Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η εποχή των Χριστουγέννων

 

Nένα Μεϊμάρη

Καθώς μπαίνουμε κανονικά στην εορταστική εποχή των Χριστουγέννων,

διαβάζουμε κείμενα, ποίηση και λογοτεχνία, βλέπουμε τα αγαπημένα μας

έργα, μαγειρεύουμε Χριστουγεννιάτικες συνταγές και ακούμε την κατάλληλη

μουσική. Το όλο σκηνικό έχει μία αίγλη επάνω μας και μας συγκινεί

παράλληλα. Το κείμενο σήμερα, μεταφρασμένο από εμένα, είναι από το

βιβλίο “A Treasury of Christmas Joy” και φέρνει τον τίτλο “The Joy of the

World” (Η Χαρά στον Κόσμο).

Στην Δυτική Σαμόα, στο ζεστό και γεμάτο από ευωδιές λουλουδιών πρωϊνό, τα

ρολόγια χτυπούν έξι – η ημέρα των Χριστουγέννων έχει αρχίσει. Ακριβώς

αυτήν τη στιγμή είναι επτά το πρωί στη χειμωνιάτικη Αλάσκα, όπου τα

παιδάκια κυλιούνται από τα κρεβάτια τους και τρέχουν να δούνε τα δώρα

τους κάτω από το δέντρο. Στην Ανατολική ακτή της Αμερικής είναι ήδη

μεσημέρι. Οι οικογένειες μαζεύονται γύρω από τα φορτωμένα τραπέζια, όπου

οι ροδισμένες γαλοπούλες περιμένουν να κοπούν σε μερίδες. Και στην Αγγλία

άλλες οικογένειες κάθονται για το απογευματινό τσάι. Το δειλινό έχει ήδη

πέσει στους Αγίους τόπους, όπου είναι επτά το απόγευμα. Τα πρώτα άστρα

έχουν κάνει την εμφάνισή τους στον ουρανό, ακόμα μία γιορτή έχει φτάσει

στο τέλος της. Σε κάθε ζώνη ώρας γιορτάζεται η γέννηση του Χριστού. Αυτές οι

γιορτές διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά όλες έχουν κάτι κοινό, τον

Θεάνθρωπο. Τα δώρα, τα φαγητά, οι γλώσσες στα Χριστουγεννιάτικα

τραγούδια, η πηγή της λάμψης, οι θρησκευτικές τελετές, διαφέρουν μόνο στις

λεπτομέρειες. Παντού υπάρχει μία μορφή προσφοράς, γιορτής και

τραγουδιών. Παντού υπάρχει φως. Παντού – τουλάχιστον αυτήν την ημέρα –

η ειρήνη και η καλή διάθεση επικρατούν ανάμεσα στους ανθρώπους.




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη