Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρίτη βράδυ


Πίνω το τσάϊ μου και σκέφτομαι πότε πέρασε ο καιρός και φτάσαμε πάλι στις γιορτινές ημέρες του Δεκέμβρη. Πού πήγε το καλοκαίρι μας και το σύντομο φθινόπωρο; Γιατί περνάει τόσο γρήγορα ο καιρός; Φυσικά και δεν υπάρχουν απαντήσεις αλλά βοηθάει να σκεφτόμαστε έτσι καμιά φορά. Στο μεταξύ έχουν γίνει τόσα μέσα σε αυτό το διάστημα!!!

Ωστόσο τα Χριστούγεννα είναι μεγάλη γιορτή και θα βρεθούμε πάλι αντιμέτωπες με τα διάφορα συναισθήματα. Θέλω να πιστεύω ότι θα τα πάμε καλύτερα τώρα γιατί έχουμε μια πείρα, μάθαμε κάποια πράγματα, ήρθαν και καλά στη ζωή μας.

Όσο για μένα αυτά είναι τα Χριστούγεννα που θα βάλω τα δυνατά μου να τα γιορτάσω με τον καλύτερο τρόπο που μπορώ. Θα τα νιώσω και θα τα χαρώ με διάφορα που έχω σκοπό να κάνω. Θα καταβάλω όλη μου την προσπάθεια να τα ζήσω για μένα χωρίς να κουβαλάω τη γνωστή θλίψη που μας κυριαρχεί στις γιορτές. Ναι, το ξέρω ότι δεν είναι λίγο αλλά δεν είναι και λίγος ο καιρός που πέρασε. Για μένα είναι 6 χρόνια και ομολογώ ότι κουράστηκα πολύ να παλεύω με αυτό το θηρίο. Στο βιβλίο «Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΣΑΙ» η συγγραφέας ΝΙΚΗ ΣΜΥΡΝΗ μιλάει για τον ρόλο που παίζει ένα προσωπικό μανιφέστο, αυτή η δέσμευση που κάνουμε με τον εαυτό μας να γίνουμε αυτοί που θέλουμε να είμαστε. Η ίδια μας επιτρέπει να διαβάσουμε το δικό της μανιφέστο και μας προσκαλεί να γράψουμε το δικό μας. Πιστεύω ότι υπάρχει κάποια αλήθεια στα λεγόμενά της. Γράφει: «Ο σκοπός μου είναι να βοηθώ τους ανθρώπους να ανακαλύπτουν την έννοια της δικής τους ευτυχίας». Γράφει και άλλα ωραία. Διαβάστε το βιβλίο της, είναι ένα πρακτικό εγχειρίδιο αυτοβελτίωσης που όλες μας χρειαζόμαστε, ιδιαίτερα μετά από αυτά που έχουμε περάσει. Τις επόμενες ημέρες θα καθίσω και θα γράψω το δικό μου μανιφέστο για το δικό μου το καλό.

Nena Meimaris 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...