Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εντυπώσεις από βιβλιοπαρουσίαση

 Βαρύς σταυρός, πόνος, δάκρυα στα κρυφά και στα φανερά, φωτιά σαν αυτή που βλέπουμε στο Λ.Α, θλίψη, ατέλειωτη λύπη, περπάτημα σε ένα λαβύρινθο όπου επικρατούν τα διάφορα στάδια της πίκρας, ερωτήματα και άσχετες απαντήσεις, "Έτσι ήθελε ο Θεός", "Αλήθεια, έτσι ήθελε;" και άλλες τέτοιες διαστρεβλώσεις. Ποια είναι η ουσία του πένθους; Πώς αντιδρούμε σε αυτό το κακό; Πώς θα ήταν καλό να αντιδράσουν αυτοί που δεν το περνάνε; Τι να σου λένε; Εγώ πάντα επιθυμούσα να μην  μου πουν τίποτε, δεν ήθελα να ακούσω τίποτε και θεωρούσα τον εαυτό μου ανυπότακτη στο σύστημα. Αλλά απόψε βρέθηκα στην βιβλιοπαρουσίαση του Ε. Ελευθεριάδη, ψυχολόγου και συγγραφέα. Παρουσίασε το βιβλίο του με τίτλο "ΜΙΚΡΗ ΑΝΑΣΑ''.  Ένα βιβλίο για τον πόνο και την ελπίδα από τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ. Το μεγάλο ερώτημα ήταν αν θα τελειώσει ο πόνος, με την απάντηση να λέει "Ναι κάποτε θα τελειώσει αλλά θα παραμείνει η απώλεια". Μια πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση σε ένα θέμα που δεν αρέσει πολύ στον κόσμο και δεν σε κάνει popular όταν τολμήσεις να το αναφέρεις. Κατάμεστη η αίθουσα με πολλά νεαρά παιδιά και εννοώ πολύ νεαρά. Τι ψάχνουν αυτά τα παιδιά στο άνθος της ηλικίας τους και γιατί ήταν εκεί; Κατάφερα να πάρω άδεια από τον συγγραφέα να κάνω αναφορές στο blog μου και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα. Απόψε πήρα κάποιες απαντήσεις στα δικά μου ερωτήματα αλλά το πιο σπουδαίο ήταν πως κατάλαβα ότι δεν είμαι μόνη στην επίγεια κόλαση του πένθους!!

Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable