Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Από το Aleppo στην πόλη Gaziantep μέσω μουσικής!


Ο πόλεμος στη Συρία τους ανάγκασε να φύγουν με βίαιο τρόπο και να

εγκατασταθούν στη νότια και κεντρική Τουρκία, στην πόλη Gaziantep, την

έκτη μεγαλύτερη πόλη με Τούρκους, Κούρδους και Σύριους πολίτες. 

Εκεί βρέθηκαν γονείς, παππούδες, βρέφη, παιδιά, χήρες, νεαροί και νεαρές.

Εκεί χρειάστηκε να αρχίσουν τη ζωή τους από το μηδέν. Αυτό γίνεται όταν

αναγκαστείς να μεταναστεύσεις για διάφορους λόγους, όπως για παράδειγμα

ο πόλεμος.

«Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι οι περισσότεροι από εμάς θα μέναμε

μόνιμα εδώ και θα έπρεπε να αφομοιωθούμε. Και η μουσική είναι το

κατάλληλο μέσο».

Ο Arm, νεαρός Σύριος, άρχισε να γράφει μουσική βασισμένη σε παραδοσιακή

αραβική αλλά με σύγχρονους τόνους, δημιουργώντας κάτι φρέσκο και νέο, το

οποίο και ονόμασε electronic music. Η συγκεκριμένη μουσική του θύμιζε τη

νυχτερινή ζωή στη Συρία, πράγμα που προσπάθησε να το φέρει και στην

καινούρια του πατρίδα.

Η electronic μουσική αγαπήθηκε και ένωσε την κοινότητα με δεσμούς

γνώριμους, βοηθώντας τους να νιώσουν κάποια κανονικότητα και να

αρχίσουν να θεραπεύονται, να παύσουν να είναι εγκλωβισμένοι στο

παρελθόν, με κοινό στόχο να ζήσουν μία ειρηνική ζωή.

«Οι άνθρωποι γίνονται μελαγχολικοί όταν δεν μπορούν να συνεννοηθούν

μέσω της γλώσσας και δε θέλουν να μιλάνε για τη Συρία, αλλά η νυχτερινή

ζωή στην Gaziantep μας θυμίζει όλους τις παλιές καλές στιγμές. Με τον τρόπο

αυτό αντιστεκόμαστε στον πόλεμο και στην καταστροφή και απολαμβάνουμε την ομορφιά της

μουσικής και την αγνή και ξέφρενη διασκέδαση».

Υ.Γ. Ακόμα μία φορά η μουσική έρχεται να απαλύνει τον πόνο, να φέρει

ειρήνη, να ενώσει κόσμους, να γιατρέψει ψυχές, να απεγκλωβίσει το πνεύμα,

να δώσει κανονικότητα, να δωρίσει στιγμές χαράς!!!

Σας αφιερώνω ενδεικτικά ένα electronic μουσικό κομμάτι.



The Aleppo electronic artists using music to heal in Gaziantep

Al Jazeera


Stefania D’ Ignoti

26 May 2023

Μετάφραση Νένα Μειμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable