Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιατί ο θυμός είναι αναπόσπαστο κομμάτι του πένθους

 Η δυτική κοινωνία και ο πολιτισμός μας υποδεικνύουν ακόμα και το πώς να πενθούμε. Υπάρχει μια συμπαγής διαδικασία πένθους και φυσικά προσδοκίες από όλους τους γύρω μας. Πρέπει να περιμένουμε ότι οι άνθρωποι θα μας λυπούνται και θα ανακουφίζονται μέσα από την παρηγοριά.

Οι άνθρωποι συνήθως νοιάζονται μέχρι την ημέρα της κηδείας ή στα μνημόσυνα και ύστερα συνεχίζουν να ζουν τη ζωή τους. Χρειάζεται να συνηθίσουμε τα κλισέ λόγια παρηγοριάς, τις κενές φράσεις και τις κάρτες σε πολλές περιπτώσεις.

Δεν υπάρχει χώρος για τίποτε άλλο εκτός από τη θλίψη. Ειδικά όχι θυμός. Όμως όσοι θρηνούν, διακατέχονται και από θυμό. Απλά ο κόσμος δεν αναμένει συνήθως αυτή την αντίδραση• εσφαλμένα.

Οι ειδικοί όμως συμφωνούν ότι ο θυμός παίζει βασικό ρόλο στη διαδικασία του πένθους και της απώλειας. «Χρωματίζει» τη διαδικασία πένθους, απομακρύνοντάς μας για λίγο από τους άλλους, βρίσκοντας δικαιολογίες για συμπεριφορές και αποφεύγοντας τη βίωση του πόνου.

Ο θυμός επίσης είναι η φυσική αντίδραση του σώματός μας στην απειλή. Η απειλή μπορεί να είναι πραγματική ή αντιλαμβανόμενη από το άτομο. Όταν κάποιος δικός μας άνθρωπος πεθαίνει, δεν υπάρχει κάτι πιο απειλητικό εκείνες τις στιγμές για εμάς.

3 πράγματα που χρειάζεται να θυμόμαστε καθώς βιώνουμε τον θυμό της απώλειας

Ο θυμός είναι αποδεκτός

Χρειάζεται να αποδεχτούμε τη νέα «κανονικότητα». Να θυμάστε: Όταν οι φυσιολογικοί άνθρωποι βιώνουν μη κανονικά γεγονότα, τείνουν να φέρονται και αναλόγως. Οι κρίσεις θυμού λοιπόν είναι απολύτως αποδεκτές σε αυτές τις καταστάσεις. Μην ντρέπεστε γι’ αυτό.

Εκφράστε τον

Ο θυμός, λοιπόν, είναι φυσιολογικός, αλλά έχει σημασία το τι κάνουμε με αυτόν. Μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμος για να προχωρήσουμε, αλλά μπορεί και να γίνει καταστροφικός. Δώστε στον εαυτό σας λίγο χρόνο πριν εκφραστείτε και κάνετε κακό σε εσάς ή στους γύρω σας.

Αναγνωρίστε την πολύτιμη αξία της ζωής σας

Αυτό είναι και το δυσκολότερο κομμάτι της διαδικασίας και ίσως αυτό που μπορεί να μας κάνει να θυμώσουμε ακόμα περισσότερο. Όταν ο νους μας καθαρίσει από τον θυμό, μπορούμε να στρέψουμε έστω και για λίγο τα μάτια μας έξω από το παράθυρο και να αντικρίσουμε τον πολύτιμο ήλιο. Τότε ξέρουμε ότι θα έρθει η μέρα που θα το ξεπεράσουμε.

Πηγή: Εναλλακτική Δράση

Νένα Μειμάρη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Νένα Μεϊμάρη: Σου γράφω γιατί υπάρχεις [βιβλίο]

Από τη ζωή μου μέχρι τώρα ζήτησα πολλά και διάφορα. Άλλα μου τα έδωσε απλόχερα και άλλα μου τα στέρησε. Άλλα ήταν ωραία και καλά για εμένα, και άλλα δυσάρεστα μέχρι και ανεπιθύμητα. Αυτό κάνει η ζωή αυτή σε όλους, γιατί όχι και σε εμένα, είπα πολλές φορές στον εαυτό μου. Αυτό που δεν περίμενα ποτέ είναι να αντιμετωπίσω ό,τι πιο τραγικό θα μπορούσε να μου δώσει. Έτσι απροειδοποίητα, ξαφνικά και βίαια. Ένα βράδυ που έμοιαζε όπως όλα τα άλλα βράδια, η ζωή αποφάσισε να μου χαρίσει μια νέα περιπέτεια, να μου βάλει ένα τέλος στην ξενοιασιά μου και να μου πει απροκάλυπτα: “Your party is over baby”. Όχι ότι δεν γνώριζα τι θα πει πόνος και θρήνος, θλίψη και κλάμα. Αυτό που δεν γνώριζα ήταν το βάθος αυτής της κατάστασης. Άλλο είναι να είσαι παρατηρητής στη ζωή των άλλων και άλλο είναι να έχει πέσει αυτός ο κεραυνός επάνω σου και το σπίτι σου να καίγεται μέρα νύχτα. Μέσα σ’ αυτή την πυρκαγιά αποφασίζεις ποιο είναι το επόμενο βήμα σου. Τι θα κάνεις για να επιβιώσεις; Πώς και με ποιον τρόπο θα βοηθ...

Μια άλλη φυλακή!!

Νένα Μεϊμάρη Η φυλακή έρχεται σε πολλές μορφές, νομίζω το αναφέραμε και στο παρελθόν. Ένα τραύμα μας μπορεί να γίνει η φυλακή μας για το υπόλοιπο της ζωής μας. Ένα άλλο πρόβλημα είναι η γνώμη των άλλων για εμάς, ιδιαίτερα σε εμάς, τις χήρες. Αυτό το τελευταίο γίνεται πιο έντονο σε μικρές κοινωνίες όπου γνωριζόμαστε μεταξύ μας. Αν το καλοσκεφτούμε είναι και λίγο ανθρώπινο, μπορεί και εμείς να το κάναμε για τους άλλους. Ωστόσο είναι δική μας υπόθεση να το λύσουμε μια και καλή. Το «Τι θα πει ο κόσμος;» δεν θα πρέπει να μας ανησυχεί σε σημείο που να νιώσουμε άσχημα για τον εαυτό μας. Ο κόσμος δεν είναι μέσα στην καρδιά μας για να γνωρίζει σε βάθος αυτό που περνάμε. «Ο φόβος της επίκρισης, ιδίως αν την έχουμε εισπράξει μεγαλώνοντας, μας κάνει να αναρωτιόμαστε για την αντίδραση του άλλου στο «μυστικό» μας, φοβούμενοι ακόμα και την απόρριψη λόγω αποστροφής» αναφέρει η ψυχολόγος Καλλιόπη Εμμανουηλίδου στο υπέροχο βιβλίο της «ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ». Όταν λοιπόν αναγνωρίσουμε τη φυλακή μας και...

Το πνεύμα της ευχαριστίας αλλάζει τα πάντα!!

Ο Bruce Lipton, Αμερικανός συγγραφέας και ομιλητής, μας ενημερώνει ότι μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας αλλάζοντας τις πεποιθήσεις μας. Επειδή είμαστε πνευματικά και διανοητικά όντα, ελκύουμε γεγονότα στη ζωή μας ανάλογα με το πώς αισθανόμαστε. Έτσι λοιπόν, αν το πνεύμα μας καλλιεργεί την ευγνωμοσύνη, τότε θα δούμε θετικά και καλά πράγματα να έρχονται στην καθημερινότητά μας. Η ιδέα αυτή είναι αναγνωρισμένη από πολλούς ανά τον κόσμο και υπάρχει πληθώρα βιβλίων που την αναλύουν σε βάθος. Από την πείρα μου θα συμφωνήσω σε γενικές γραμμές θα συμφωνήσω και θα πω ότι το είδα πολλές φορές  να συμβαίνει στη δική μου πραγματικότητα. «Η βιολογία της πεποίθησης», είναι ένα από τα σημαντικά έργα του συγγραφέα, και μπορείτε να το βρείτε στην ελληνική γλώσσα. Ο Bruce Lipton θα βρίσκεται στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 2024. Nena Meimaris
Η ζωή δεν είναι ξέχωρη από τον θάνατο. Απλά φαίνεται έτσι. Μια μέρα θα δεις την αδερφή σου ξανά. Από ένα κινηματογραφικό έργο Μετάφραση Νένα Μειμάρη