Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιχειρηματικότητα και χηρεία

 

Αφορμή για το άρθρο αυτό ήταν ένα πραγματικό γεγονός.

 Πριν από λίγα χρόνια απεβίωσε ο σύζυγος μιας φίλης μου. Επιτυχημένος  επιχειρηματίας που μια ζωή φρόντιζε να μη λείπει τίποτε από την οικογένεια αλλά ήθελε τη σύζυγο στο σπίτι να φροντίζει τα παιδιά. Καμία σχέση με την επιχείρηση! Εκεί που η ζωή τους κυλούσε ήρεμα και όλα πήγαιναν καλά, ήρθαν τα πάνω κάτω. ΄Εφυγε ο σύζυγος και η φίλη μου έπρεπε να πάρει σοβαρές αποφάσεις. Μια από αυτές ήταν το τι θα γίνει με την επιχείρηση. Η πρώτη σκέψη ήταν να την πουλήσει γιατί θεωρούσε ότι δεν θα μπορούσε να ανταπεξέλθει, αλλά μετά από δεύτερη σκέψη αποφάσισε να αναλάβει την επιχείρηση.

 Η θέλησή της για επιτυχία ήταν μεγάλη. Το γυναικείο πείσμα την ενδυνάμωσε και η επιχειρηματικότητα από ανάγκη έγινε στόχος επιχειρηματικής επιτυχίας και όχι μόνο πέτυχε αλλά πήγε την επιχείρηση πολύ ψηλά.

 

 Σήμερα έχουν καταρριφθεί τα ταμπού και άλλαξαν τα στερεότυπα, που ήθελαν τη χήρα γυναίκα να είναι κλεισμένη στο σπίτι.

 Μία χήρα γυναίκα μπορεί να δραστηριοποιηθεί και να ανοίξει ορίζοντες, αρκεί να έχει αυτοπεποίθηση, θέληση και πείσμα.

Να μην το βάλει  στα πόδια με την πρώτη αποτυχία και να συνεχίσει με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.

Μπορεί να απευθυνθεί σε συμβούλους επιχειρήσεων που θα την βοηθήσουν να ανοίξει νέους ορίζοντες.

Μπορεί να παρακολουθήσει σεμινάρια σχετικά με την επιχειρηματικότητα.

Οι πιθανότητες επιτυχίας είναι πολλές .

Γιατί…….

Οι γυναίκες διαθέτουν  θέληση - πείσμα - εργατικότητα - υπομονή και επιμονή.

 

Στο ΕΕΔΕΓΕ γίνεται πολύ καλή δουλειά όσον αφορά στη στήριξη της γυναικείας επιχειρηματικότητας, υλοποιώντας προγράμματα, δημιουργώντας αντένες  στα κατά τόπους επιμελητήρια, ώστε να μεταφέρουμε στις γυναίκες νέα μοντέλα και νέες πρακτικές  που θα τις βοηθήσουν στα επιχειρηματικά τους βήματα.


Ματούλα Βελώνη


Επιχειρηματίας στον Τουρισμό

Α΄Αντιπρόεδρος Επιμελητηρίου Πιερίας

Αντιπρόεδρος του Εθνικού Επιμελητηριακού Δικτύου Ελληνίδων Γυμαικών Επιχειρηματιών

Εκλεγμένο μέλος στο ΔΣ της ένωσης Τουριστικών Γραφείων Μακεδονίας Θράκης


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη