Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η δύναμη μέσα μας!!!


Νένα Μεϊμάρη


Πόσες φορές έχω ψάξει να βρω έναν «σωτήρα» να με βγάλει από τα

αδιέξοδά μου!! Για χρόνια ήταν ο άντρας μου, που ήταν και ο

καλύτερός μου φίλος. Με γνώριζε καλά και δεν ξέρω πως γινόταν

αλλά είχε πάντα μία ικανοποιητική λύση για μένα. Αφού έφυγε

από τη ζωή, έψαχνα να βρω λύσεις με τρόπο υπερφυσικό. Δεν μου

ήταν αρκετός. Ταλαιπωρήθηκα σε πολλά επίπεδα και για πολύ

καιρό. Δεν μπορούσα να νιώσω την ηρεμία που είχα τόσο ανάγκη

ούτε να νιώσω άνετα μέσα στο πετσί μου. Ψαχνόμουν συνεχώς με

το μεγαλύτερο πρόβλημά μου να είναι η απουσία του και η

αδυναμία μου να νιώσω αυτοτελής. Καταλαβαίνετε

πόσο τραγική είναι αυτή η κατάσταση.

Όταν πια δοκίμασα πολλά και διάφορα σχήματα, στρατηγικές,

φιλοσοφίες και κάθε είδους απόψεις, συνειδητοποίησα ότι ψάχνω

σε λάθος δρόμο. Πίστεψα ότι άλλοι είναι οι «σωτήρες» μου και θα

βρω αυτό που ψάχνω έξω από μένα. Τελικά, μετά από χρόνια,

κατάλαβα ότι αυτό που καλό είναι να δω από κοντά είναι η δύναμη

που έχω μέσα μου, ο εσωτερικός μου κόσμος, η ψυχή και το πνεύμα

μου. Εγώ είμαι η αρχή και η ενέργεια που διαθέτω μέσα μου

πλούσια θα με βοηθήσει να διακρίνω τα πράγματα όπως πρέπει. Ως

άνθρωποι και συγκεκριμένα ως γυναίκες διαθέτουμε τεράστια

αποθέματα ενέργειας την οποία μπορούμε να εξωτερικεύσουμε και

να χρησιμοποιήσουμε για το καλό μας. Δεν ξέρω κατά πόσο το

εφαρμόζουμε συχνά. Κατά κάποιο τρόπο είμαστε ηρωίδες και αν

επιτρέψουμε την εσωτερική μας δύναμη να εκφραστεί στην

καθημερινότητά μας, πιστεύω θα βελτιώσουμε σε μεγάλο βαθμό

την ποιότητα της ζωής μας.

Έτσι λοιπόν έχω αποφασίσει αυτήν την χρονιά να σταματήσω να ψάχνω

τις λύσεις μου κάπου αλλού και να στραφώ μέσα στην καρδιά μου,

να ηρεμήσω και να δω τι υπάρχει εκεί μέσα για μένα!! Εύχομαι να

βγει κάτι καλό από αυτήν την προσπάθεια!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable