Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιορτές στο 2023 – 2024

 Νένα Μεϊμάρη

Φίλες μου αγαπημένες, εδώ κλείνουμε μία ακόμα χρονιά, ίσως όχι όπως την

φανταζόμασταν, όπως τη σχεδιάσαμε και όπως την επιθυμήσαμε, αλλά την

κλείνουμε. Τα καταφέραμε και ας δυσκολευτήκαμε. Προχωρήσαμε και ας

σκαρφαλώσαμε βουνά. Μέσα στον πόνο μας καταφέραμε να χαμογελάσουμε,

να αστειευτούμε και να γελάσουμε. Συνεχίσαμε με τα παιδιά μας, την εργασία

μας και τα διάφορα projects που ακολουθεί η καθεμία μας. Ο πόνος μας και η

ατέλειωτη απώλεια που βιώνουμε, μέρος του εαυτού μας πια, δεν μας

καθήλωσαν. Καταφέραμε να τα δαμάσουμε και να προσπαθήσουμε για

καλύτερες μέρες.

Μπράβο μας!!!!!

Με αυτήν την νοοτροπία και αυτό το σκεπτικό συνεχίζουμε και στον

καινούριο χρόνο. Υπάρχει κάτι που μπορεί να μας σταματήσει; Μήπως είναι

κάποιος ή κάτι ικανό να μας εμποδίσει στο δρόμο μας; Ρητορική ερώτηση

θέτω γιατί την απάντηση τη γνωρίζουμε όλες μας.

«Ο κόσμος είναι σφαιρικός και το σημείο εκείνο που μπορεί να μοιάζει να

είναι το τέλος του μπορεί επίσης να είναι η αρχή», είπε η Αμερικανίδα

πολιτικός Ivy Baker Priest. Μια χαρά τα είπε η γυναίκα. Ένα τέλος μας δίνει

την ευκαιρία για μια νέα αρχή. Τουλάχιστον εμείς έτσι θα το δούμε και με

αυτόν τον τρόπο θα το αντιμετωπίσουμε. Γιατί πολύ απλά φίλες μου, δεν

έχουμε και καλύτερη επιλογή. Γιατί πολύ απλά αυτός ο τρόπος αντιμετώπισης

του τεράστιου θέματός μας, είναι και ο πιο επιλεκτικός.

Θα ήθελα να σας ευχηθώ ο καινούριος χρόνος να φέρει κάτι καινούριο στη

ζωή σας. Να σας στείλει ένα όχι απλά εντυπωσιακό δώρο αλλά κάτι που θα

επιστρέψει την ζωτικότητα και τα συναισθήματα που έχουν σκεπαστεί από το

πένθος που βιώσατε. Να επιστρέψει η αγάπη προς τον εαυτό σας και τη ζωή

εν γένει. Να δείτε αυτόν τον κόσμο με καινούρια ματιά, με φρέσκο

ενδιαφέρον και ανανεωμένη θέληση για το όμορφο και το καλό. Το ίδιο

εύχομαι και για μένα. Δεν είναι άπιαστο όνειρο, φίλες μου. Μπορεί να

υλοποιηθεί εφόσον εμείς το θελήσουμε και το επιδιώξουμε.

Εμείς θα τα ξαναπούμε την καινούρια χρονιά, με αγάπη και υγεία, με δύναμη

και φαντασία, με δημιουργία και ομορφιά!!!

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Απώλεια με σκοπό

Έχουν περάσει 10 χρόνια από τότε που ο Eric Garner σκοτώθηκε από αστυνομική βία. Εδώ και 4 χρόνια, με τον ίδιο τρόπο, έφυγε από τη ζωή και ο George Floyd. Για την οικογένεια όμως των δύο νεαρών παιδιών, η θλίψη παραμένει ζωντανή και φρέσκια. Μέλη της οικογένειας εξήγησαν πώς τα βγάζουν πέρα ψυχολογικά, τι κάνουν με τον πόνο τους και πώς διοχετεύουν την απέραντη θλίψη τους για τον χαμό των αγαπημένων τους παιδιών. «Αυτή η τραγική ημέρα με μετέφερε στο σκοτάδι και ήθελα να κοιμηθώ και να ξυπνήσω όταν αυτό το κακό όνειρο έφτανε στο τέλος του. Αλλά αυτό δεν τελείωνε ποτέ και έπρεπε να μιλήσω στον εαυτό μου και να ρωτήσω: "τι θα κάνεις;". Αυτό που αποφάσισα να κάνω είναι να μετατρέψω το πένθος μου σε κίνηση και την απέραντη λύπη μου σε στρατηγική. Θα έβγαινα από το σπίτι μου και θα προσπαθούσα να αλλάξω τη νομοθεσία και να μιλήσω σε άτομα έτσι ώστε αυτή η τραγωδία να μην επαναληφθεί. Θέλω να κρατήσω το όνομα του γιού μου ζωντανό. Θέλω όλος ο κόσμος να γνωρίζει ποιoς ήταν ο γιός μο...

Να πούμε, γιατί να μην πούμε!!!

  Νένα Μεϊμάρη

Υγεία και Μεσογειακή δίαιτα Μεϊμάρη

The Harvard Gazette Μια σημαντική, μακροχρόνια έρευνα, η οποία μελέτησε περισσότερες από 25,000 Αμερικανίδες για 25 χρόνια, βρήκε πως η Μεσογειακή δίαιτα βοηθάει στον καρκίνο και στα καρδιακά νοσήματα. Η Μεσογειακή δίαιτα περιλαμβάνει φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, δημητριακά ολικής άλεσης, και σε μικρή ποσότητα ψάρια, πουλερικά, κρέας και όσπρια, ελαιόλαδο, αυγά και τυριά. Φίλες μου προσέχουμε τη διατροφή μας, λοιπόν, για καλύτερη υγεία!!! Νένα Μεϊμάρη 

Η Διαφήμιση του καφέ Λουμίδη

Νένα Μεϊμάρη Δεν ξέρω αν προσέχετε τις διαφημίσεις στην τηλεόραση αλλά εγώ τις προσέχω πολύ. Τελευταία μου έκανε εντύπωση η διαφήμιση του καφέ Λουμίδη. Πρώτον γιατί χρησιμοποιώ τον συγκεκριμένο καφέ, δεύτερον γιατί μου αρέσει η συσκευασία και το χρώμα της σακούλας και τρίτον γιατί μου θυμίζει τα χρόνια μου στην Αμερική. Στο σενάριο υπάρχει μία μεγάλη γυναίκα, περιποιημένη και καλόγουστη - θα έλεγα - αλλά μόνη. «Είμαι μόνη μου», λέει και εσύ παρατηρείς τη μοναξιά στο πρόσωπό της. Πώς παρατηρείται η μοναξιά; Από τα μάτια, θα έλεγα εγώ. Από το βλέμμα. Από τον τρόπο που αγγίζει τα αντικείμενα. Η μοναξιά δεν κρύβεται, δεν καμουφλάρεται, δεν ξεγελάει. Η ηλικιωμένη γυναίκα κάνει τα χατίρια της οικογένειας, της οποίας τα μέλη είναι πάντα βιαστικά και θέλουν μόνο κάτι από αυτήν, έως ότου οι εγγονές έρχονται να την επισκεφτούν, να καθίσουν μαζί της και να πιούν τον αγαπημένο καφέ, διπλό κιόλας αν δεν κάνω λάθος. «Όπου υπάρχει εκεί είμαστε και εμείς», λέει η διαφήμιση και κάθονται όλες χαρούμενες...