Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Surviving Grief


Gary Sturgis

Μετάφραση Νένα Μεϊμάρη


Η συνηθισμένη ιστορία είναι να διαβάζουμε κείμενα γραμμένα από γυναίκες που εκφράζονται για το πένθος που βιώνουν. Δεν διαβάζουμε συχνά από άντρες. Ο Gary Sturgis γράφει για την εμπειρία του και τι νιώθει με τον χαμό της αγαπημένης του. «Αυτό που συνειδητοποιείς μετά από λίγο είναι ότι είσαι ικανός ακόμη να νιώσεις στιγμές χαράς και όταν συμβεί αυτό τότε η καρδιά σου αρχίζει και θεραπεύεται σιγά σιγά. Μαθαίνεις ότι η ζωή σου δεν τελειώνει όταν κάποιος που αγαπάς πεθαίνει. Απλά παίρνει μια περίεργη στροφή».

Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον τον τρόπο που σκέπτεται ο αρθρογράφος. Τον βρίσκω και ρεαλιστικό. Βέβαια όλη αυτή η διαδικασία παίρνει πολύ χρόνο, τουλάχιστον σε μερικούς από εμάς. Δεν το βλέπεις έτσι στην αρχή του πένθους. Έχεις την αίσθηση ότι η ζωή σου έχει τελειώσει. Έρχεσαι αντιμέτωπη με καινούρια συναισθήματα τα οποία δεν ξέρεις πώς να δουλέψεις, γιατί δεν τα καταλαβαίνεις. Σιγά σιγά τα γνωρίζεις όλο και περισσότερο, ώσπου μια μέρα γίνονται ολοκληρωτικά δικά σου. Και μετά αρχίζει η σοβαρή δουλειά και τότε πιστεύω ότι αρχίζει και η διαδικασία της θεραπείας. Και τότε καταλαβαίνεις αυτό που μας λέει ο Γκέρυ, πως η ζωή σου παίρνει μια περίεργη στροφή.

Εντυπωσιακά είναι και τα σχόλια των αναγνωστών. Παραθέτω μερικές λέξεις - κλειδιά για να πάρετε μια εικόνα. Λίγο πολύ εκφράζουν την πραγματικότητα του πένθους.

Περίεργο

Δύσκολο

Μένω έκπληκτος όταν γελάω

Ελπίδα, θεραπεία

Άδειος

Επιθυμία

Νιώθω μισός

Τεράστιο κενό στη ζωή μου

Δάκρυα

Δύσκολες οι γιορτές

Μου λείπει η παρέα

Πονάω

Πολύ δύσκολο να είμαι με άλλα ζευγάρια

Μιλάω σε μία άδεια καρέκλα

Πολύπλοκη κατάσταση

Ζω με τις αναμνήσεις στην καρδιά μου

Απομονωμένη

Βαθιά λύπη

Δύσκολη ακόμη και η αναπνοή μου

Προσπαθώ

Νιώθω μόνη

Νιώθω ότι αιωρούμαι

Όπως βλέπουμε, τα αισθήματα είναι κοινά και γνωστά σε εμάς που τα γνωρίσαμε. Είμαστε πολλοί και παντού και αυτό μας βοηθάει να συνεχίσουμε, ξέροντας ότι υπάρχουν άτομα που μας καταλαβαίνουν. Να θυμόμαστε απλά ότι η ζωή μας δεν τελείωσε αλλά πήρε μια περίεργη στροφή.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable

Εθελοντισμός

Μετάφραση από το Αγγλικό κείμενο Νένα Μεϊμάρη   Δεν είναι για τα χρήματα, ούτε για τη φήμη Δεν είναι για κανένα προσωπικό κέρδος Είναι απλά για την αγάπη προς τον συνάνθρωπο Απλά να δώσεις ένα χέρι βοηθείας Είναι για να δώσεις λίγο από τον εαυτό σου Κάτι που δεν αγοράζεται με πλούτο Δεν είναι για μετάλλια που τα κουβαλάς υπερήφανα Έχει να κάνει με το βαθύ συναίσθημα μέσα σου Η ανταμοιβή βρίσκεται στο βάθος της καρδιάς σου Είναι αυτό το αίσθημα ότι είσαι μέρος της βοήθειας Κάπου κοντά ή μακριά Αυτό είναι που σε κάνει εθελοντή Ευχαριστώ από καρδιάς για όλη τη βοήθειά σου!!!!   Τα δικά μου σχόλια Ασχολούμαι με τον εθελοντισμό από 20 χρονών. Είναι πλέον μέρος του εαυτού μου. Έχω ασχοληθεί με πολλά σε διάφορους οργανισμούς. Έχω γνωρίσει πολλά άτομα μέσα από την εθελοντική μου δουλειά και νιώθω ένα ξεχωριστό πλούτο. Νιώθω περισσότερο ευγνώμων για αυτά που έχω και τα εκτιμώ περισσότερο γιατί έχω προσέξει ότι δεν τα έχουν όλοι. Νομίζω ότι έγινα καλύτερος άνθρωπος μέσα από τον εθελοντι...
Το πένθος εκτός από νερό, είναι και βουνό. Έχει μέρες-βουνά, μέρες-ογκόλιθους, μέρες που στο ημερολόγιο είναι σημειωμένες με μαρκαδόρους, καρδούλες, αστεράκια και αυτοκόλλητα. Μέρες που όταν ζυγώνουν, τις τρέμεις γιατί ξέρεις ότι θα είναι εντελώς διαφορετικές, γιατί ξέρεις ότι θα τις ζήσεις εντελώς διαφορετικά. Δε θα υπάρχει πια η δυνατότητα για αυτό που ήξερες. Δε θα κάνεις όλα αυτά που έκανες. Και αυτό γνωρίζεις ότι θα σε οδηγήσει ξανά (και ξανά) στη συνάντηση με την απώλεια, πιο βαθιά. Ότι θα σε χαράξει εκ νέου. Ότι θα γίνει ακόμα περισσότερο μέρος μιας πραγματικότητας που ποτέ δεν ήθελες. Αναπόφευκτο?  Ναι. Απαραίτητο? Ναι. Οδυνηρό? Πολύ. Μέρος της φυσιολογικής διαδικασίας? Κι αυτό ναι. Το ότι είναι μέρος της, μειώνει τον πόνο?  Όχι. Το νου σου, σε τέτοιες μέρες που το πένθος ψηλώνει σαν το Έβερεστ, που βρίσκεσαι στα ριζά του και το βλέπεις να υψώνεται μπροστά σου τεράστιο, σκληρό και απειλητικό, χωρίς οξυγόνο. Να τις προχωράς σιγά σιγά. Με ό,τι βοήθεια και στήριξη μπορείς...