Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Άγρια σιωπή» της Ρέινορ Γουίν (κριτική) – Η συνέχεια μετά το «Μονοπάτι του αλατιού»

 Μόλις τελείωσα το βιβλίο και σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Το πρώτο της βιβλίο, "Το Μονοπάτι του Αλατιού" το ανέφερα παλιά στο blog. Είναι υπέροχο! Το δέυτερο έχει την αξία του και κάνει σοβαρή αναφορά στον θεραπευτικό τρόπο που επιδρά η φύση στον άνθρωπο. Θεραπευτικούς τρόπους ψάχνουμε και εμείς, φίλες μου!!


Για το νέο βιβλίο της συγγραφέα του πολυδιαβασμένου «Το μονοπάτι του αλατιού,   Ρέινορ Γουίν [Raynor Winn] «Άγρια σιωπή» (μτφρ. Γωγώ Αρβανίτη, εκδ. Κλειδάριθμος). Κεντρική εικόνα: H Ρέινορ Γουίν και ο σύζυγός της, Μοθ © BBC Radio 4. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Πριν από οκτώ χρόνια, σε μια δραματική στροφή της μοίρας, η Ρέινορ Γουίν και ο άντρας της, Μοθ, είδαν το έδαφος πάνω  στο οποίο είχαν χτίσει την κοινή τους ζωή να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Μια σειρά από λάθος χειρισμούς και ατυχείς επενδύσεις τους οδήγησαν κυριολεκτικά στο δρόμο. Το σπίτι που ζούσαν πέρασε στα χέρια δικαστικών επιμελητών, τα χρήματα που είχαν στην τράπεζα χάθηκαν αυτοστιγμεί, ενώ έμειναν χωρίς δουλειά και οι δύο.

Ακόμη χειρότερα ο Μοθ διαγνώστηκε με φλοιοβασική εκφύλιση, μια εγκεφαλική ασθένεια για την οποία οι γιατροί δεν του έδιναν καμία πιθανότητα ίασης. Τέτοιου είδους απανωτά χτυπήματα του πεπρωμένου μπορούν να μετατρέψουν έναν άνθρωπο σε ράκος, να του πάρουν από μέσα του κάθε ικμάδα ελπίδας. 

Κάτι τέτοιο δεν συνέβη με την Ρέινορ και τον Μοθ. Αποφάσισαν από κοινού να αλλάξουν τα πάντα στη ζωή τους και να ανοιχτούν στη μητέρα φύση. Άρχισαν να περπατούν εκατοντάδες μίλια στο μονοπάτι της Νοτιοδυτικής Ακτής της Αγγλίας, να ζουν και να κοιμούνται κάτω από τα δέντρα ή όπου αλλού έβρισκαν, να κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ και να τρέφονται με ό,τι μπορούσε να τους προσφέρει η φύση.

Το μεγάλο μονοπάτι 

Απόρροια αυτού του άγριου, πλην αποκαλυκτικού για τις δυνάμεις που κρύβει μέσα του ο άνθρωπος ταξιδιού ήταν το βιβλίο που έγραψε η Ρέινορ με τίτλο Το μονοπάτι του αλατιού (μτφρ. Γωγώ Αρβανίτη, εκδ. Κλειδάριθμος), βιβλίο για το οποίο μπορείτε να διαβάσε πιο αναλυτικά εδώ. 

kleidaritmos monopati alatiou

Το βιβλίο γράφτηκε από εκείνη ως δώρο προς τον άντρα της και κατέγραφε την αντοχή τους κόντρα σε όλους και σε όλα. Το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό: το βιβλίο έγινε διεθνές μπεστ σέλερ, μεταφράστηκε σε 19 γλώσσες και έφτασε ως τη βραχεία λίστα του φημισμένου βραβείου Costa Book Award.

Συν τοις άλλοις, επειδή η ζωή κρύβει και ωραίες στιγμές, ένας απλός άνθρωπος, συγκινημένος από την ιστορία που διάβασε, πρόσφερε στην Ρέινορ και τον Μοθ ένα αγρόκτημα δίπλα σε έναν κολπίσκο στην Κορνουάλη.

Αυτό το σπίτι, εν μέρει, ενέπνευσε την Ρέινορ να γράψει το δεύτερο μέρος του οδοιπορικού τους, την Άγρια σιωπή (μτφρ. Γωγώ Αρβανίτη, εκδ. Κλειδάριθμος). Ο εν λόγω ιδιοκτήτης (για την ιστορία, το όνομά του είναι Σαμ) πρόσφερε δωρεάν διαμονή και στους δυο τους με την προϋπόθεση ότι θα αναζωογονήσουν την άγρια φύση του αγροκτήματος.

kleidarithmos winn agria siopi

Στην ουσία η Άγρια σιωπή είναι sequel και prequel του προηγούμενου βιβλίου ταυτόχρονα. Στην αρχή κιόλας βλέπουμε και τους δύο να έχουν ολοκληρώσει το ταξίδι τους, να έχουν εγκατασταθεί στην Κορνουάλη και τον Μοθ να σπουδάζει στο πανεπιστήμιο Φυτοκομία.

Μπορεί αυτό το δεύτερο memoir της Γουίν να είναι λιγότερο περιπετειώδες σε σχέση με το πρώτο, αλλά είναι σαφώς πιο εσωτερικό. Ταυτόχρονα είναι τόσο συγκινητικό που δεν γίνεται να μην σε ρουφήξουν οι σελίδες του.

Ωστόσο, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται και η Ρέινορ παλεύει να σταθεί δίπλα του, αλλά και να συνηθίσει τη νέα κατάσταση στη ζωή τους που δεν περιλαμβάνει μακρινές πεζοδρομίες, αλλά μια μόνιμη εγκατάσταση. 

Μπορεί αυτό το δεύτερο memoir της Γουίν να είναι λιγότερο περιπετειώδες σε σχέση με το πρώτο, αλλά είναι σαφώς πιο εσωτερικό. Ταυτόχρονα είναι τόσο συγκινητικό που δεν γίνεται να μην σε ρουφήξουν οι σελίδες του.

raynor winn1

Η Ρέινορ Γουίν, αφότου ολοκλήρωσε το µονοπάτι της νοτιοδυτικής ακτής, συνεχίζει να κάνει τακτικά πεζοπορίες µεγάλων αποστάσεων και να γράφει για τη φύση, την έλλειψη στέγης και το ελεύθερο κάµπινγκ. Ζει στην Κορνουάλη µε τον σύζυγό της Μοθ και τον σκύλο τους Μόντι. Το Μονοπάτι του Αλατιού είναι το πρώτο της βιβλίο. Μεταφράστηκε σε 19 γλώσσες, ήταν υποψήφιο στη βραχεία λίστα για το Costa Book Award και έχει πωλήσεις άνω του µισού εκατοµµυρίου αντιτύπων παγκοσµίως.

Επιστροφή στα παιδικά χρόνια 

Για τις ανάγκες της Άγριας Σιωπής η Γουίν κάνει μια μεγάλη βουτιά στο παρελθόν και συγκεκριμένα στα παιδικά της χρόνια, τότε που ζούσε σε μια φάρμα με τη μητέρα της. Εξερευνά την αρχή της σχέσης της με τον Μοθ, τι ακριβώς τους συνέβη και πώς η πεζοπορία και η ορειβασία έγιναν, συν τω χρόνω, κάτι τόσο θεμελιώδες για το ποιοι ήταν και πώς μπορούσαν να επικοινωνούν μεταξύ τους.

Στη συνέχεια έρχεται η προσφορά στέγασης στην Κορνουάλη και όλα αλλάζουν πάλι στη ζωή τους. Το αγρόκτημα που οφείλουν να αναστήσουν απαιτεί έντονη σωματική και υπαίθρια εργασία, κάτι που η Ρέινορ θεωρεί πως θα κάνει καλό και στους δύο τους (για διαφορετικούς λόγους).

Υπάρχουν αποσπάσματα που αγγίζουν τραύματα και οδυνηρές στιγμές της ζωής της. Εκεί οι λέξεις αποκτούν μια μελαγχολική πατίνα.

Η Γουίν πιστεύει ακράδαντα ότι η σωματική δραστηριότητα στην ύπαιθρο είναι ζωτικής σημασίας για κάθε άνθρωπο να ευδοκιμήσει. Πότε, αναρωτιέται, οι άνθρωποι αποσπάστηκαν τόσο από τον φυσικό κόσμο; Εδώ φαίνεται καθαρά η στοχαστική ματιά της που διατρέχει όλο το βιβλίο.

Βαθύ αποτύπωμα 

Η γραφή της Γουίν όπως και στο πρώτο βιβλίο είναι σαν βαθύ αποτύπωμα πάνω στο χαρτί. Ειδικά όταν περιγράφει τη σχέση που έχει αναπτύξει με τη φύση. Ορισμένες φορές, δε, φτάνει στο σημείο και μιας αξιοσημείωτης ποιητικότητας. Υπάρχουν αποσπάσματα που αγγίζουν τραύματα και οδυνηρές στιγμές της ζωής της. Εκεί οι λέξεις αποκτούν μια μελαγχολική πατίνα. Παρά το γεγονός ότι δεν καταφέρνει πάντα να ξεφύγει από έναν υπερβολικό ρομαντισμό που αντί να προσφέρει, μάλλον αφαιρεί από το κείμενό της τη δύναμή του.

Ακόμη κι έτσι, όμως, το ταλέντο της Γουίν είναι αναμφισβήτητο, όπως και η ικανότητά της να εντοπίζει τα βαθιά νοήματα της ύπαρξης μέσα στη βουή της σύγχρονης ζωής. Την βλέπουμε σε φάση σταδιακής αλλαγής, να επιβάλλει στον εαυτό της την απομόνωση και την απόλυτη συναισθηματική εξάρτηση από τον Μοθ μέχρι να βρει τα νέα της πατήματα και περπατήσει τις καινούργιες δυνατότητες που ανοίγονται μπροστά της.

Αυτά τα δύο βιβλία, εκ των πραγμάτων, συνιστούν τη σιωπηλή, αλλά και τη βαθιά ένωση δύο ανθρώπων που κατάφεραν να αντέξουν μια σωρεία σοβαρών προβλημάτων από κοινού. Είτε με τη ιαματική βοήθεια της φύσης είτε με το εσωτερικό ταξίδι που χρειάστηκε να κάνουν (μαζί με το κανονικό). Η μετάφραση της Γωγώς Αρβανίτη, όπως και στο πρώτο βιβλίο της Γουίν, στέκεται στο ύψος των περιστάσεων.

Το βιβλίο ήταν υποψήφιο για το βραβείο Wainwright for Nature Writing 2021, ενώ μπήκε στη λίστα των ευπώλητων της αγγλικής εφημερίδας Sunday Times.

*Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας.


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Αργά το απόγευμα όταν άρχισε να λιγοστεύει το φως, πήγα ξανά και διέσχισα περπατώντας όλο το κτήμα καταλήγοντας, όπως ήξερα από την αρχή ότι θα συνέβαινε, στη σκοτεινιά των δέντρων. Και εκεί, επιτέλους με τα δάχτυλά μου χωμένα στο παχύ στρώμα από πεσμένες μισοσαπισμένες πευκοβελόνες, κατάλαβα και το γιατί. Κατάλαβα εντέλει τι με είχε κάνει να προτείνω να περπατήσουμε δάση και κοιλάδες, να κοιμόμαστε στην άγρια φύση, να ζούμε στην άγρια φύση. Το ένιωθα τώρα, κρύο, τραχύ, σκοτεινό. Ήταν χώμα κάτω από τα νύχια μου, ήταν σκόνη στα μαλλιά μου» (σελ. 109).


Πηγή: Ιστοσελίδα Book:Press

Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η χρονιά της μαγικής σκέψης

Έτσι και η απώλεια έχει εγκατασταθεί στη ζωή σου, παίρνει ανθρώπινη μορφή, μεταμορφώνεται σε κάτι ζωντανό και χειροπιαστό, και παίζει τον ρόλο του, όπως κάθε τι άλλο στην καθημερινότητά σου. Το λεξικό έχει για συνώνυμα της απώλειας τις λέξεις χάσιμο, ζημιά, βλάβη. Για αντίθετα έχει τις λέξεις εύρεση, όφελος, ανάκτηση. Εσύ λειτουργείς μεταξύ του συνώνυμου και του αντίθετου, παλεύοντας να βρεις τις ισορροπίες σου. Θέλεις να ξεφύγεις από τα συνώνυμα και να ανακτήσεις αυτό που έχασες. Στο μεταξύ αντιμετωπίζεις και άλλα δεδομένα συγχρόνως, όπως για παράδειγμα τον χρόνο που έχει μεσολαβήσει, την νοσταλγία που έχει την τάση να μεγαλώνει με τον καιρό, τις δυσκολίες της ζωής και άλλα τέτοια. Ωστόσο υπάρχουν κείμενα, όπως αυτό το βιβλίο στην ανάρτηση, που σε βοηθούν να καταλάβεις τι σου γίνεται, να αναλύσεις το πένθος σου, να δεις από κοντά τις αλλαγές που σου επέφερε και να το διαχειριστείς καλύτερα. Μου συστήσαν το βιβλίο πριν μερικές ημέρες και το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και συγκίνηση γι...

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 

Δύσκολο να είσαι γυναίκα, και τότε & τώρα... και για πάντα;;;

Αυτό το διάστημα σταμάτησα τα πάντα και ασχολούμαι με το βιβλίο μου το οποίο είναι ένα εγχειρίδιο χηρείας. Υπάρχουν και τέτοια; Όχι, δεν υπάρχουν αν και θα έπρεπε, γι' αυτό και αποφάσισα να ασχοληθώ εγώ που το είχα τεράστια ανάγκη στην αρχή της εμπειρίας μου. Στο μεταξύ γνώρισα πολλές γυναίκες που παλεύουν κυριολεκτικά να κρατήσουν την οικογένειά τους. Η ιστορία της φίλης την οποίαν ανεβάζω είναι ακόμη μία από αυτές που με συγκινεί. Κάνει αναφορά στο όνομά μου αλλά εγώ θα σας πω ότι δεν κάνω τίποτα δύσκολο, μιλάω για το θέμα μέσα από την ζέστη του σπιτιού μου γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη. Τώρα γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη δεν θα καταλάβετε αν δεν είστε χήρα και σε απόλυτη εξαθλίωση. Πάλι θα σας πω ότι προσπαθώ να καταλάβω και την θέση της κυβέρνησης μιας φτωχευμένης χώρας αλλά μόνο μέχρι ένα σημείο. Πιστεύω ότι αν ήθελε η Ελλάδα να φροντίσει τις χήρες θα το έκανε. Αυτή είναι η δική μου θέση σε όλα. Όταν θέλω να κάνω κάτι σηκώνομαι και το κάνω χωρίς πολλές κουβέντες. Πριν λίγο μου έ...

Έχω δικαίωμα στην επιθυμία;

  Νένα Μεϊμάρη 4/02/2024 Άκουγα προχθές έναν ραβίνο να μιλάει για την αντίδρασή μας στην απώλεια και γενικά σε κάτι κακό που έχει έρθει στη ζωή μας. Προσωπικά πιστεύω ότι όλες μας οι αντιδράσεις σε οτιδήποτε, έχουν να κάνουν με τον χαρακτήρα μας, αλλά πάντα μπορούμε να μάθουμε τι κάνουν οι άλλοι σε τέτοιες περιπτώσεις και τι μπορούμε να διδαχτούμε από τις δικές τους εμπειρίες. Ο ραβίνος, λοιπόν, έλεγε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τις προσωπικές μας επιθυμίες, ούτε και να τις βάζουμε στην άκρη για λόγους ενοχής. Την όποια επιθυμία μας να την κατανοήσουμε, να τη νιώσουμε βαθιά και να την κάνουμε πραγματικότητα. Είναι θέμα ζωής και συνέχειας. Αυτή η επιθυμία θα συμβάλλει θετικά και στην ψυχολογική μας πρόοδο και στη μεταμόρφωσή μας, κάτι που θα μας απασχολήσει πάρα πολύ στην μετά την απώλεια ζωή μας. Η επιθυμία μας λοιπόν, συνδέεται με τη δημιουργία. Μας ανοίγει τα μάτια να δούμε την τωρινή μας πραγματικότητα. Μας κρατάει σε άμεση επαφή με τη διαίσθησή μας και ίσως με αυτό που καταλαβαίν...