Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέος Χρόνος, Νέες Αποφάσεις, Νέο Λεξιλόγιο

Νένα Μεϊμάρη


Βαδίζουμε πλέον κανονικά στον καινούριο χρόνο που δεν μας μπήκε και πολύ

καλά. Παρατηρούμε τις φωτιές στο Λος Άντζελες, την απόλυτη καταστροφή και δεν πιστεύουμε στα

μάτια μας. Είναι σοκαριστικό, ειδικά αν γνωρίζουμε

την πόλη. Θα μιλήσω για το θέμα αυτό αργότερα.

Όπως κάθε νέα αρχή, βάζουμε τους στόχους μας, τι θέλουμε να δούμε στη

ζωή μας, πού θέλουμε να πάμε και ποιες μάχες θα επιδιώξουμε να νικήσουμε.

Τι θέλουμε να αφήσουμε πίσω και ποιες καινούριες εμπειρίες θα

διεκδικήσουμε. Πολύ προσωπικά όλα αυτά. Προσωπικό και το σημείο του

δρόμου που βρισκόμαστε τη στιγμή αυτή. Πόσα χρόνια περπατάμε στην

απώλεια και ποια η διάθεση που μας κατέχει. Η καθεμία ξέρει για τον εαυτό

της και έχει τη δική της απάντηση.

Επειδή εμένα μου αρέσει να παίζω με τις λέξεις, μου αρέσει να δημιουργώ

λίστες και να σκέφτομαι τη σημασία αυτών των λέξεων, θα σας παραθέσω το

λεξιλόγιο που δημιούργησα για μένα για την καινούρια χρονιά. Οι λέξεις είναι

γνωστές σε όλες μας και τις έχω δει πολλές φορές και πριν. Ωστόσο θέλω να

δώσω ιδιαίτερη σημασία στην νοοτροπία που συνοδεύει το λεξιλόγιό μου

καθώς και τις πράξεις που ακολουθούν. Όπως μας έλεγε μια καθηγήτριά μου,

γλωσσολόγος, στην Αμερική όλες οι λέξεις συνοδεύονται στη νοοτροπία και

ψυχολογία, πράγμα που εκφράζεται σε πράξεις. Πάμε να δούμε λοιπόν:

Καινούριο

Ξεκίνημα

Καλωσορίζω

Ονειρεύομαι

Σχεδιάζω

Αλλάζω

Ανακαλύπτω

Ρωτώ – Απαντώ

Ελπίζω

Προσδοκώ

Φροντίζω

Μαθαίνω

Τολμώ

Αντιμετωπίζω

Αντιλαμβάνομαι

Δημιουργώ

Χαίρομαι

Θαυμάζω

Ζω – Νιώθω

Υπομένω

Αυτές είναι οι λέξεις μου και θα προσπαθήσω να τις ζήσω μέσα από τις

εμπειρίες που θα επιδιώξω. Εύχομαι στο τέλος της χρονιάς να μπορώ να σας

διηγηθώ κάτι αξιόλογο!!! Καλή χρονιά και σε σας με τις δικές σας

προσωπικές λέξεις και εμπειρίες!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...