Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φρόντισε τον εαυτό σου: Βγες από τον φαύλο κύκλο της τελειομανίας και του άγχους


Τρέχεις, φροντίζεις, αγωνίζεσαι, ελέγχεις ό,τι μπορείς…

Προσφέρεις όσο αντέχεις και παραπάνω από όσο αντέχεις μερικές φορές….

Σταμάτα λίγο τώρα και αναλογίσου: Πόσο χαρούμενος/η είσαι;

Πόσο αφήνεις τον εαυτό σου να χαρεί, να απολαύσει, να ξεκουραστεί;

Μήπως μόλις ξεκινάει η χαλάρωση, έρχεται στο νου η σκέψη του μετά;

«Τι έχω να κάνω μετά;»

«Τα έχω τακτοποιήσει όλα;»

Πότε ξεκουράζεται το μυαλό σου; Πότε ηρεμείς;

Αν ανήκεις σε αυτήν την κατηγορία, δώσε βάση σε αυτό:

Σίγουρα δεν χρειάζεται να είναι όλα τέλεια, για να μπορέσεις να χαλαρώσεις. Και δεν γίνεται να είναι όλα τέλεια. Σε κανέναν δεν είναι…

Ούτε πρέπει… Για σκέψου τώρα: ποιος βάζει το  πρέπει; Και γιατί να πρέπει;

Αν κι εσύ αγκομαχείς προσπαθώντας να ελέγξεις τους ανθρώπους και τις καταστάσεις γύρω σου κι αν σε βασανίζουν αγχωτικές σκέψεις και αμετακίνητα πρέπει, κάτι χρειάζεται να αλλάξεις.. Για να μπορείς να ζήσεις, να μπορείς να χαίρεσαι και να αγαπάς, χωρίς περιορισμούς, χωρίς να εγκλωβίζεσαι και να εγκλωβίζεις.

Και πώς θα γίνει αυτή αλλαγή;

Για να πετάξεις την παλιά στάση ζωής, χρειάζεται να βρεις μια καινούρια να βάλεις στη θέση της, να αναβαθμίσεις τον τρόπο που σκέφτεσαι και τον τρόπο που διαχειρίζεσαι την καθημερινότητα σου…

Άλλωστε  αυτά τα μικρά, τα καθημερινά είναι που μας ρουφάνε όλη την ενέργεια και δεν έχουμε απόθεμα για τα άλλα, τα μεγάλα, τα σχέδια, τις αλλαγές, αυτά που θέλουμε να ξεκινήσουμε.

Η αλλαγή της στάσης μας στην καθημερινότητα  προϋποθέτει αλλαγή στον τρόπο αντίληψης και σκέψης.

Και εδώ έρχεται το ερώτημα: πόσο εύκολο είναι να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, όταν το μυαλό μας έχει μάθει να περπατάει στα ίδια μονοπάτια τόσο καιρό τώρα;

Δεν είναι εύκολο. Δεν είναι όμως και ανέφικτο.

Αυτό που θα σε βοηθήσει είναι η αυτοπαρατήρηση. Παρατήρησε τι σε ενοχλεί, πότε συμβαίνει αυτό, με ποιο τρόπο και κάτω από ποιες συνθήκες. Σκέψου τι θέλεις να αλλάξεις και γιατί. Που θέλεις να φτάσεις δηλαδή. Χωρίς στόχο δεν φτάνουμε πουθενά.

Κι αν δυσκολεύεσαι, αν σου φαίνεται «βουνό», δεν είσαι μόνος/η. Ζήτησε βοήθεια από έναν ειδικό, για να σε συνοδέψει, να ρίξει φως στη σκέψη σου και στα θέλω σου. Ποτέ δεν είναι αργά για βοήθεια!

Πηγή: Εναλλακτική Δράση, Σάββα Ευθαλία

Νένα Μεϊμάρη 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...