Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Από το Aleppo στην πόλη Gaziantep μέσω μουσικής!


Ο πόλεμος στη Συρία τους ανάγκασε να φύγουν με βίαιο τρόπο και να

εγκατασταθούν στη νότια και κεντρική Τουρκία, στην πόλη Gaziantep, την

έκτη μεγαλύτερη πόλη με Τούρκους, Κούρδους και Σύριους πολίτες. 

Εκεί βρέθηκαν γονείς, παππούδες, βρέφη, παιδιά, χήρες, νεαροί και νεαρές.

Εκεί χρειάστηκε να αρχίσουν τη ζωή τους από το μηδέν. Αυτό γίνεται όταν

αναγκαστείς να μεταναστεύσεις για διάφορους λόγους, όπως για παράδειγμα

ο πόλεμος.

«Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι οι περισσότεροι από εμάς θα μέναμε

μόνιμα εδώ και θα έπρεπε να αφομοιωθούμε. Και η μουσική είναι το

κατάλληλο μέσο».

Ο Arm, νεαρός Σύριος, άρχισε να γράφει μουσική βασισμένη σε παραδοσιακή

αραβική αλλά με σύγχρονους τόνους, δημιουργώντας κάτι φρέσκο και νέο, το

οποίο και ονόμασε electronic music. Η συγκεκριμένη μουσική του θύμιζε τη

νυχτερινή ζωή στη Συρία, πράγμα που προσπάθησε να το φέρει και στην

καινούρια του πατρίδα.

Η electronic μουσική αγαπήθηκε και ένωσε την κοινότητα με δεσμούς

γνώριμους, βοηθώντας τους να νιώσουν κάποια κανονικότητα και να

αρχίσουν να θεραπεύονται, να παύσουν να είναι εγκλωβισμένοι στο

παρελθόν, με κοινό στόχο να ζήσουν μία ειρηνική ζωή.

«Οι άνθρωποι γίνονται μελαγχολικοί όταν δεν μπορούν να συνεννοηθούν

μέσω της γλώσσας και δε θέλουν να μιλάνε για τη Συρία, αλλά η νυχτερινή

ζωή στην Gaziantep μας θυμίζει όλους τις παλιές καλές στιγμές. Με τον τρόπο

αυτό αντιστεκόμαστε στον πόλεμο και στην καταστροφή και απολαμβάνουμε την ομορφιά της

μουσικής και την αγνή και ξέφρενη διασκέδαση».

Υ.Γ. Ακόμα μία φορά η μουσική έρχεται να απαλύνει τον πόνο, να φέρει

ειρήνη, να ενώσει κόσμους, να γιατρέψει ψυχές, να απεγκλωβίσει το πνεύμα,

να δώσει κανονικότητα, να δωρίσει στιγμές χαράς!!!

Σας αφιερώνω ενδεικτικά ένα electronic μουσικό κομμάτι.



The Aleppo electronic artists using music to heal in Gaziantep

Al Jazeera


Stefania D’ Ignoti

26 May 2023

Μετάφραση Νένα Μειμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Σου γράφω γιατί υπάρχεις [βιβλίο]

Από τη ζωή μου μέχρι τώρα ζήτησα πολλά και διάφορα. Άλλα μου τα έδωσε απλόχερα και άλλα μου τα στέρησε. Άλλα ήταν ωραία και καλά για εμένα, και άλλα δυσάρεστα μέχρι και ανεπιθύμητα. Αυτό κάνει η ζωή αυτή σε όλους, γιατί όχι και σε εμένα, είπα πολλές φορές στον εαυτό μου. Αυτό που δεν περίμενα ποτέ είναι να αντιμετωπίσω ό,τι πιο τραγικό θα μπορούσε να μου δώσει. Έτσι απροειδοποίητα, ξαφνικά και βίαια. Ένα βράδυ που έμοιαζε όπως όλα τα άλλα βράδια, η ζωή αποφάσισε να μου χαρίσει μια νέα περιπέτεια, να μου βάλει ένα τέλος στην ξενοιασιά μου και να μου πει απροκάλυπτα: “Your party is over baby”. Όχι ότι δεν γνώριζα τι θα πει πόνος και θρήνος, θλίψη και κλάμα. Αυτό που δεν γνώριζα ήταν το βάθος αυτής της κατάστασης. Άλλο είναι να είσαι παρατηρητής στη ζωή των άλλων και άλλο είναι να έχει πέσει αυτός ο κεραυνός επάνω σου και το σπίτι σου να καίγεται μέρα νύχτα. Μέσα σ’ αυτή την πυρκαγιά αποφασίζεις ποιο είναι το επόμενο βήμα σου. Τι θα κάνεις για να επιβιώσεις; Πώς και με ποιον τρόπο θα βοηθ...

Μια άλλη φυλακή!!

Νένα Μεϊμάρη Η φυλακή έρχεται σε πολλές μορφές, νομίζω το αναφέραμε και στο παρελθόν. Ένα τραύμα μας μπορεί να γίνει η φυλακή μας για το υπόλοιπο της ζωής μας. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η γνώμη των άλλων για εμάς, ιδιαίτερα σε εμάς, τις χήρες. Αυτό το τελευταίο γίνεται πιο έντονο σε μικρές κοινωνίες όπου γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Αν το καλοσκεφτούμε είναι και λίγο ανθρώπινο, μπορεί και εμείς να το κάναμε για τους άλλους. Ωστόσο είναι δική μας υπόθεση να το λύσουμε μια και καλή. Το «Τι θα πει ο κόσμος;» δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί σε σημείο που να νιώσουμε άσχημα για τον εαυτό μας. Ο κόσμος δεν είναι μέσα στην καρδιά μας για να γνωρίζει σε βάθος αυτό που περνάμε. «Ο φόβος της επίκρισης, ιδίως αν την έχουμε εισπράξει μεγαλώνοντας, μας κάνει να αναρωτιόμαστε για την αντίδραση του άλλου στο «μυστικό» μας, φοβούμενοι ακόμα και την απόρριψη λόγω αποστροφής» αναφέρει η ψυχολόγος Καλλιόπη Εμμανουηλίδου στο υπέροχο βιβλίο της «ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ». Όταν λοιπόν αναγνωρίσουμε τη φυλακή μας και...

Το πνεύμα της ευχαριστίας αλλάζει τα πάντα!!

Ο Bruce Lipton, Αμερικανός συγγραφέας και ομιλητής, μας ενημερώνει ότι μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας αλλάζοντας τις πεποιθήσεις μας. Επειδή είμαστε πνευματικά και διανοητικά όντα, ελκύουμε γεγονότα στη ζωή μας ανάλογα με το πώς αισθανόμαστε. Έτσι λοιπόν, αν το πνεύμα μας καλλιεργεί την ευγνωμοσύνη, τότε θα δούμε θετικά και καλά πράγματα να έρχονται στην καθημερινότητά μας. Η ιδέα αυτή είναι αναγνωρισμένη από πολλούς ανά τον κόσμο και υπάρχει πληθώρα βιβλίων που την αναλύουν σε βάθος. Από την πείρα μου θα συμφωνήσω σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω και θα πω ότι το είδα πολλές φορές  να συμβαίνει στη δική μου πραγματικότητα. «Η βιολογία της πεποίθησης», είναι ένα από τα σημαντικά έργα του συγγραφέα, και μπορείτε να το βρείτε στην ελληνική γλώσσα. Ο Bruce Lipton θα βρίσκεται στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2024. Nena Meimaris
Η ζωή δεν είναι ξέχωρη από τον θάνατο. Απλά φαίνεται έτσι. Μια μέρα θα δεις την αδερφή σου ξανά. Από ένα κινηματογραφικό έργο Μετάφραση Νένα Μειμάρη