Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άρχισε να ζωγραφίζει στα 80 της. Στα 100 της εκδίδει την πρώτης συλλογή!

 

Η Tada παραδέχεται ότι η ηλικία της δυσκολεύει τη ζωγραφική, αλλά λέει ότι όταν ζωγραφίζει αισθάνεται σαν παιδί..

Η Tada γεννήθηκε στη Φουκουόκα το 1923, την ίδια χρονιά που μεγάλο μέρος του Τόκιο και των γύρω νομών ισοπεδώθηκε από τον μεγάλο σεισμό Kantō. Παρά τα προβλήματα στο βορρά, η Tada μεγάλωσε σε ένα σχετικά σταθερό νοικοκυριό. Η πρώτη της επαφή με την τέχνη ήταν στο δημοτικό σχολείο και ακόμα θυμάται τα μαθήματα τέχνης μετά το σχολείο. Αλλά η ζωή δεν της επέτρεψε να ακολουθήσει το πάθος της.

Ενώ φοιτούσε στο κολέγιο του σημερινού Πανεπιστημίου Γυναικών της Φουκουόκα, ξέσπασε ο πόλεμος του Ειρηνικού. Η Tada εντάχθηκε στο Σώμα Εθελοντών Γυναικών. Παντρεύτηκε στα 21 της, αλλά ο σύζυγός της στάλθηκε στον πόλεμο 2 μήνες αργότερα και για τα επόμενα 40 χρόνια η Tada αφιερώθηκε στο σπίτι της: μεγάλωνε οικογένεια, έκανε δουλειές του σπιτιού και διατηρούσε τις οικογενειακές σχέσεις. “Δεν υπήρχε πολύς χρόνος για οτιδήποτε άλλο”, θυμάται.

Μόνο στα 60 της χρόνια άρχισε επιτέλους να έχει περισσότερο χρόνο για τον εαυτό της. Η Tada άρχισε να πηγαίνει σε μουσεία και εκθέσεις, όπου ανακάλυψε σιγά σιγά το πάθος της για την τέχνη. Αργότερα, στα 80 της, η Tada γνώρισε έναν δάσκαλο που θα την καθοδηγούσε και άρχισε να ζωγραφίζει πιο σοβαρά.

Αφού υπέβαλε επανειλημμένα έργα της, πέρυσι ο πίνακας της Tada “natsu no prelude” έλαβε τιμητική διάκριση από την Japan Watercolor Association. Μαζί της ήρθε και η ευκαιρία να εκδώσει μια συλλογή έργων. Η Tada παραδέχεται ότι η ηλικία της δυσκολεύει τη ζωγραφική μερικές φορές, αλλά λέει ότι όταν ζωγραφίζει αισθάνεται σαν παιδί.

ΠΗΓΗ:https://enallaktikidrasi.com/

Nena Meimaris 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...