Το βάπτισμα του πυρός

Νένα Μεϊμάρη

 "Το βάπτισμα του πυρός" είναι ένα ρητό που σχετίζεται με την πρώτη φορά που ένας στρατιώτης συμμετέχει στην μάχη. Την ίδια εμπειρία έχουμε κι εμείς όταν παίρνουμε μέρος σε μία διαδικασία για πρώτη φορά, κάτι που συνέβη αφού μείναμε μόνες.

 Αυτό έκανα εγώ λοιπόν, για πρώτη φορά μετά από σχεδόν πέντε χρόνια. Έκανα μία μίνι διακοπή, φεύγοντας από το σπίτι μου για 24 ώρες. Αυτό ήταν για μένα ένα βάπτισμα του πυρός που θα το θυμάμαι για καιρό. Διάλεξα ένα ξενοδοχείο που τρώγαμε εκεί πολλές φορές με τον άντρα μου και έτσι ένιωσα ότι δεν πήγαινα σε τελείως άγνωστο τόπο. Το ξενοδοχείο είχε όλη την πολυτέλεια που μπορείς να έχεις και κάτι παραπάνω. Το προσωπικό έκανε ό,τι μπορούσε να με κάνει να νιώσω άνετα, πράγμα που εκτιμώ πολύ. Μπήκα στο δωμάτιο και πήγα κατευθείαν στο μπαλκόνι να πάρω καθαρό αέρα. Θα πνιγόμουν ή έτσι νόμισα; Δεν ξέρω ακριβώς. Ένιωσα ένα παγωμένο κύμα να με καλύπτει παντού. Δεν είμαι εγώ, είπα στον εαυτό μου. Τι κάνω εδώ μόνη μου; Από είκοσι χρονών ταξιδεύω μαζί του, μπαίνω στο δωμάτιο κάποιου ξενοδοχείου με συνοδό τον αγαπημένο μου. Τι κάνω εδώ μόνη μου, θέλω να φύγω πίσω στο σπίτι μου. Άφησα ελεύθερα τα δάκρυα να τρέξουν χωρίς να τα εμποδίσω. Το συναίσθημα της ορφάνιας με κατέκλυσε για ακόμα μία φορά. Το επέτρεψα να κάνει τον κύκλο του. Μετά από λίγη ώρα κάλμαρα και μπήκα μέσα. Ξάπλωσα και έβαλα τη λογική μου στην πρώτη γραμμή. Δεν είναι σωστό αυτό που κάνω, είπα στον εαυτό μου, δεν πρόκειται να έρθει όσο και να θρηνώ. Γιατί να μην το απολαύσω με τόσα χρήματα που έχω πληρώσει. Να το δω ως μία επένδυση για μένα μετά από τόσα χρόνια. Αφού πάντα μου άρεσαν τα ωραία ξενοδοχεία, έλεγα και ξανάλεγα στον εαυτό μου. Και έτσι αποφάσισα να κατέβω στην παραλία, πράγμα που έκανα για όλο το απόγευμα. Οι γλάροι πετούσαν από δίπλα μου και από επάνω μου με μία αρχοντιά που είχα καιρό να παρατηρήσω. Είναι πανέμορφα πουλιά. Δεν χορταίνεις να τα βλέπεις. Πόσο θέλω να νιώσω αυτήν την ελευθερία που κουβαλούν μαζί τους, είπα. Το βράδυ πήγα για φαγητό με σφιγμένη την καρδιά μου. Έκανα μεγάλη προσπάθεια να παραμείνω ήρεμη και να απολαύσω την jazz μουσική που έπαιζε ο φίλος μου σαξοφωνίστας και μοναδικός στην περιοχή μας. Μιλήσαμε λίγο και με ενθάρρυνε να φροντίζω τον εαυτό μου και να κοιτάξω να είμαι καλά, γιατί αυτό έχει προτεραιότητα στη ζωή μου αυτήν την εποχή. Ναι, του είπα, σωστά. Απλά δυσκολεύομαι να ζήσω χωρίς αυτόν. Επέστρεψα στο δωμάτιο και ξάπλωσα με τα ακουστικά μου στα αυτιά και τη γνωστή μουσική που ακούω συχνά. Ξεχάστηκα λιγάκι γιατί η μουσική έχει μεγάλη επίδραση επάνω μου. Με πήρε ο ύπνος κατά τα ξημερώματα. Όταν άνοιξα τα μάτια μου, είχα χρόνο για έναν καφέ και να ετοιμαστώ να επιστρέψω πίσω στο σπίτι μου, στο μόνο μέρος που νιώθω πλέον άνετα.

Κάθε βάπτισμα του πυρός έχει και τη δική του ιστορία. Δεν είναι όλα τα ίδια. Παίζουν το ρόλο του διαμεσολαβητή ανάμεσα σε 'σένα και της παράλογης κατάστασης που ζεις. Στο τέλος θέλεις να βγεις νικητής και αυτό επιδιώκεις. Στην περίπτωσή μου ήταν μία εισαγωγή στα καινούρια μου δεδομένα. Δεν θα ξαναμπώ σε κανένα δωμάτιο κάποιου ξενοδοχείου μαζί του, καλή ιδέα είναι λοιπόν να το πάρω απόφαση και να προχωρήσω χωρίς να παλεύω με νοσταλγία και δάκρυα. Να το δω ψυχρά και να νιώσω χαρούμενη που μπορώ να έχω αυτήν την εμπειρία, να την απολαύσω μέσα σε νέα πλαίσια. Να το κάνω για μένα. Να το δω σαν καλό μετά από τόσα που πέρασα.

Ίσως τα καταφέρω όλα αυτά στην επόμενη εξόρμησή μου. Θα έχω και λίγη πείρα μετά από το βάπτισμα του πυρός. Μπορεί να μου αρέσει κιόλας. Ίσως μοιάσω και τους γλάρους και πετάξω για μία στιγμή με τα φτερά μου ανοιχτά. Ίσως νιώσω και λίγη από την ελευθερία τους!!! Μακάρι!!!