Τις σκέψεις δεν τις πολεμάς. Τις αγνοείς τις σκέψεις.

Τις σκέψεις δεν τις πολεμάς.

Τις αγνοείς τις σκέψεις.

Με τις σκέψεις δε συζητάς.
Τις αγνοείς τις σκέψεις.

Τις σκέψεις δεν τις ωραιοποιείς.
Τις αγνοείς τις σκέψεις.

Φαντάσου πως οδηγάς ένα ποδήλατο. Και την ώρα που οδηγάς, διάφοροι περαστικοί δεξιά και αριστερά φωνάζουν το όνομά σου…
Αν εσύ γυρνάς το κεφάλι σου για να τους δεις, ή για να τους απαντήσεις, θα τον χάσεις τον έλεγχο. Θα τα φας τα μούτρα σου.

Έτσι και στη ζωή.
Φωνάζουν οι σκέψεις. Ενοχλούν. Δε σταματούν ποτέ.
Εσύ όμως, μην δίνεις σημασία.
Εσύ μην γυρνάς το κεφάλι για να τις δεις.
Εσύ στο δρόμο σου.
Εσύ μόνο μπροστά προχώρα.
Μείνε συγκεντρωμένος στης ζωής σου το σκοπό…

Πολλές φορές, μια απλή συζήτηση, με τους λογισμούς, είναι αρκετή για να χάσεις τον έλεγχο ολοκληρωτικά.

Πολλές φορές, μια απλή συζήτηση με τους λογισμούς είναι αρκετή για να τα φας, για τα καλά τα μούτρα.

Πηγή: Ψυχολόγος M.Sc. Ελευθεριάδης Ελευθέριος - facebook

Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024 Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Περισσότερα »

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...