Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

MATA KOURTI

 Η εκπαιδευτικός και σεναριογράφος Μάτα Κούρτη, λίγο πριν την πρεμιέρα της μικρού μήκους ταινίας της «Αχέροντας» στην Κατερίνη, την Δευτέρα 17 Μαρτίου  μιλάει για το σινεμά και το πόσο σημαντικό είναι να παρακολουθούμε ταινίες.

Ο κινηματογράφος μπορεί να σώσει ζωές ή έστω να τις βελτιώσει!

Ακούγεται υπερβολή, κι όμως το σινεμά μπορεί να λειτουργήσει ως ένα σημαντικό καταφύγιο και ως ένα μεγάλο παράθυρο στον κόσμο.

 Η θέαση ταινιών συμβάλει στην καλή ψυχολογία καθώς είναι ένας τρόπος διαφυγής από την καθημερινότητα, μας απομακρύνει από το στρες και τα προβλήματα της ρουτίνας μας. Με μια ταινία συγκεντρώνεσαι στο θέαμα, αναλύεις στο μυαλό σου την πλοκή, συνδέεις τα κομμάτια της ιστορίας αυτόματα και χωρίς καν να το καταλάβεις μπαίνεις μέσα στις ζωές των άλλων ξεμακραίνοντας για μερικές ώρες από τη δική σου. Φυσικά μπορεί να θυμηθείς στιγμές και της δικής σου ζωής μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων και αυτό είναι μια εξίσου  σημαντική εμπειρία. Κάθε που ταυτιζόμαστε με τους ήρωες και τις καταστάσεις στην οθόνη ενισχύουμε την πιθανότητα να επεξεργαστούμε κάπως καλύτερα τα δικά μας παρόμοια συναισθήματα όπως τη λύπη, τον θυμό αλλά και τη χαρά μας γιατί οι ήρωες μας δείχνουν τον δικό τους δρόμο διαχείρισης μιας κατάστασης. Μια νέα εκδοχή της πραγματικότητάς μας λοιπόν παρουσιάζεται μπροστά μας με σάρκα και οστά.

Επιπλέον, το σινεμά είναι μια πολυδιάστατη εμπειρία, οι ταινίες συνδυάζουν εικόνα, μουσική, φωτογραφία και λόγο κάτι που μπορεί να διεγείρει και την δική σου δημιουργικότητα. Σίγουρα με μια ταινία θα εμπνευστείς και θα σκεφτείς διαφορετικά, θα προετοιμαστείς να εξερευνήσεις νέες ιδέες και πιθανότητες για τη δική σου ζωή.

Εάν ένας θεατής επιδιώκει συχνά να παρακολουθεί ταινίες σε κινηματογραφική αίθουσα τότε τα οφέλη αυξάνονται! Παρακολουθώντας την ίδια ταινία με άλλα άτομα στο σινεμά,  μοιράζεσαι συναισθήματα με το κοινό, γελάς και νιώθεις συγκίνηση παράλληλα με άλλους ανθρώπους. Ακόμη και αν μπεις μόνος σου σε μια κινηματογραφική αίθουσα, δεν θα αισθανθείς ποτέ μοναξιά γιατί το βλέμμα σου θα ενωθεί με τα υπόλοιπα βλέμματα στην φωτεινή οθόνη. Έτσι το σινεμά μετατρέπεται σε μια εμπειρία κοινωνική και η ψυχική υγεία βελτιώνεται σημαντικά καθώς αποκτάς την αίσθηση της κοινότητας… και η συλλογικότητα είναι κάτι που λείπει από την εποχή μας. Οι κινηματογραφικές αίθουσες μπορούν να επαναφέρουν τη συλλογικότητας  καθώς η ταινία ενώνει τους θεατές μεταξύ τους. Βγαίνοντας από την αίθουσα έχεις πλέον ένα κοινό βίωμα με τον διπλανό σου που αν και άγνωστος είναι ταυτόχρονα  οικείος καθώς έχετε πλέον μια νέα, κοινή ανάμνηση μιας ιστορίας… και αν επιθυμείς μπορείς να τον γνωρίσεις μιλώντας του για την ταινία.

Αν πάλι ψάχνεις για νέα κίνητρα στην καθημερινότητά σου και έναν νέο στόχο ζωής τότε μπορείς να ψάξεις εκείνη την ταινία όπου ο ήρωας τα κατάφερε, εκείνη την ιστορία όπου κάποιος ξεπέρασε τις δυσκολίες της ζωής του και βγήκε νικητής, εκείνη την ιστορία όπου ο ήρωας ξεκίνησε από το μηδέν και κατέκτησε τον κόσμο. Το σινεμά μπορεί να σε βοηθήσει να πιστέψεις σε εσένα μέσα από πάρα πολλές ιστορίες επιτυχίας. Επιπλέον οι ταινίες μπορούν θα ενισχύσουν την κριτική σου σκέψη, να σε εξοικειώσουν με διαφορετικές κουλτούρες και θα διευρύνουν την αντίληψή σου για τον κόσμο. Μέσα από τις ιστορίες της οθόνης θα ταξιδέψεις σε μέρη μακρινά, χωρίς να μετακινηθείς από τη θέση σου. Μπορείς να ανακαλύψεις ιστορικά μέρη, να μάθεις την ιστορία σημαντικών ανθρώπων, να μεταφερθείς στο παρελθόν και να λύσεις τις απορίες σου ακόμη και για την εποχή που διανύουμε με έναν ευχάριστο και προσιτό τρόπο. Μην ξεχνάς πως πολλές ταινίες αναδεικνύουν σημαντικά κοινωνικά ή ηθικά ζητήματα, ευαισθητοποιώντας μας και ενθαρρύνοντάς μας να ενεργήσουμε.  

Υιοθετώντας τη θέαση μιας ταινίας λίγο πιο συχνά από όσο συνηθίζεις παίζει και να αλλάξει τη ζωή σου χωρίς καλά καλά να το καταλάβεις! Το σινεμά υπερβαίνει την ψυχαγωγία, γίνεται εργαλείο για την εξερεύνηση του εαυτού μας, του κόσμου γύρω μας και των σχέσεών μας με τους άλλους.

 

Tη Δευτέρα 17 Μαρτίου, στον Κινηματογράφο Ευκαρπίδη με ελεύθερη είσοδο για όλους η Κινηματογραφική Λέσχη Κατερίνης παρουσιάζει έξι ταινίες μικρού μήκους του διαγωνιστικού τμήματος του WIFTgr από γυναίκες δημιουργούς. Η Μάτα Κούρτη υπογράφει το σενάριο της βραβευμένης ταινίας «Αχέροντας» η οποία θα παρουσιαστεί στην εκδήλωση από την ίδια και την σκηνοθέτιδα της ταινίας Κωνσταντίνα Παπαδοπούλου. 

Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να ανακαλύψει ιδιαίτερες αφηγήσεις που αγγίζουν κοινωνικά και προσωπικά ζητήματα της εποχής. Την εκδήλωση θα τιμήσουν με την παρουσία τους εκπρόσωποι από το Κέντρο Συμβουλευτικής Γυναικών του Δήμου Κατερίνης και από το Γραφείο Αντιμετώπισης Οικογενειακής Βίας του Αστυνομικού Τμήματος Κατερίνης για μια σύντομη παρουσίαση της Δράσης τους. Το WIFT αποσκοπεί στην προώθηση της ισότητας και της αναγνώρισης των γυναικών στον κινηματογράφο.

            Είσοδος ελεύθερη | Δευτέρα 17 Μαρτίου | στις 19:00 |   

Κινηματογράφος Ευκαρπίδη

  Αναλυτικά οι ταινίες που θα προβληθούν:

Zange |Λου |Απαρατάτεμε |Άσκοπη Μετακίνηση |κυρία Νίτσα| Αχέροντας

(συνολική διάρκεια ταινιών 95 λεπτά)

 

Mata Kourti
English Language & Literature-Faculty of Philosophy (AUTH, GR)
School of Film-Faculty of Fine Arts (AUTH, GR)
Master in Film Studies (University of Kent, Canterbury, UK)

tel. +306977454991 (viber)


 Νένα Μεϊμάρη




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη