Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η δική μου γιορτή

 Η αλήθεια είναι ότι δεν εννοούσα "Καλό μήνα" με τα τριαντάφυλλα στον fb τοίχο μου. Το συγκεκριμένο λουλούδι σημαίνει γιορτή για μένα. Συνήθως γιορτάζω κάτι όταν το παρουσιάζω. Και συνήθως δεν εύχομαι "καλό μήνα" γιατί περιμένω να είναι καλός, άσχετα αν πολλές φορές δεν είναι. Σας ευχαριστώ πολύ, όμως, για τις όμορφες ευχές σας, για έναν καλό μήνα και καλές γιορτές. God only knows πόσο ανάγκη έχουμε όλοι μας για καλά πράγματα στη ζωή μας. Τα σημερινά τριαντάφυλλα γιορτάζουν τα 5 χρόνια από την απώλεια του Ιγνάτιου αλλά και πάλι δεν γιορτάζω την ημερομηνία. Αυτό το έκανε ένας στενός, οικογενειακός  μας φίλος και έγραψε πολύ καλύτερα πράγματα από εμένα. Συγκινητικά και αληθινά, βγάζοντάς τα μέσα από την καρδιά του. Τον ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί δεν ξεχνάει ποτέ. Η φωτογραφία είναι για μένα συμβολική και έντονη, να μου θυμίσει τον αγώνα μου τόσα χρόνια, αν και άνισος, την προσωπική μου δουλειά μέρα νύχτα για να τα βγάλω πέρα, την προσπάθεια να φέρω εις πέρας το χαρτοβασίλειο που επικρατεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αμερική, μήνες ολόκληρους να ασχολούμαι με ακαταλαβίστικες λεπτομέρειες, με τα πάνω και τα κάτω, τις πιο πολλές φορές κάτω, με τα δύσκολα και τα εύκολα, τις περισσότερες φορές δύσκολα, με ό,τι συνεπάγεται σε πρακτικό επίπεδο αυτή η διαδικασία σημαίνει σε πρακτικό επίπεδο. Ο δρόμος είναι στενός και απίστευτα σκληρός για όλες εμάς που βρεθήκαμε στην κατάσταση αυτή. Αλλά, όπως συνηθίζω να υπενθυμίζω στις χήρες μέσα από το blog μου, τα καταφέρνουμε και θα συνεχίσουμε την προσπάθειά μας μέχρι το τέλος. Οι δυνάμεις μας, σωματικές και ψυχικές, εμφανίζονται την κατάλληλη στιγμή και καθώς τις έχουμε ανάγκη. Θεωρώ λοιπόν πολύ σημαντικό να γιορτάζουμε με διάφορους τρόπους την νίκη μας όσο μικρή και ασήμαντη μπορεί να είναι. Τα σημερινά τριαντάφυλλα, τα οποία έχω δεχτεί άπειρες φορές στη ζωή μου, είναι για μένα. Καλό μήνα να έχουμε, πρωτίστως με υγεία και μετά, αν είναι δυνατόν, με αγάπη και χαρά!!!

Νένα Μεϊμάρη 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αφήνω πίσω…

Νένα Μεϊμάρη 26/09/2024  Ένα από τα δυσκολότερα πράγματα για μένα είναι να αφήσω πίσω αναμνήσεις, γεγονότα και κομμάτια της ζωής μου που αγάπησα και να κοιτάξω μπροστά ζώντας χωρίς αυτά. Δεν ξέρω γιατί μου είναι τόσο δύσκολο. Προσπάθησα να καταλάβω τι με εμποδίζει να το κάνω και διαπίστωσα ότι είναι ο φόβος. Ο φόβος μήπως τα ξεχάσω για πάντα, μήπως σβήσουν από την ανάμνησή μου, ίσως ενοχές που θα με ταλαιπωρήσουν για καιρό, ίσως είναι προσβολή στο πρόσωπο του άντρα μου. Ωστόσο το ξέρω καλά και το νιώθω έντονα ότι πρέπει να αφήσω κάποια πράγματα πίσω και να κοιτάξω με φρέσκες εικόνες μπροστά. Μερικοί θεωρούν αυτήν την πρακτική και κάτι σαν τέχνη. Όσο πιο πολύ την εφαρμόζεις, τόσο καλύτερη γίνεσαι σε αυτήν. Μπορεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν θέλουμε να ζούμε στο τώρα, να ελευθερώσουμε την συναισθηματική νοημοσύνη μας και να κάνουμε σημαντικά βήματα μπροστά, τότε πρέπει να επιτρέψουμε την παλιά μας ζωή, την οποία αγαπήσαμε με πάθος, να πάρει δεύτερη θέση και να ανοίξει ο τόπο...

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία [της Νένας Μεϊμάρη]

Πώς μια απώλεια γίνεται έμπνευση και κίνητρο για δημιουργία Η Marzia και η Hajar Mohammadi, δύο εξαδέλφες, 16 χρονών, ήταν μεταξύ 53 άλλων μαθητών, οι οποίοι σκοτώθηκαν σε τρομοκρατικό επεισόδιο, στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, τον περασμένο Οκτώβριο. Η φωτογραφία είναι της οικογένειας Mohammadi, από το aljazeera.com Τα άτυχα κορίτσια θάφτηκαν από τους γονείς τους, η μία δίπλα στην άλλη. Επειδή αγαπούσαν πολύ το διάβασμα, οι θλιμμένοι συγγενείς τους τοποθέτησαν μερικά από τα βιβλία των κοριτσιών επάνω στους τάφους, ως φόρο τιμής. Μία ημέρα μετά από τον χαμό των παιδιών τους, ο θείος τους ανακάλυψε το ημερολόγια της Marzia, όπου αναφερόταν στους τίτλους των βιβλίων που διάβασε, τα επόμενα βιβλία που ήθελε να αγοράσει καθώς και άλλα σχέδια που έκανε για την ζωή της. Τα κορίτσια είχαν έναν κοινό στόχο, να γνωρίσουν προσωπικά τον Βρετανό – Τούρκο συγγραφέα Elif Shafak. Ήθελαν επίσης να επισκεφτούν τον Πύργο του Άιφελ στο Παρίσι και να γευτούν πίτσα στην Ιταλία. Ο θείος τους έβαλε στα social m...

Natalie Cole - Unforgettable [μουσική]

 Natalie Cole - Unforgettable