Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εντυπώσεις από βιβλιοπαρουσίαση

 Βαρύς σταυρός, πόνος, δάκρυα στα κρυφά και στα φανερά, φωτιά σαν αυτή που βλέπουμε στο Λ.Α, θλίψη, ατέλειωτη λύπη, περπάτημα σε ένα λαβύρινθο όπου επικρατούν τα διάφορα στάδια της πίκρας, ερωτήματα και άσχετες απαντήσεις, "Έτσι ήθελε ο Θεός", "Αλήθεια, έτσι ήθελε;" και άλλες τέτοιες διαστρεβλώσεις. Ποια είναι η ουσία του πένθους; Πώς αντιδρούμε σε αυτό το κακό; Πώς θα ήταν καλό να αντιδράσουν αυτοί που δεν το περνάνε; Τι να σου λένε; Εγώ πάντα επιθυμούσα να μην  μου πουν τίποτε, δεν ήθελα να ακούσω τίποτε και θεωρούσα τον εαυτό μου ανυπότακτη στο σύστημα. Αλλά απόψε βρέθηκα στην βιβλιοπαρουσίαση του Ε. Ελευθεριάδη, ψυχολόγου και συγγραφέα. Παρουσίασε το βιβλίο του με τίτλο "ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΣΑ''.  Ένα βιβλίο για τον πόνο και την ελπίδα από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Το μεγάλο ερώτημα ήταν αν θα τελειώσει ο πόνος, με την απάντηση να λέει "Ναι κάποτε θα τελειώσει αλλά θα παραμείνει η απώλεια". Μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση σε ένα θέμα που δεν αρέσει πολύ στον κόσμο και δεν σε κάνει popular όταν τολμήσεις να το αναφέρεις. Κατάμεστη η αίθουσα με πολλά νεαρά παιδιά και εννοώ πολύ νεαρά. Τι ψάχνουν αυτά τα παιδιά στο άνθος της ηλικίας τους και γιατί ήταν εκεί; Κατάφερα να πάρω άδεια από τον συγγραφέα να κάνω αναφορές στο blog μου και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα. Απόψε πήρα κάποιες απαντήσεις στα δικά μου ερωτήματα αλλά το πιο σπουδαίο ήταν πως κατάλαβα ότι δεν είμαι μόνη στην επίγεια κόλαση του πένθους!!

Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...