Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Η Θλίψη Μιλάει»

 

Μετάφραση Νένα Μεϊμάρη

«Εδώ και 3 μήνες έχασα τη γυναίκα μου, την αδερφή ψυχή μου, την αγάπη της ζωής μου. Δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα. Είμασταν μαζί μόνο 5 χρόνια, αλλά η αγάπη μας ήταν τόσο έντονη και βαθιά! Ποτέ δεν ένιωσα τόσο δυνατή αγάπη. Ο θάνατός της απρόσμενος. Ήταν στο νοσοκομείο φωνάζοντας από τον πόνο για 10 ώρες και μετά την έβαλαν σε μηχανική υποστήριξη. Έμεινα μαζί της για 4 μέρες, χωρίς φαγητό, χωρίς ύπνο, δεν έφυγα λεπτό από κοντά της. Ο γιατρός είπε ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα πλέον και τους ζήτησα να την αποσυνδέσουν από τα μηχανήματα. Δεν θα ήθελε να ζει έτσι. Δεν ξέρω πώς να υπάρχω χωρίς αυτήν. Δεν μπορώ να διαχειριστώ την κατάσταση. Δεν κοιμάμαι τα βράδια και νιώθω ένα χάος. Νιώθω μοναξιά και όλοι οι φίλοι μας σταμάτησαν την επικοινωνία μαζί μου. Δεν ξέρω τι να κάνω πιά».

 

Τα δικά μου σχόλια.

Διαβάζοντας αυτά τα λόγια ήταν σαν να τα είχα γράψει εγώ. Εκείνες τις πρώτες μέρες  περνούσα και εγώ τα ίδια. Όλες μας λίγο ή πολύ ζήσαμε αυτήν την κατάσταση.

Η σχέση τους ήταν στενή, πράγμα που κάνει τον πόνο πιο κοφτερό. Μιλάει για βαθιά και έντονη αγάπη, για αδερφή ψυχή, για χαρά και ευτυχία. Ο θάνατος ήρθε απρόσμενα και εδώ νιώθουμε και εμείς το σοκ που περνάει. Νομίζω ότι τέτοιου είδους σοκ δεν ξεπερνιέται ποτέ, είναι μόνιμα μέσα σου και το κουβαλάς ακόμα και όταν έχεις κουραστεί. Το κακό που μας κάνει το γνωρίζουμε όλες όσες το ζούμε. Οι δύσκολες αποφάσεις είναι μέρος αυτού του πακέτου. Έπρεπε να αποφασίσει να την βγάλει από τα μηχανήματα. Πόσο δύσκολο είναι αυτό!! Πώς να το διαχειριστεί κάτι τέτοιο!! Μιλάει για το χάος που νιώθει και πόσο δυσκολεύεται να νιώσει την κανονικότητα. Όλο αυτό φέρνει σωματική ταλαιπωρία και πτώση, αδυναμία ακόμη και για τα αυτονόητα, φαγητό και ύπνο. Ακολουθεί η μοναξιά, χωρίς τους φίλους και τη συντροφιά τους. Σηκώνει τα χέρια, δε γνωρίζει ποιο είναι το επόμενο βήμα.

Έγραψα στο άτομο αυτό και εξήγησα ότι αυτή είναι η πρώτη επαφή μας με μία τέτοια εμπειρία που ευτυχώς δεν κρατάει για πάντα. Το ενθάρρυνα να βρει κάτι να δουλέψει αυτόν τον βαθύ πόνο, είτε είναι μουσική, είτε γραφή, είτε γυμναστήριο, ψυχοθεραπεία και οτιδήποτε άλλο που θα του δώσει κάποια θαλπωρή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι χρειάζεται να δείξει γενναιότητα και θάρρος, υπομονή και θέληση να συνεχίσει. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, φίλες μου, όπως πολύ καλά γνωρίζετε και οι ίδιες. Προσωπικά βρίσκομαι στον πέμπτο χρόνο και μόλις άρχισα να «ανοίγω τα μάτια μου», να νιώθω ζωντανή και να καταφέρνω να τελειώνω την ημέρα κάπως κανονικά και με νέα δεδομένα.

Δύσκολα πράγματα και στενός ο δρόμος. Αλλά η ζωή δεν λέει να το βάλει κάτω. Και εμείς προχωράμε μαζί της!!!

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η χρονιά της μαγικής σκέψης

Έτσι και η απώλεια έχει εγκατασταθεί στη ζωή σου, παίρνει ανθρώπινη μορφή, μεταμορφώνεται σε κάτι ζωντανό και χειροπιαστό, και παίζει τον ρόλο του, όπως κάθε τι άλλο στην καθημερινότητά σου. Το λεξικό έχει για συνώνυμα της απώλειας τις λέξεις χάσιμο, ζημιά, βλάβη. Για αντίθετα έχει τις λέξεις εύρεση, όφελος, ανάκτηση. Εσύ λειτουργείς μεταξύ του συνώνυμου και του αντίθετου, παλεύοντας να βρεις τις ισορροπίες σου. Θέλεις να ξεφύγεις από τα συνώνυμα και να ανακτήσεις αυτό που έχασες. Στο μεταξύ αντιμετωπίζεις και άλλα δεδομένα συγχρόνως, όπως για παράδειγμα τον χρόνο που έχει μεσολαβήσει, την νοσταλγία που έχει την τάση να μεγαλώνει με τον καιρό, τις δυσκολίες της ζωής και άλλα τέτοια. Ωστόσο υπάρχουν κείμενα, όπως αυτό το βιβλίο στην ανάρτηση, που σε βοηθούν να καταλάβεις τι σου γίνεται, να αναλύσεις το πένθος σου, να δεις από κοντά τις αλλαγές που σου επέφερε και να το διαχειριστείς καλύτερα. Μου συστήσαν το βιβλίο πριν μερικές ημέρες και το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και συγκίνηση γι...

Θέατρο ψυχοθεραπεία!, της Νένας Μεϊμάρη

Θέατρο ψυχοθεραπεία! Παίζουμε για ψυχοθεραπεία μου έλεγαν απόψε τα κορίτσια μετά την παράσταση Γκόλφω Forever. Παίζουμε γιατί μας αρέσει, γιατί μας κάνει καλά, δεν μας ενδιαφέρουν τα χρήματα, συνέχισαν, όταν τις ρώτησα γιατί δεν πληρώνονται. Εγώ, βέβαια, έζησα στην Αμερική με τη νοοτροπία, όταν δουλεύεις πληρώνεσαι. Η παράσταση απόψε ήταν πάρα πολύ ωραία, αστεία και ευχάριστη γι' αυτό και εγώ πήγα να την παρακολουθήσω. Για ψυχοθεραπεία. Ωστόσο και η δουλειά μπορεί να μετατραπεί σε ψυχοθεραπεία, όπως αντιλήφθηκα απόψε. Και επειδή εμείς οι ταλαιπωρημένες από τον πόνο γυναίκες έχουμε έντονη την ανάγκη της ψυχοθεραπείας, θεώρησα καλό να σας το αναφέρω. Αν, λοιπόν, έχετε ταλέντο στην υποκριτική, τότε να μπείτε σε μία θεατρική ομάδα για την δική σας ψυχοθεραπεία.  - της Νένας Μεϊμάρη 

Δύσκολο να είσαι γυναίκα, και τότε & τώρα... και για πάντα;;;

Αυτό το διάστημα σταμάτησα τα πάντα και ασχολούμαι με το βιβλίο μου το οποίο είναι ένα εγχειρίδιο χηρείας. Υπάρχουν και τέτοια; Όχι, δεν υπάρχουν αν και θα έπρεπε, γι' αυτό και αποφάσισα να ασχοληθώ εγώ που το είχα τεράστια ανάγκη στην αρχή της εμπειρίας μου. Στο μεταξύ γνώρισα πολλές γυναίκες που παλεύουν κυριολεκτικά να κρατήσουν την οικογένειά τους. Η ιστορία της φίλης την οποίαν ανεβάζω είναι ακόμη μία από αυτές που με συγκινεί. Κάνει αναφορά στο όνομά μου αλλά εγώ θα σας πω ότι δεν κάνω τίποτα δύσκολο, μιλάω για το θέμα μέσα από την ζέστη του σπιτιού μου γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη. Τώρα γιατί είμαι βαθιά ενοχλημένη δεν θα καταλάβετε αν δεν είστε χήρα και σε απόλυτη εξαθλίωση. Πάλι θα σας πω ότι προσπαθώ να καταλάβω και την θέση της κυβέρνησης μιας φτωχευμένης χώρας αλλά μόνο μέχρι ένα σημείο. Πιστεύω ότι αν ήθελε η Ελλάδα να φροντίσει τις χήρες θα το έκανε. Αυτή είναι η δική μου θέση σε όλα. Όταν θέλω να κάνω κάτι σηκώνομαι και το κάνω χωρίς πολλές κουβέντες. Πριν λίγο μου έ...

Έχω δικαίωμα στην επιθυμία;

  Νένα Μεϊμάρη 4/02/2024 Άκουγα προχθές έναν ραβίνο να μιλάει για την αντίδρασή μας στην απώλεια και γενικά σε κάτι κακό που έχει έρθει στη ζωή μας. Προσωπικά πιστεύω ότι όλες μας οι αντιδράσεις σε οτιδήποτε, έχουν να κάνουν με τον χαρακτήρα μας, αλλά πάντα μπορούμε να μάθουμε τι κάνουν οι άλλοι σε τέτοιες περιπτώσεις και τι μπορούμε να διδαχτούμε από τις δικές τους εμπειρίες. Ο ραβίνος, λοιπόν, έλεγε ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τις προσωπικές μας επιθυμίες, ούτε και να τις βάζουμε στην άκρη για λόγους ενοχής. Την όποια επιθυμία μας να την κατανοήσουμε, να τη νιώσουμε βαθιά και να την κάνουμε πραγματικότητα. Είναι θέμα ζωής και συνέχειας. Αυτή η επιθυμία θα συμβάλλει θετικά και στην ψυχολογική μας πρόοδο και στη μεταμόρφωσή μας, κάτι που θα μας απασχολήσει πάρα πολύ στην μετά την απώλεια ζωή μας. Η επιθυμία μας λοιπόν, συνδέεται με τη δημιουργία. Μας ανοίγει τα μάτια να δούμε την τωρινή μας πραγματικότητα. Μας κρατάει σε άμεση επαφή με τη διαίσθησή μας και ίσως με αυτό που καταλαβαίν...