Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέος Χρόνος, Νέες Αποφάσεις, Νέο Λεξιλόγιο

Νένα Μεϊμάρη


Βαδίζουμε πλέον κανονικά στον καινούριο χρόνο που δεν μας μπήκε και πολύ

καλά. Παρατηρούμε τις φωτιές στο Λος Άντζελες, την απόλυτη καταστροφή και δεν πιστεύουμε στα

μάτια μας. Είναι σοκαριστικό, ειδικά αν γνωρίζουμε

την πόλη. Θα μιλήσω για το θέμα αυτό αργότερα.

Όπως κάθε νέα αρχή, βάζουμε τους στόχους μας, τι θέλουμε να δούμε στη

ζωή μας, πού θέλουμε να πάμε και ποιες μάχες θα επιδιώξουμε να νικήσουμε.

Τι θέλουμε να αφήσουμε πίσω και ποιες καινούριες εμπειρίες θα

διεκδικήσουμε. Πολύ προσωπικά όλα αυτά. Προσωπικό και το σημείο του

δρόμου που βρισκόμαστε τη στιγμή αυτή. Πόσα χρόνια περπατάμε στην

απώλεια και ποια η διάθεση που μας κατέχει. Η καθεμία ξέρει για τον εαυτό

της και έχει τη δική της απάντηση.

Επειδή εμένα μου αρέσει να παίζω με τις λέξεις, μου αρέσει να δημιουργώ

λίστες και να σκέφτομαι τη σημασία αυτών των λέξεων, θα σας παραθέσω το

λεξιλόγιο που δημιούργησα για μένα για την καινούρια χρονιά. Οι λέξεις είναι

γνωστές σε όλες μας και τις έχω δει πολλές φορές και πριν. Ωστόσο θέλω να

δώσω ιδιαίτερη σημασία στην νοοτροπία που συνοδεύει το λεξιλόγιό μου

καθώς και τις πράξεις που ακολουθούν. Όπως μας έλεγε μια καθηγήτριά μου,

γλωσσολόγος, στην Αμερική όλες οι λέξεις συνοδεύονται στη νοοτροπία και

ψυχολογία, πράγμα που εκφράζεται σε πράξεις. Πάμε να δούμε λοιπόν:

Καινούριο

Ξεκίνημα

Καλωσορίζω

Ονειρεύομαι

Σχεδιάζω

Αλλάζω

Ανακαλύπτω

Ρωτώ – Απαντώ

Ελπίζω

Προσδοκώ

Φροντίζω

Μαθαίνω

Τολμώ

Αντιμετωπίζω

Αντιλαμβάνομαι

Δημιουργώ

Χαίρομαι

Θαυμάζω

Ζω – Νιώθω

Υπομένω

Αυτές είναι οι λέξεις μου και θα προσπαθήσω να τις ζήσω μέσα από τις

εμπειρίες που θα επιδιώξω. Εύχομαι στο τέλος της χρονιάς να μπορώ να σας

διηγηθώ κάτι αξιόλογο!!! Καλή χρονιά και σε σας με τις δικές σας

προσωπικές λέξεις και εμπειρίες!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable