Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τρίτη βράδυ


Πίνω το τσάϊ μου και σκέφτομαι πότε πέρασε ο καιρός και φτάσαμε πάλι στις γιορτινές ημέρες του Δεκέμβρη. Πού πήγε το καλοκαίρι μας και το σύντομο φθινόπωρο; Γιατί περνάει τόσο γρήγορα ο καιρός; Φυσικά και δεν υπάρχουν απαντήσεις αλλά βοηθάει να σκεφτόμαστε έτσι καμιά φορά. Στο μεταξύ έχουν γίνει τόσα μέσα σε αυτό το διάστημα!!!

Ωστόσο τα Χριστούγεννα είναι μεγάλη γιορτή και θα βρεθούμε πάλι αντιμέτωπες με τα διάφορα συναισθήματα. Θέλω να πιστεύω ότι θα τα πάμε καλύτερα τώρα γιατί έχουμε μια πείρα, μάθαμε κάποια πράγματα, ήρθαν και καλά στη ζωή μας.

Όσο για μένα αυτά είναι τα Χριστούγεννα που θα βάλω τα δυνατά μου να τα γιορτάσω με τον καλύτερο τρόπο που μπορώ. Θα τα νιώσω και θα τα χαρώ με διάφορα που έχω σκοπό να κάνω. Θα καταβάλω όλη μου την προσπάθεια να τα ζήσω για μένα χωρίς να κουβαλάω τη γνωστή θλίψη που μας κυριαρχεί στις γιορτές. Ναι, το ξέρω ότι δεν είναι λίγο αλλά δεν είναι και λίγος ο καιρός που πέρασε. Για μένα είναι 6 χρόνια και ομολογώ ότι κουράστηκα πολύ να παλεύω με αυτό το θηρίο. Στο βιβλίο «Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΓΙΝΕ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΣΑΙ» η συγγραφέας ΝΙΚΗ ΣΜΥΡΝΗ μιλάει για τον ρόλο που παίζει ένα προσωπικό μανιφέστο, αυτή η δέσμευση που κάνουμε με τον εαυτό μας να γίνουμε αυτοί που θέλουμε να είμαστε. Η ίδια μας επιτρέπει να διαβάσουμε το δικό της μανιφέστο και μας προσκαλεί να γράψουμε το δικό μας. Πιστεύω ότι υπάρχει κάποια αλήθεια στα λεγόμενά της. Γράφει: «Ο σκοπός μου είναι να βοηθώ τους ανθρώπους να ανακαλύπτουν την έννοια της δικής τους ευτυχίας». Γράφει και άλλα ωραία. Διαβάστε το βιβλίο της, είναι ένα πρακτικό εγχειρίδιο αυτοβελτίωσης που όλες μας χρειαζόμαστε, ιδιαίτερα μετά από αυτά που έχουμε περάσει. Τις επόμενες ημέρες θα καθίσω και θα γράψω το δικό μου μανιφέστο για το δικό μου το καλό.

Nena Meimaris 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη