Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φρόντισε τον εαυτό σου: Βγες από τον φαύλο κύκλο της τελειομανίας και του άγχους


Τρέχεις, φροντίζεις, αγωνίζεσαι, ελέγχεις ό,τι μπορείς…

Προσφέρεις όσο αντέχεις και παραπάνω από όσο αντέχεις μερικές φορές….

Σταμάτα λίγο τώρα και αναλογίσου: Πόσο χαρούμενος/η είσαι;

Πόσο αφήνεις τον εαυτό σου να χαρεί, να απολαύσει, να ξεκουραστεί;

Μήπως μόλις ξεκινάει η χαλάρωση, έρχεται στο νου η σκέψη του μετά;

«Τι έχω να κάνω μετά;»

«Τα έχω τακτοποιήσει όλα;»

Πότε ξεκουράζεται το μυαλό σου; Πότε ηρεμείς;

Αν ανήκεις σε αυτήν την κατηγορία, δώσε βάση σε αυτό:

Σίγουρα δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια, για να μπορέσεις να χαλαρώσεις. Και δεν γίνεται να είναι όλα τέλεια. Σε κανέναν δεν είναι…

Ούτε πρέπει… Για σκέψου τώρα: ποιος βάζει το  πρέπει; Και γιατί να πρέπει;

Αν κι εσύ αγκομαχείς προσπαθώντας να ελέγξεις τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω σου κι αν σε βασανίζουν αγχωτικές σκέψεις και αμετακίνητα πρέπει, κάτι χρειάζεται να αλλάξεις.. Για να μπορείς να ζήσεις, να μπορείς να χαίρεσαι και να αγαπάς, χωρίς περιορισμούς, χωρίς να εγκλωβίζεσαι και να εγκλωβίζεις.

Και πώς θα γίνει αυτή αλλαγή;

Για να πετάξεις την παλιά στάση ζωής, χρειάζεται να βρεις μια καινούρια να βάλεις στη θέση της, να αναβαθμίσεις τον τρόπο που σκέφτεσαι και τον τρόπο που διαχειρίζεσαι την καθημερινότητα σου…

Άλλωστε  αυτά τα μικρά, τα καθημερινά είναι που μας ρουφάνε όλη την ενέργεια και δεν έχουμε απόθεμα για τα άλλα, τα μεγάλα, τα σχέδια, τις αλλαγές, αυτά που θέλουμε να ξεκινήσουμε.

Η αλλαγή της στάσης μας στην καθημερινότητα  προϋποθέτει αλλαγή στον τρόπο αντίληψης και σκέψης.

Και εδώ έρχεται το ερώτημα: πόσο εύκολο είναι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, όταν το μυαλό μας έχει μάθει να περπατάει στα ίδια μονοπάτια τόσο καιρό τώρα;

Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι όμως και ανέφικτο.

Αυτό που θα σε βοηθήσει είναι η αυτοπαρατήρηση. Παρατήρησε τι σε ενοχλεί, πότε συμβαίνει αυτό, με ποιο τρόπο και κάτω από ποιες συνθήκες. Σκέψου τι θέλεις να αλλάξεις και γιατί. Που θέλεις να φτάσεις δηλαδή. Χωρίς στόχο δεν φτάνουμε πουθενά.

Κι αν δυσκολεύεσαι, αν σου φαίνεται «βουνό», δεν είσαι μόνος/η. Ζήτησε βοήθεια από έναν ειδικό, για να σε συνοδέψει, να ρίξει φως στη σκέψη σου και στα θέλω σου. Ποτέ δεν είναι αργά για βοήθεια!

Πηγή: Εναλλακτική Δράση, Σάββα Ευθαλία

Νένα Μεϊμάρη 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable