Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μία μόνο ζωή!!!


 Ένα άλλο πράγμα που αναφέρει στην αυτοβιογραφία της η Μέρκελ είναι το εξής: «Όλοι μας έχουμε μία ζωή και δεν πρέπει ν’ αφήνουμε στιγμή να πηγαίνει στράφι». Η φράση με βρήκε στην κατάλληλη στιγμή γιατί και εγώ αυτό σκέφτομαι τελευταία. Αναπολώ τον χρόνο που άφησα να φύγει με τα διάφορα θέματά μου που μετά από καιρό δεν έχουν σημασία πιά. Στο ΕΥΧΡΗΣΤΟ ΛΕΞΙΚΟ Συνωνύμων – Αντωνύμων της νέας ελληνικής γλώσσας του Ηλία και Κωνσταντίνου Τσαβέ, συνώνυμα της λέξης «ζωή» είναι επιβίωση, βίος, ύπαρξη, ζήση, διαβίωση, ζωηρότητα. Αντίθετα: θάνατος, ανυπαρξία, νέκρωση, νέκρα, αδράνεια. Διαλέγουμε λοιπόν τι θέλουμε. Δεν είναι λίγες οι γυναίκες που έφυγαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα μετά την απώλεια που έζησαν. Κατά την Μέρκελ δεν πρέπει να αφήνουμε ούτε στιγμή να πάει χαμένη. Η στιγμή, που γίνεται στιγμές και μετά χρόνος και μετά αρκετός καιρός, είναι πολύτιμη και την ζούμε μία φορά. Έτσι λοιπόν έχουμε την ευκαιρία να ξεφύγουμε από την επιβίωση που αναγκαστικά γευτήκαμε και να πάμε στην ύπαρξη, στη ζήση και στη ζωηρότητα. Τα αντίθετα δεν τα πιάνω καν. Δεν τα θέλουμε. Δεν μας χρειάζονται για τώρα. Βέβαια χρειάζεται πολλή δουλειά, ώστε να δείξεις γενναιότητα στη ζωή σου. Θέλει μεγάλο κουράγιο και είναι προκλητικό για την ψυχική μας κατάσταση. Αξίζει όμως να προσπαθήσουμε για εμάς τις ίδιες. Δεν θα μας δοθεί άλλη ευκαιρία. Όλοι μας έχουμε μία μόνο ζωή!!!

 Η Μαίρη Όλιβερ, Αμερικανίδα ποιήτρια λέει «Πες μου τι σκοπεύεις να κάνεις, με την μία και μοναδική, την τρελή και ανεκτίμητη ζωή σου». Αυτές οι σκέψεις με απασχολούν τελευταία, φίλες μου. Καθώς ''ανεβαίνουν'' τα χρόνια μου και καθώς δουλεύω το πένθος μου και την απώλεια καλύτερα και με μεγαλύτερη ευχέρεια, θέλω να επενδύσω στην προσωπική μου ζωή, στις στιγμές που κυλάνε τόσο γρήγορα, στο πραγματικό νόημα και την σημασία της «ζωής».


Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη