Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Epic Grief (Επικό Πένθος)


Steve Neumann

The Harvard Gazette

June 06, 2023

Μετάφραση: Νένα Μειμάρη


Η Susannah Wright είναι υποψήφια ερευνήτρια του Harvard και δίνει έμφαση στη θλίψη και στο πένθος, όπως εμφανίζεται στην Κλασσική Λογοτεχνία.

Η πανδημία έχει φέρει την απώλεια και το πένθος σε μεγάλο βαθμό στη ζωή μας και αυτό έχει γίνει σε όλο τον κόσμο.

Ψάχνοντας τα επικά λογοτεχνικά κείμενα ανακάλυψε ότι περιγράφουν τον ανθρώπινο πόνο και τον τρόπο με τον οποίο αυτός αντιμετωπίζεται όταν έρθει στη ζωή μας.

Στην έρευνά της ανακάλυψε ότι η συμπεριφορά μας και οι διάφορες τελετουργίες μας βοηθούν να βρούμε τον δρόμο μας κατά τη διάρκεια του πένθους.

Το ενδιαφέρον της για την Κλασσική Λογοτεχνία άρχισε στο Δημοτικό, όταν η δασκάλα της της ανέθεσε να ντυθεί και να προβάλλει τη θεά Αθηνά, τη θεά της σοφίας. Απο τότε συνέχισε να διαβάζει μυθολογία, Οδύσσεια και άλλα κλασσικά κείμενα, πράγμα που θεώρησε υπερβολικά μαγευτικό.

Όλο αυτό το ενδιαφέρον την οδήγησε στο διδακτορικό πρόγραμμα του Harvard για κλασσική φιλοσοφία.

Μέσα από τα κείμενα και τις λεπτομέρειες που περιγράφουν, η Wright θέτει τις παρακάτω ερωτήσεις: «Υπάρχει σωστός τρόπος να πενθείς; Η απώλεια φέρνει τους ανθρώπους κοντά ή τους χωρίζει; Με ποιό τρόπο η έκφραση του πόνου κατευθύνεται από την κοινωνία, τη θρησκεία και την προσωπική συμπεριφορά μας;»

Η Wright δίνει έμφαση στο γεγονός ότι οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι είχαν εκλεπτυσμένες ιδέες ευπρέπειας, οι οποίες δεν σταματούσαν στη φιλοσοφία, τις τέχνες και τα γράμματα αλλά έπαιζαν σπουδαίο ρόλο και στον τρόπο με το οποίο διαχειρίζονταν το πένθος. Αυτή η ευπρέπεια βοηθούσε τους πενθούντες να δείξουν σωστή συμπεριφορά στη δύσκολη αυτή περίοδο της ζωής τους.

Έτσι λοιπόν, οι κλασσικοί ήρωες δάμαζαν τον πόνο τους για το κοινό καλό και για καλό παράδειγμα.

Όλα αυτά, μας λέει η Wright, μπορούν να βοηθήσουν εμάς σήμερα στην διαχείριση του δικού μας πένθους και να κατανοήσουμε ότι το πένθος είναι ανθρώπινο, όπως και στην κλασσική εποχή.

Και παρόλο που δεν μας απαντούν στην ερώτηση ποιος είναι ο σωστός τρόπος διαχέιρησης του πόνου, συνεχίζουν να είναι ένα χρήσιμο background καλής συμπεριφοράς στις δύσκολες στιγμές μας. Πάνω από όλα μας βοηθάει να καταλάβουμε ότι το πένθος είναι μία ανθρώπινη εμπειρία και έτσι να μη νιώθουμε περιορισμένοι και μόνοι.    

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable