Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καλωσορίζουμε τη νέα χρονιά


Νένα Μεϊμάρη


 Μπήκαμε κανονικά στη νέα χρονιά με ταραχώδη παγκόσμια γεγονότα στο επίκεντρο. Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’ αυτό. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να οργανώσουμε τη δική μας ζωή όσο καλύτερα μπορούμε.

 Ο Ιανουάριος είναι ο καλύτερος μήνας να δούμε με λεπτομέρεια την κατάσταση του σπιτιού μας και ό,τι μας αφορά. Σημαντικό, κατά την γνώμη μου και κάτι που κάνω για χρόνια τώρα, είναι να δω από κοντά και με ένα τετράδιο και ένα στυλό τα οικονομικά μου. Τι χρειάζεται να πληρώνω κάθε μήνα, τι μπορώ να αποφύγω, τι άλλαξε και τι έμεινε το ίδιο. Περικοπές πάσης φύσης είναι πάνω στο τραπέζι μου, βλέπω τι μπορώ να κόψω και τι δεν μπορώ, ποιες είναι οι μηνιαίες ανάγκες μου και των παιδιών μου αν είναι ακόμα μαζί μου. Κοιτάμε να μάθουμε από τα περσινά λάθη μας. Κοιτάμε επίσης να συνεχίσουμε με τις καλές πρακτικές μας, τον τρόπο με τον οποίο κάναμε τη δουλειά μας και ποιος συγκεκριμένος τρόπος λειτούργησε καλά. Συνεχίζουμε με αυτό που μας συμφέρει και σταματάμε οτιδήποτε δεν μας ευνοεί. Ο στόχος μας είναι να εναρμονιστούμε με το τώρα, την τωρινή μας κατάσταση, τη σημερινή οικονομία και τα νέα μας δεδομένα. Βλέπουμε μπροστά και μόνο μπροστά. Αυτό συνεχίζω να λέω στον εαυτό μου με πάθος, κάνοντας τεράστια προσπάθεια να μην γυρνάω το βλέμμα μου πίσω στην παλιά μου ζωή, η οποία ήταν εύκολη με τον άντρα μου δίπλα μου. Τώρα καλούμαι να πάρω αποφάσεις που έχουν να κάνουν με τη δική μου ζωή, άλλοτε δύσκολες και άλλοτε εύκολες. Αποφασίζω με καθαρό μυαλό, ψυχραιμία και με την πείρα που έχω αποκτήσει μέχρι τώρα. Αυτά με τα οικονομικά μας. Φροντίζουμε και τις ανάγκες του σπιτιού μας, τι χρειάζεται να προσθέσουμε στο νοικοκυριό μας. Εμένα μου ανακοίνωσε η κοπέλα που με βοηθάει στο σπίτι ότι χρειάζεται να αγοράσω σκούπες και σακούλες για την ηλεκτρική σκούπα όπως επίσης και σφουγγαρίστρες. Τα πρόσθεσα στη λίστα μου για να τα προμηθευτώ άμεσα.

 Έβαλα και στη σειρά τα ατομικά μου θέματα όπως το Αμερικάνικο διαβατήριό μου που πρέπει να το ανανεώσω, κάτι αιματολογικές εξετάσεις που επίσης πρέπει να κάνω στην αρχή της χρονιάς και διάφορα άλλα τέτοια. Δεν με αγχώνουν όλα αυτά, τα θεωρώ πλέον μέρος της ζωής μου, βάζω ένα πρόγραμμα με προτεραιότητες και πριν το καταλάβω τελειώνουν. Με τον τρόπο αυτό και το γεγονός ότι τα έχω όλα μπροστά μου, οργανώνω την καθημερινότητά μου και δε βρίσκομαι προ εκπλήξεως. Κάτι που είναι να γίνει, ας γίνει να τελειώσει. Με βοηθάει επίσης να νιώθω ότι έχω κάποιο κοντρόλ στη ζωή μου και δεν είμαι έρμαιο των καιρών. Θεωρώ πως αυτό το τελευταίο είναι πάρα πολύ σημαντικό για την γενική ψυχολογική μου κατάσταση, με άλλα λόγια το να νιώθω ότι εγώ κοντρολάρω την καθημερινότητά μου και όχι η κατάσταση στην οποίαν βρέθηκα χωρίς να θέλω. Δεν είναι πάντα εύκολο και πολλές φορές με πιάνει το παράπονο αλλά έμαθα να συνέρχομαι αμέσως και να ενδυναμώνω τον εαυτό μου. Αν και δεν έχω παιδιά πιστεύω ότι τα παιδιά δε θέλουν να ζουν σε μια χαοτική κατάσταση αλλά αποζητούν την ισορροπία του γονιού που τους έμεινε. Εύχομαι να έχετε όλες μια καλή αρχή με την καινούρια χρονιά, να φροντίσετε τα θέματά σας όπως νιώθετε άνετα η κάθε μία και να απολαύσετε τις ημέρες που θα έρθουν χωρίς άγχος και αγωνία για την καθημερινότητά σας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 

Δημιουργώντας έναν ουρανό κάτω στη γη!!

Νένα Μεϊμάρη  Λένε, λοιπόν, ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ικανοί να δημιουργήσουμε έναν ουρανό κάτω στη γη, στην οποία ζούμε και κινούμαστε. Θα συμφωνήσω μιας και το έζησα στο παρελθόν. Η ερώτηση που θέτω είναι, πώς το κάνεις αυτό όταν βρίσκεσαι σε καθεστώς χηρείας. Το σκέφτομαι εδώ και καιρό, φίλες μου, και καταλήγω στο γεγονός ότι είμαστε ικανοί για όλα εμείς οι άνθρωποι. Και έτσι βάζω σε εφαρμογή το σχέδιό μου. Πώς θα το καταφέρω στην προσωπική μου ζωή; Αρχικά με το να δείξω αληθινή αγάπη και ενδιαφέρον για μένα. Να με «νταντέψω» με έναν ιδιαίτερο και προσωπικό τρόπο, έτσι ώστε να νιώσω καλά για μένα. Δεν το έκανα παλιά; Ναι, το έκανα, αλλά παλιά ήταν διαφορετικά. Το συμμεριζόμουν με κάποιον πού ήταν πολύ κοντά μου και το ενδιαφέρον μου για μένα μοιραζόταν με το ενδιαφέρον μου γι’ αυτόν. Σήμερα ζω με τον εαυτό μου, δεν υπάρχουν παιδιά γύρω μου και έτσι έχω όλο τον χρόνο να ξοδέψω για μένα. «Κάνω καλή παρέα με τον εαυτό μου», μου είχε πει η θεία μου όταν έμεινε μόνη και αυτή. Μου...

Η καταπίεση των συναισθημάτων δηλητηριάζει την ψυχή

  Συνειδητοποιούμε ότι πρέπει να το πούμε, αλλά το κρατάμε μέσα μας. Ξέρουμε πως υπάρχει κάτι μέσα μας που παλεύει να βγει έξω αλλά δεν το επιτρέπουμε. Δυστυχώς, φοβόμαστε την απόρριψη, φοβόμαστε μήπως δείξουμε πως είμαστε ευάλωτοι. Έχουμε αισθήματα ντροπής τα οποία μας κάνουν να αναθεωρήσουμε το τι αισθανόμαστε. Ωστόσο, δεν ξέρουμε πως η καταπίεση των συναισθημάτων δηλητηριάζει την ψυχή μας. Αυτού του είδους συμπεριφορά καταλήγει σταθερή για εμάς. Θα βρίσκουμε τον εαυτό μας να αποφασίζει μεταξύ του «όχι» και του «ναι» κάθε φορά που θα θέλουμε να εκφράσουμε αυτό που νιώθουμε. Πόσες φορές έχουμε νιώσει ενοχές επειδή δεν ήμασταν αρκετά γενναίοι να επιτρέψουμε στις λέξεις να βγουν από μέσα μας; Χωρίς να πρέπει να τις αποκρύψουμε; Πόσο έχουμε μετανιώσει το να μην αφήνουμε έξω αυτό που φωνάζει η καρδιά μας; Ίσως είναι καιρός να πάρουμε περισσότερο στα σοβαρά την συγκεκριμένη φράση. Αυτό που όλοι γνωρίζουμε αλλά συχνά επιλέγουμε να το αγνοήσουμε: «Αυτός που καταπίνει πολλά, στο τέλος πνί...

Η θλίψη έχει δύναμη! [της Νένας Μεϊμάρη]

« Η εμπειρία της θλίψης είναι πολύ δυνατή. Το ίδιο δυνατή είναι και η ικανότητά σου να βοηθήσεις τον εαυτό σου. Θρηνώντας προχωράς σε έναν ανανεωμένο τρόπο να ξαναβρείς νόημα στη ζωή σου», μας λέει ο Alan D. Wolfelt, Ph.D. από το Κέντρο Απώλειας. Εγώ θα συμφωνήσω με τον ψυχολόγο αυτού του κέντρου. Η σχέση μας με τον άντρα της ζωής μας ήταν προσωπική, ιδιαίτερη και μοναδική. Η όλη εμπειρία ζωγραφίζει την εικόνα που ζήσαμε. Κανείς άλλος δεν έχει την ίδια εικόνα. Καμία άλλη θλίψη δεν μοιάζει με τη δική μας. Λογικό. Δεν ξέρω αν το ζήσατε εσείς, αλλά εγώ έχω νιώσει μεγάλη δύναμη μέσα στην θλίψη μου. Άφησα αυτήν την δύναμη να κυλίσει στις φλέβες μου. Δεν έκανα προσπάθεια να την σταματήσω. Το άγγιγμά της με τράνταξε. Το αγκάλιασα για τα καλά. Δεν το φοβήθηκα. Θα τελειώσει, είπα, πού θα πάει; Είναι ζήτημα χρόνου. Τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Αυτή η διαδικασία μου έκανε καλό. Πώς θα μπορούσα να σας το εξηγήσω; Κάτι σαν μέσα από το κακό βγαίνει κάτι καλό. Όπως οι στάχτες που κάνουν καλ...