Thanksgiving

 27 Νοεμβρίου σήμερα και στην άλλη μου πατρίδα γιορτάζουμε την ημέρα των Ευχαριστιών που είναι και η μαγαλύτερη γιορτή της χώρας. Η κερασιά στον κήπο μου έχει αλλάξει τα φύλλα της σε έντονο κίτρινο χρώμα και είναι ευκαιρία για μένα να ταξιδέψω στα μέρη που θα ήμουν σήμερα, αν όλα ήταν κανονικά και η ζωή μου κυλούσε με τον ρυθμό που εγώ αγαπούσα και απολάμβανα!!! Σήμερα λοιπόν θα ήμουν στο Vermont, ένα γραφικό κομμάτι της Νέας Αγγλίας, τρυφερό, ανθρώπινο με τη δική του ζωή, τη δική του αύρα, τα δικά του μοναδικά χρώματα, βαθιά και έντονα!! Αν την παρατηρήσεις από λίγο μακριά και καθώς πλησιάζεις θα νομίσεις ότι πήρε φωτιά, θα περιεργαστείς το σύνολο και θα απορήσεις πόσο όμορφος είναι αυτός ο κόσμος. Εγώ θα ήμουν με την καλύτερη παρέα της ζωής μου και θα είχαμε πάρει το πρωϊνό μας, απαλά, fluffy pancakes με μπόλικο αυθεντικό σιρόπι, maple syrup της περιοχής και μετά θα βγαίναμε να περπατήσουμε στη θαυμάσια φύση. Το μονοπάτι είναι στενό και τα δέντρα σε κάθε μορφή και χρώμα μας καλύπτουν. Μαζεύω τα φύλλα γιατί θα τα τοποθετήσω στη μέση του μεγάλου τραπεζιού στην τάξη μου τη Δευτέρα το πρωί για τα παιδιά της πόλης που δεν γνωρίζουν τη φύση και αυτά θα τα πιάνουν, θα τα μυρίζουν και θα με ρωτάνε "Πάλι στο Vermont πήγες, κυρία" και εγώ θα χαμογελάω και θα τους λέω "Όταν μεγαλώσετε κι άλλο θα πάτε και εσείς". Μετά το μονοπάτι θα οδηγούμασταν στα μικρά χωριουδάκια και θα περπατούσαμε τον κύριο δρόμο με τα γραφικά μαγαζάκια, μικρά και πολύ χαριτωμένα, με τοπικά προϊόντα, hand made και μοναδικά, ένα ζευγάρι γάντια, ένα σκούφο με κασκόλ, ένα βιβλίο με τον ποιητή που μένει στο χωριό, σιρόπι σφενδάμου να πάρουμε μαζί μας στο σπίτι. Θα επισκεφτούμε και το τεράστιο εργοστάσιο που φτιάχνει το περίφημο παγωτό Ben and Jerry's, τόσο νόστιμο γιατί φτιάχνεται από τις πιτσιλωτές αγελάδες της περιοχής. Εγώ θέλω να δω και το σπίτι του Ρώσου συγγραφέα Aleksandr Solzhenitsyn που βρέθηκε εκτοπισμένος στην περιοχή εκείνη την εποχή. Περιμένουμε μέσα στο αμάξι έξω από το σπίτι του μήπως βγει και έχω την ευτυχία να τον δω αλλά δεν είμαι τυχερή και επειδή εμείς γράφουμε την τύχη μας σε μεγάλο ποσοστό, με τα σημερινά μου μυαλά θα χτυπούσα την πόρτα του και θα τον γνώριζα, αν μη τι άλλο!!! Θα μας φιλοξενούσε και η γκαλερί του χωριού, θα έκανα την βόλτα μου στη δημοτική βιβλιοθήκη, στο ιστορικό κέντρο, θα μιλούσα με τους κατοίκους στο μικρό εστιατοριάκι που μου σέρβιρε σούπα και σάντουιτς. "Από την Ελλάδα είσαι, είναι το όνειρό μου να πάω μια μέρα", είναι αυτό που θα ακούσω πολλές φορές όπου και να βρεθώ. Μετά θα περιμένω με ανυπομονησία να πάμε στο δωμάτιό μας για να δούμε American Football!! Κάπως έτσι θα επρεπε να είναι η σημερινή μέρα για μένα αλλα επειδή δεν είναι, θα σκεφτώ όλα τα καλά που έχω σήμερα μέσα σε έναν χαοτικό κόσμο, θα νιώσω ευχαριστημένη για όλα τα όμορφα στη ζωή μου και τα ασχημα θα προσπαθήσω να τα αγνοήσω, για να γιορτάσω και εγώ τη σημαντική αυτή γιορτή που ήταν από τις αγαπημένες μου!!!

Nena Meimaris