Μακρά η Ιστορία της Βοτανοθεραπείας στην πορεία των αιώνων. Οι αρχαίοι πολιτισμοί χρησιμοποιούσαν τα βότανα για τις θεραπείες τους και έτσι μέσα στους αιώνες μελέτησαν, κατέγραψαν και εξέλιξαν τις γνώσεις τους για τα φυτά. Το αρχαιότερο σωζόμενο γραπτό κείμενο είναι ο Αιγυπτιακός πάπυρος Ebans γύρω στο 1500π.Χ.
Ως βότανα ορίζονται όλα τα φυτά των οποίων οι μίσχοι, τα φύλλα, τα άνθη και οι ρίζες τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για θεραπευτικούς ή μαγειρικούς σκοπούς. Τα βότανα μπορούν να δράσουν με ποικίλους τρόπους. Ένας απ’αυτούς είναι και τα αιθέρια έλαια, που θεωρούνται η ψυχή των φυτών.
Τα αιθέρια έλαια είναι πτητικές ενώσεις, δηλ. ενώσεις που εξατμίζονται γρήγορα σε αντίθεση με τα συνθετικά αρώματος ή τα φυτικά έλαια. Παραλαμβάνονται από ορισμένα αρωματικά φυτά με συγκεκριμένες μεθόδους, όπως είναι η απόσταξη(με νερό ή κ ατμό/ και η ψυχρή έκθλιψη).
Εκτιμάται ότι υπάρχουν περίπου 10.000 αρωματικά φυτά,3000 αξιοποιούνται για τα αιθέρια έλαια τους και 500 είναι τα συνηθέστερα του εμπορίου. Τα πιο διαδεδομένα εξ’αυτών είναι: η Μέντα, η Λεβάντα, το Υλάγκ-Υλάγκ, το Πορτοκάλι, το Λεμόνι, το Γκρέιπφρουτ, το Λάιμ, το Χαμομήλι, το Γεράνι, το Γιασεμί, το Τριαντάφυλλο, το Δεντρολίβανο, το Πατσουλί, ο Κέδρος, ο Ευκάλυπτος, το Σανταλόξυλο.
Για την παραλαβή μικρής ποσότητας αιθέριου ελαίου απαιτείται μεγάλη ποσότητα του αντίστοιχου φυτού, γι αυτό και είναι τόσο δραστικά .Η ποιότητα τους εξαρτάται από τον τρόπο παραλαβής, την εποχή και το έδαφος του φυτού. Παρουσιάζουν μικρή διαλυτότητα στο νερό και σε υψηλές θερμοκρασίες διαχέονται στον χώρο και έτσι απελευθερώνουν το άρωμα τους. Η διάχυσή τους γίνεται με συσκευή διάχυσης και γι’αυτό χρησιμοποιούνται κυρίως στην Αρωματοθεραπεία. Χρησιμοποιούνται όμως και σε τοπική εφαρμογή στο δέρμα ή στο μασάζ. Σε αυτή την περίπτωση μικρή ποσότητα αιθέριου ελαίου προστίθεται σε κάποιο έλαιο βάσης (jojoba, Καρύδας, αμυγδάλου) και αναμιγνύονται. Λίγες σταγόνες αιθέριου ελαίου μπορούν να προστεθούν και στο λουτρό. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιούν και ως αρωματικά χώρου, ως φυσικά εντομοαπωθητικά, για καλλυντική χρήση( αντιγήρανση, σύσφιξη, ραγάδες), για χαλάρωση, ευεξία και μείωση του stress.
Η αντιμικροβιακή, η αναλγητική δράση, η βελτίωση της συγκέντρωσης, της διάθεσης, της ποιότητας του ύπνου, της libido,είναι μερικές από τις ευεργετικές τους ιδιότητες. Γενικά θεωρούνται ασφαλή .Θα πρέπει όμως να τηρούνται οι οδηγίες δοσολογίας και η συχνότητα χρήσης του εκάστοτε ελαίου. Παρενέργειες μπορούν να προκύψουν από λάθος χρήση(κατάποση ή μη διάλυση) καθώς και αλλεργία /υπερευαισθησία σε κάποιο από τα συστατικά του. Σε αυτές ανήκουν ο ερεθισμός του δέρματος, η ρινική συμφόρηση, ο πονοκέφαλος, η ταχυκαρδία, η δύσπνοια, οι κρίσεις άσθματος, η ναυτία, ο έμετος και ο βήχας. Τα έλαια από εσπεριδοειδή (λεμόνι, πορτοκάλι, λάιμ), εντείνουν την ευαισθησία τους στο φως, γι’αυτό και θα πρέπει να χρησιμοποιούνται αρκετές ώρες πριν την έκθεση μας στον ήλιο, για αποφυγή εγκαυμάτων.
Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίδεται όταν στο χώρο υπάρχουν μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι , κατοικίδια, εγκυμονούσες ή θηλάζουσες και άτομα με σοβαρές παθήσεις. Τηρουμένων όμως των οδηγιών και με σωστή χρήση, μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα και να γίνουν σύμμαχοι στην καθημερινότητα μας για μια καλύτερη ποιότητα ζωής!
Στέλλα Τζιτζιλή
Οδοντίατρος, μετεκπαιδευθείσα στην Ομοιοπαθητική κ στον Βελονισμό.
Νένα Μεϊμάρη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου