Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πώς να εστιάσετε στον στόχο σας όταν αισθάνεστε ότι έχετε ξεμείνει από κίνητρο

 


Υπάρχουν στιγμές που η ενέργεια στερεύει, το πείσμα εξαντλείται και η έμπνευση μοιάζει απούσα. Στιγμές που ο στόχος παραμένει εκεί, σταθερός, αλλά η πορεία προς αυτόν μοιάζει θολή. Αυτή δεν είναι η αποτυχία. Είναι η παύση. Και μέσα στην παύση, αν κοιτάξει κανείς καλά, υπάρχουν εργαλεία. Όχι εντυπωσιακά, αλλά, σταθερά.

Αναγνώριση και ικανοποίηση βασικών αναγκών

Πριν αναρωτηθεί κανείς «γιατί δεν έχω κίνητρο», αξίζει να ρωτήσει: «Είμαι καλά;». Η σωματική κόπωση, η έλλειψη ύπνου, η αφυδάτωση, η ελλιπής διατροφή ή η συναισθηματική φόρτιση μεταμφιέζονται σε απροθυμία. Κάποιες φορές, η «τεμπελιά» είναι στην πραγματικότητα εξάντληση. Ο οργανισμός δεν σαμποτάρει, ζητά.

Η επιστροφή στο σώμα και στις ανάγκες του είναι η βάση κάθε προσπάθειας. Χωρίς ενέργεια, δεν υπάρχει κατεύθυνση. Όταν το θεμέλιο είναι εύθραυστο, δεν έχει νόημα να χτίζει κανείς.

Κατανόηση και αποδοχή του συναισθηματικού υποστρώματος

Η έλλειψη κινήτρου μπορεί να κρύβει κάτι πιο βαθύ, όπως απογοήτευση, θυμό, φόβο αποτυχίας ή εσωτερική αμφιβολία. Αν δεν αναγνωριστούν αυτά τα συναισθήματα, επηρεάζουν υπόγεια τη συμπεριφορά. Το πρώτο βήμα που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι να παρατηρήσει τον εαυτό του χωρίς κριτική.

Το να δώσεις χώρο στο συναίσθημα, ακόμη κι αν είναι αρνητικό, είναι μια μορφή αποφόρτισης. Όταν κάποιος σταματά να παλεύει με το «πρέπει να είμαι παραγωγικός», δίνει χώρο στην αλήθεια του παρόντος. Κι αυτή είναι συχνά ο χάρτης για το επόμενο βήμα.

Μικροί, ρεαλιστικοί στόχοι με ορατή αρχή και τέλος

Ένας μεγάλος στόχος μπορεί να μοιάζει βουνό. Όταν σπάσει σε κομμάτια, γίνεται μονοπάτι. Οι μικροί, καθορισμένοι στόχοι δίνουν την αίσθηση επιτυχίας και κινητοποιούν το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου. Η ολοκλήρωση γεννά νέα διάθεση για συνέχεια.

Η πρόοδος ξεκινά από την κίνηση. Κι αυτή, τις δύσκολες μέρες, μπορεί να είναι κάτι ελάχιστο. Πέντε λεπτά. Ένα βήμα. Μια απάντηση σε ένα μήνυμα. Δεν έχει σημασία το μέγεθος, έχει σημασία η κατεύθυνση.

Δουλειά χωρίς έμπνευση – Η αξία της ρουτίνας

Η ιδέα ότι πρέπει να νιώθουμε έτοιμοι για να ξεκινήσουμε είναι παγίδα. Οι περισσότεροι άνθρωποι που φτάνουν κάπου ξεκίνησαν χωρίς να νιώθουν έτοιμοι. Η ρουτίνα, η συνήθεια, η πειθαρχία, αυτά γεννούν τελικά τη ροή. Και η ροή ξυπνά την έμπνευση.

Εστίαση στο περιβάλλον: καθαρός χώρος, καθαρό μυαλό

Το περιβάλλον επηρεάζει το πώς σκεφτόμαστε, νιώθουμε και πράττουμε. Ένας ακατάστατος χώρος προκαλεί εσωτερική διάσπαση. Μικρές κινήσεις, όπως τακτοποίηση, απομάκρυνση περισπασμών, μουσική χωρίς λόγια, μπορούν να δημιουργήσουν το πλαίσιο για να επιστρέψει η συγκέντρωση.

Το περιβάλλον δεν είναι ουδέτερο. Αν θέλει κάποιος να αλλάξει την ψυχική του κατάσταση, ένα καλό πρώτο βήμα είναι να αλλάξει τον χώρο γύρω του.

Λογοδοσία και υποστήριξη – Ο ρόλος της κοινότητας

Η πρόοδος δεν χρειάζεται να είναι μοναχική υπόθεση. Όταν μοιράζεται κάποιος τον στόχο του, δημιουργεί έναν κοινωνικό καθρέφτη. Η ύπαρξη ενός ανθρώπου που ρωτά «πώς πάει;» μπορεί να λειτουργήσει ως σταθερός παλμός.

Η λογοδοσία, η κοινή πορεία, το μοίρασμα, όλα υπενθυμίζουν ότι η συνέπεια δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Μερικές φορές, το να μην απογοητεύσεις τον άλλον γίνεται αφετηρία για να μην εγκαταλείψεις και τον εαυτό σου.

Σύνδεση με το «γιατί» – Ο σκοπός πίσω από τον στόχο

Όταν χαθεί κανείς στην πορεία, χρειάζεται να θυμηθεί τον προορισμό. Όχι τον προφανή στόχο, αλλά το βαθύτερο «γιατί». Γιατί άρχισες; Ποια ανάγκη ή επιθυμία σε κινητοποίησε; Ποιο είναι το νόημα πίσω από την προσπάθεια; Όταν το «γιατί» είναι ισχυρό, το «πώς» βρίσκει τρόπο. Ο στόχος παύει να είναι υποχρέωση και γίνεται επιλογή — αυτό κάνει όλη τη διαφορά.

Το κίνητρο δεν είναι πάντα παρόν. Υπάρχουν περίοδοι που νιώθεις πως έχει χαθεί, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τελείωσαν και οι δυνατότητές σου. Το να συνεχίζεις να εργάζεσαι για τον στόχο σου, ακόμα και όταν δεν νιώθεις ενθουσιασμό ή έμπνευση, είναι ένδειξη χαρακτήρα και αφοσίωσης. Σε αυτές τις μέρες, δεν προχωράς γρήγορα, αλλά χτίζεις βάσεις. Και χωρίς αυτές, κανένας στόχος δεν μπορεί να διαρκέσει. 

Πηγή: Εναλλακτική Δράση (ιστοσελίδα)

Νένα Μεϊμάρη 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η χρονιά της μαγικής σκέψης

Έτσι και η απώλεια έχει εγκατασταθεί στη ζωή σου, παίρνει ανθρώπινη μορφή, μεταμορφώνεται σε κάτι ζωντανό και χειροπιαστό, και παίζει τον ρόλο του, όπως κάθε τι άλλο στην καθημερινότητά σου. Το λεξικό έχει για συνώνυμα της απώλειας τις λέξεις χάσιμο, ζημιά, βλάβη. Για αντίθετα έχει τις λέξεις εύρεση, όφελος, ανάκτηση. Εσύ λειτουργείς μεταξύ του συνώνυμου και του αντίθετου, παλεύοντας να βρεις τις ισορροπίες σου. Θέλεις να ξεφύγεις από τα συνώνυμα και να ανακτήσεις αυτό που έχασες. Στο μεταξύ αντιμετωπίζεις και άλλα δεδομένα συγχρόνως, όπως για παράδειγμα τον χρόνο που έχει μεσολαβήσει, την νοσταλγία που έχει την τάση να μεγαλώνει με τον καιρό, τις δυσκολίες της ζωής και άλλα τέτοια. Ωστόσο υπάρχουν κείμενα, όπως αυτό το βιβλίο στην ανάρτηση, που σε βοηθούν να καταλάβεις τι σου γίνεται, να αναλύσεις το πένθος σου, να δεις από κοντά τις αλλαγές που σου επέφερε και να το διαχειριστείς καλύτερα. Μου συστήσαν το βιβλίο πριν μερικές ημέρες και το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και συγκίνηση γι...

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 

Δύσκολο να είσαι γυναίκα, και τότε & τώρα... και για πάντα;;;

Αυτό το διάστημα σταμάτησα τα πάντα και ασχολούμαι με το βιβλίο μου το οποίο είναι ένα εγχειρίδιο χηρείας. Υπάρχουν και τέτοια; Όχι, δεν υπάρχουν αν και θα έπρεπε, γι' αυτό και αποφάσισα να ασχοληθώ εγώ που το είχα τεράστια ανάγκη στην αρχή της εμπειρίας μου. Στο μεταξύ γνώρισα πολλές γυναίκες που παλεύουν κυριολεκτικά να κρατήσουν την οικογένειά τους. Η ιστορία της φίλης την οποίαν ανεβάζω είναι ακόμη μία από αυτές που με συγκινεί. Κάνει αναφορά στο όνομά μου αλλά εγώ θα σας πω ότι δεν κάνω τίποτα δύσκολο, μιλάω για το θέμα μέσα από την ζέστη του σπιτιού μου γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη. Τώρα γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη δεν θα καταλάβετε αν δεν είστε χήρα και σε απόλυτη εξαθλίωση. Πάλι θα σας πω ότι προσπαθώ να καταλάβω και την θέση της κυβέρνησης μιας φτωχευμένης χώρας αλλά μόνο μέχρι ένα σημείο. Πιστεύω ότι αν ήθελε η Ελλάδα να φροντίσει τις χήρες θα το έκανε. Αυτή είναι η δική μου θέση σε όλα. Όταν θέλω να κάνω κάτι σηκώνομαι και το κάνω χωρίς πολλές κουβέντες. Πριν λίγο μου έ...

Έχω δικαίωμα στην επιθυμία;

  Νένα Μεϊμάρη 4/02/2024 Άκουγα προχθές έναν ραβίνο να μιλάει για την αντίδρασή μας στην απώλεια και γενικά σε κάτι κακό που έχει έρθει στη ζωή μας. Προσωπικά πιστεύω ότι όλες μας οι αντιδράσεις σε οτιδήποτε, έχουν να κάνουν με τον χαρακτήρα μας, αλλά πάντα μπορούμε να μάθουμε τι κάνουν οι άλλοι σε τέτοιες περιπτώσεις και τι μπορούμε να διδαχτούμε από τις δικές τους εμπειρίες. Ο ραβίνος, λοιπόν, έλεγε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τις προσωπικές μας επιθυμίες, ούτε και να τις βάζουμε στην άκρη για λόγους ενοχής. Την όποια επιθυμία μας να την κατανοήσουμε, να τη νιώσουμε βαθιά και να την κάνουμε πραγματικότητα. Είναι θέμα ζωής και συνέχειας. Αυτή η επιθυμία θα συμβάλλει θετικά και στην ψυχολογική μας πρόοδο και στη μεταμόρφωσή μας, κάτι που θα μας απασχολήσει πάρα πολύ στην μετά την απώλεια ζωή μας. Η επιθυμία μας λοιπόν, συνδέεται με τη δημιουργία. Μας ανοίγει τα μάτια να δούμε την τωρινή μας πραγματικότητα. Μας κρατάει σε άμεση επαφή με τη διαίσθησή μας και ίσως με αυτό που καταλαβαίν...