Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιορτές στο 2023 – 2024

 Νένα Μεϊμάρη

Φίλες μου αγαπημένες, εδώ κλείνουμε μία ακόμα χρονιά, ίσως όχι όπως την

φανταζόμασταν, όπως τη σχεδιάσαμε και όπως την επιθυμήσαμε, αλλά την

κλείνουμε. Τα καταφέραμε και ας δυσκολευτήκαμε. Προχωρήσαμε και ας

σκαρφαλώσαμε βουνά. Μέσα στον πόνο μας καταφέραμε να χαμογελάσουμε,

να αστειευτούμε και να γελάσουμε. Συνεχίσαμε με τα παιδιά μας, την εργασία

μας και τα διάφορα projects που ακολουθεί η καθεμία μας. Ο πόνος μας και η

ατέλειωτη απώλεια που βιώνουμε, μέρος του εαυτού μας πια, δεν μας

καθήλωσαν. Καταφέραμε να τα δαμάσουμε και να προσπαθήσουμε για

καλύτερες μέρες.

Μπράβο μας!!!!!

Με αυτήν την νοοτροπία και αυτό το σκεπτικό συνεχίζουμε και στον

καινούριο χρόνο. Υπάρχει κάτι που μπορεί να μας σταματήσει; Μήπως είναι

κάποιος ή κάτι ικανό να μας εμποδίσει στο δρόμο μας; Ρητορική ερώτηση

θέτω γιατί την απάντηση τη γνωρίζουμε όλες μας.

«Ο κόσμος είναι σφαιρικός και το σημείο εκείνο που μπορεί να μοιάζει να

είναι το τέλος του μπορεί επίσης να είναι η αρχή», είπε η Αμερικανίδα

πολιτικός Ivy Baker Priest. Μια χαρά τα είπε η γυναίκα. Ένα τέλος μας δίνει

την ευκαιρία για μια νέα αρχή. Τουλάχιστον εμείς έτσι θα το δούμε και με

αυτόν τον τρόπο θα το αντιμετωπίσουμε. Γιατί πολύ απλά φίλες μου, δεν

έχουμε και καλύτερη επιλογή. Γιατί πολύ απλά αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης

του τεράστιου θέματός μας, είναι και ο πιο επιλεκτικός.

Θα ήθελα να σας ευχηθώ ο καινούριος χρόνος να φέρει κάτι καινούριο στη

ζωή σας. Να σας στείλει ένα όχι απλά εντυπωσιακό δώρο αλλά κάτι που θα

επιστρέψει την ζωτικότητα και τα συναισθήματα που έχουν σκεπαστεί από το

πένθος που βιώσατε. Να επιστρέψει η αγάπη προς τον εαυτό σας και τη ζωή

εν γένει. Να δείτε αυτόν τον κόσμο με καινούρια ματιά, με φρέσκο

ενδιαφέρον και ανανεωμένη θέληση για το όμορφο και το καλό. Το ίδιο

εύχομαι και για μένα. Δεν είναι άπιαστο όνειρο, φίλες μου. Μπορεί να

υλοποιηθεί εφόσον εμείς το θελήσουμε και το επιδιώξουμε.

Εμείς θα τα ξαναπούμε την καινούρια χρονιά, με αγάπη και υγεία, με δύναμη

και φαντασία, με δημιουργία και ομορφιά!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη