Νίνας Σιμόν «ΜΑΥΡΗ ΨΥΧΗ» Εκδόσεις σέλας.  Εδώ η καλλιτέχνης κάνει μία αυτοεκτίμηση για τη ζωή που έζησε, κάτι που θα κληθούμε να κάνουμε όλες μας κάποια στιγμή. Όπως ανέφερα στο podcast το οποίο θα ανεβάσω στο blog όταν θα είναι έτοιμο, είναι καλό να γράψουμε όλοι μας τη βιογραφία μας ακόμα και αν δεν επιθυμούμε να εκδοθεί. Θα μας ανοίξει τα μάτια στην ίδια μας τη ζωή, θα δούμε όλα αυτά που έχουμε πετύχει και θα πάρουμε συγ...