Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί θα ψηφίσω Κάμαλα Χάρις!!


 Βαδίζουμε ολοταχώς για εκλογές στην άλλη μου πατρίδα και καλούμαι, μαζί με χιλιάδες άλλους Αμερικανούς πολίτες που ζούμε στο εξωτερικό, να ψηφίσω, πράγμα που ετοιμάζομαι να κάνω μέσα από την αντίστοιχη διαδικασία. Ως δημοκρατική από τη δεκαετία του 1970, θα ψηφίσω την Κάμαλα Χάρις, όχι γιατί ανήκω στο πολιτικό της κόμμα αλλά γιατί τη διαλέγω ως κατάλληλη για τη θέση που διεκδικεί. (Έχω αναφερθεί στο παρελθόν ότι έχω ψηφίσει και Ρεπουμπλικάνους γιατί ήταν καλύτερη επιλογή εκείνη την εποχή και εννοείται πως το σύστημα σου επέτρεπε να το κάνεις). 

 Διάβασα τη βιογραφία της Κάμαλα και όπως όλες οι βιογραφίες που διαβάζουμε μας επηρεάζουν, έτσι και η δική της άφησε τα αχνάρια της επάνω μου. Διότι δεν μπορείς να διαβάσεις τη ζωή της και να παραμείνεις ο ίδιος άνθρωπος. Δε γίνονται αυτά τα πράγματα.

 Με την Κάμαλα Χάρις ταυτίστηκα αμέσως. Είναι μία σαν κι εμάς. Προσπάθησε όπως εμείς, έζησε στις ίδιες συνθήκες που ζήσαμε και εμείς, πολέμησε τις ίδιες νοοτροπίες, αισθάνθηκε τον ρατσισμό στο πετσί της, δούλεψε στους στόχους της και πέτυχε αυτά που ονειρεύτηκε για τη ζωή της. Ακριβώς όπως εμείς.

 Οι γονείς της βρέθηκαν μετανάστες στην Αμερική αναζητώντας μία καλύτερη ζωή, την οποία και πέτυχαν. Δούλεψαν σκληρά επιδιώκοντας την καλή ανατροφή και την παιδεία των δύο κοριτσιών. Συγχρόνως η μητέρα τους, τις έμαθε από μικρές να γνωρίζουν τον εαυτό τους, να διεκδικούν αυτό που τους ανήκει και να μη φοβηθούν να διαφέρουν από τη μάζα.

Λέει η ανεψιά της: «Όταν η θεία Κάμαλα και η μαμά ήταν μικρές και επέστρεφαν στο σπίτι από το σχολείο με τυχόν παράπονα και αδικίες εις βάρος τους, η γιαγιά μου απαντούσε: «Λοιπόν τι θα κάνεις με αυτό; Μην κάθεσαι και παραπονιέσαι για τα διάφορα, κάνε κάτι». Ούτε και ξέχασε ποτέ η Κάμαλα την ακτιβίστρια γιαγιά της πίσω στην Ινδία. Καθόλου, θα έλεγα. Απλά υιοθέτησε το ηγετικό της πνεύμα και έχτισε ένα δυναμικό προσωπικό brand πίσω από το όνομά της.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Κάμαλα Χάρις είναι ηγέτης και ικανή να αναλάβει τη χώρα. Εξάλλου έχει το ποικίλο ιστορικό της που την ακολουθεί από τα χρόνια της στην Καλιφόρνια ως Γενική Εισαγγελέας (Attorney General) και ως Γερουσιαστής των ΗΠΑ (US Senator).

 Είναι η πρώτη έγχρωμη γυναίκα που εκλέχτηκε Αντιπρόεδρος (Vice President) και έγραψε τη δική της ιστορία, λέγοντας: «Μπορεί να είμαι η πρώτη γυναίκα στη θέση αυτή. Δεν θα είμαι η τελευταία», στέλνοντας έτσι το μήνυμα ότι όλες οι γυναίκες είναι ευπρόσδεκτες και επιλέξιμες. Προσωπικά ενδιαφέρομαι για αυτό που πρεσβεύει, τι κάνει την καρδιά της να χτυπά ως πολιτικός, με τι θέλει να εμπλακεί και τι επιθυμεί να δει ως αποτέλεσμα στο τέλος της θητείας της. 

 Η Κάμαλα είναι αυθεντική και το ηγετικό της στυλ περιλαμβάνει ενσυναίσθηση. Την ενδιαφέρει το κοινό καλό και η κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτό το απέδειξε με τη δουλειά της στην Καλιφόρνια. Ίσως για τον λόγο αυτό πολλοί την θεωρούν socialist, μία λέξη όχι και τόσο αγαπητή στην Αμερική. Ωστόσο έχει την ικανότητα και το χάρισμα να επικοινωνεί με το εκάστοτε ακροατήριο. Χρησιμοποιεί προσωπικά παραδείγματα με τα οποία ο κόσμος ταυτίζεται. Ζει «εδώ κάτω στη γη» και αυτό το καταλαβαίνεις από τα λεγόμενά της. Επομένως οι πολιτικές της αποφάσεις (her policies) αντιπροσωπεύουν το πιστεύω της, την προσωπική της εμπειρία ως πολίτης με ανάγκες όπως οι δικές μας. Να τονίσω βέβαια ότι αυτό θα το κάνει μέχρι το σημείο όπου θα της επιτραπεί να το κάνει.

 Σε μία ομιλία της στους νέους ανέφερε: «Ονειρευτείτε με φιλοδοξία, ηγηθείτε με πεποίθηση και δείτε τον εαυτό σας με τρόπο που οι άλλοι δεν μπορούν, απλά επειδή ποτέ πριν δεν το έχουν δει». (CEO MAGAZINE). Το μήνυμά της καθαρό και ενθαρρυντικό στους νέους σήμερα.

 Η μητέρα της της δίδαξε ένα πολύ σημαντικό ρητό, το οποίο την ακολουθεί από τα μικρά της χρόνια. «Ποτέ μην επιτρέψεις κάποιον να σου πει ποια είσαι. Δείξε τους εσύ ποια είσαι». Πιστεύω πως αυτό δείχνει πολύ καθαρά το ελεύθερο πνεύμα της.

Στο προσωπικό της Instagram έγραψε για τον ορισμό της αληθινής ηγεσίας:

«Όποιος διεκδικεί την ηγεσία οφείλει να μιλάει σαν ηγέτης. Αυτό σημαίνει να μιλάει με ακεραιότητα και αλήθεια». (CEO MAGAZINE). Κάμαλα Χάρις, στην Ελλάδα λέμε «Με τη νίκη». Εγώ θα σου πω επίσης “Wishing You Success in Your Bid for Public Office”. Και περιμένω να γιορτάσω τη νίκη σου ως πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Αμερικής.4


Νένα Μεϊμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη