Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καθηγητής του Harvard προτείνει 5 καθημερινές συνήθειες που μας κάνουν πιο ευτυχισμένους

 

Ο Shawn Achor, πρώην καθηγητής του Harvard, δίνει 5 συμβουλές που αν τις εκτελείτε καθημερινά, θα ζείτε πιο ευτυχισμένοι.

Πριν γίνει σύμβουλος κορυφαίων εταιριών και συγγραφέας, ο Shawn Achor πέρασε δέκα χρόνια διεξάγοντας έρευνες και διδάσκοντας στο Harvard. «Όταν ρωτούσα τους φοιτητές μου πόσο ευτυχισμένοι είναι», εξηγεί, «μου απαντούσαν όλοι “δουλεύω σκληρά τώρα ώστε όταν τελειώσω τις σπουδές μου/βρω δουλειά/κάνω οικογένεια, να είμαι ευτυχισμένος/η”. Και πράγματι, φαίνεται πως όλοι συνεχώς περιμένουμε “κάτι” για να νιώσουμε ευτυχισμένοι».

Όμως πόσο καλά είμαστε μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή της εκπλήρωσης; Και μετά από αυτή, πάντα δεν ακολουθεί ένας επόμενος στόχος, που πάλι πρέπει να περιμένουμε για να είμαστε ευτυχισμένοι; Ο διάσημος «ειδικός στις ανθρώπινες δυνατότητες», όπως αυτοσυστήνεται, μας εξηγεί πώς να αποφύγουμε αυτήν ακριβώς την παγίδα: ακολουθώντας 5 καθημερινές συνήθειες που μας βοηθούν να είμαστε ευτυχισμένοι κάθε μέρα της ζωής μας.

1. «Γράφετε κάθε μέρα τρία καινούργια πράγματα για τα οποία είστε ευγνώμονες», συστήνει ο Achor. «Οι έρευνες έχουν δείξει πως αυτή η συνήθεια μας κάνει πιο αισιόδοξους -και πως αυτή η επίδραση κρατάει 6 ολόκληρους μήνες-, ενώ αυξάνει σημαντικά και τα ποσοστά επιτυχίας μας ό,τι κι αν κάνουμε».

2. «Αφιερώνετε 2’ κάθε μέρα γράφοντας κάτι θετικό που ζήσατε το τελευταίο 24ωρο». Αυτή η στρατηγική μας βοηθάει να βλέπουμε τι δίνει νόημα στη ζωή μας και μας βάζει σε μία διαδικασία να εντοπίζουμε τα όμορφα πράγματα που ζούμε, αντί να επικεντρωνόμαστε στις δυσκολίες, σύμφωνα με τον Achor. Και έτσι, τα επίπεδα ευτυχίας μας αυξάνονται κατακόρυφα.

3. «Κάνετε γυμναστική για 10’ κάθε μέρα. Με αυτό τον τρόπο [εκτός από τα οφέλη που απολαμβάνουμε στο σώμα και την υγεία μας], εκπαιδεύουμε τον εγκέφαλό μας να πιστεύει πως εμείς έχουμε τον έλεγχο των καταστάσεων, εμείς αποφασίζουμε για τον εαυτό μας, και πως επομένως, ό,τι κι αν συμβεί, είμαστε νικητές κάθε μέρα».

4. «Διαλογιστείτε για 2’, εστιάζοντας στην αναπνοή σας. Ο διαλογισμός μειώνει το στρες, αυξάνει την ευτυχία και διώχνει τις [πολλές] παρενέργειες του multitasking».

5. «Κάντε ρουτίνα το να ξεκινάτε τη μέρα σας γράφοντας ένα όμορφο μήνυμα σε κάποιον». Όπως εξηγεί ο Achor, η έρευνά του στο Harvard έδειξε πως ο σημαντικότερος παράγοντας για το πόσο ευτυχισμένες είμαστε, είναι το πόσο νιώθουμε «ότι ανήκουμε». Γράφοντας ένα «ευχαριστώ» ή ένα «μπράβο», ερχόμαστε πιο κοντά στους ανθρώπους με τους oποίους μοιραζόμαστε είτε την προσωπική είτε την επαγγελματική μας ζωή μας και προσθέτουμε πολλούς πόντους ευτυχίας στην καθημερινότητά μας.

Πηγή :https://enallaktikidrasi.com/2015/12/5-kathimerines-sinithies-gia-tin-eutuxia/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώβριος 2025

 Πίσω στη θέση μας φίλες μου, γιατί πέρασε το καλοκαίρι, όπως περνάνε όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε. Δεν έκανα και τίποτε σημαντικό πέρα από το να απολαύσω το μπαλκόνι μου που το κρύβουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε απόγευμα αργά έβγαινα έξω με το βιβλίο ή το laptop για να διαβάσω ή να ακούσω μουσική. Το μόνο διαφορετικό που έκανα είναι να ετοιμάσω το σπίτι για τον χειμώνα. Η ζέστη μου φάνηκε αφόρητη για κάποιο λόγο και έβγαινα μόνο για γυμναστήριο και σημαντικές δουλειές. Παρόλα αυτά το απόλαυσα με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Δεν ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω το καλοκαιρινό πρωτόκολλο ούτε και κάποιο σχέδιο. Αυτό με βοήθησε να νιώσω την ελευθερία που έχω ανάγκη για μένα σε αυτό το σημείο της ζωής μου. Όλα καλά λοιπόν!! Εύχομαι και εσείς να περάσατε το καλοκαίρι σας όπως το θέλατε γιατί αυτό έχει σημασία. Τι θέλουμε για τον εαυτό μας και τι επιδιώκουμε για εμάς και τα παιδιά μας; Κατά τα άλλα η ζωή συνεχίζεται με τον δικό της ρυθμό, με τα διά...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη