Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Kokona Coffee

Νένα Μεϊμάρη



 Στο Kokona Coffee and more πίνουμε τον καφέ ή το λευκό τσάι μας, μιλάμε με τη

Μάγδα για πολλά και διάφορα, μιας και η κοπέλα γνωρίζει πολλά και είναι μέσα σε

όλα, συναντιόμαστε με τους φίλους μας και απολαμβάνουνε την πόλη μας μέσα

από αυτήν την όμορφη γωνιά. Η Μάγδα είναι μία νεαρή κοπέλα, που αποφάσισε

να γνωρίσει από κοντά την επιχειρηματική κουλτούρα, αψηφώντας τους

δύσκολους καιρούς. Αυτό ήταν αρκετό για μένα να θέλω να τη γνωρίσω από

κοντά.

Η Μάγδα Περισανίδου σπούδασε στο τμήμα Γλώσσας Φιλολογίας και πολιτισμού

Παρευξεινίων χωρών στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο. Έκανε Μεταπτυχιακό στην

ειδική αγωγή στο Μητροπολιτικό Κολλέγιο Θεσσαλονίκης. Δούλεψε σε ξενοδοχεία

ως ρεσεψιονίστ, ασχολείται με παιδιά που παρουσιάζουν ειδικές μαθησιακές

δυσκολίες και πρόσφατα άνοιξε τον δικό της χώρο, τον οποίο και λειτουργεί με

ομορφιά και καλό γούστο.

Η συναίτερός της, Δέσποινα Κασανίδου, ήταν κάτοικος του εξωτερικού και διαθέτει

πείρα στην εστίαση.

Η αδερφή της, Λίνα, έχει σπουδάσει Ιατρικά Εργαστήρια και management

φαρμακείου. Η Μάγδα με την αδερφή της έχουν επίσης το wood art and more,

όπου μπορείτε να βρείτε δείγματα στο Café.

Η Μάγδα δέχτηκε να μας δώσει πληροφορίες για τον χώρο της και μας έστειλε

πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Νιώθουμε Χριστούγεννα στο Kokona Coffee!!!


Συνέντευξη

-Ας αρχίσουμε από το όνομα. Kokona coffee and more. Πώς προέκυψε; Τι συμβολίζει;

-Το όνομα προέκυψε από το σκυλί μου, τη Μαλού. Η μεγάλη αγάπη που της έχουμε μας

ενέπνευσε να την κάνουμε λογότυπο στα χρώματά της (άσπρο και μαύρο).

-Σε μία οικονομικά δύσκολη εποχή, εσύ έχεις τολμήσει να μπεις στον επιχειρηματικό κόσμο και

να δοκιμάσεις την εμπορική κουλτούρα. Εγώ σε θαυμάζω. Κάνε μου ένα σχόλιο.

-Αρχικά σε ευχαριστούμε όλες για τη στήριξη σου .( Μιλάμε στον ενικό, έτσι;).Ήταν ρίσκο σαφώς


για εμάς, όπως και όλες τις επιχειρήσεις σήμερα...Όμως, αν δεν ρισκάρεις δεν πας μπροστά.

Πιστέψαμε σε αυτό και το κάναμε. Now or never δε λένε άλλωστε;

-Τι δυσκολίες έχεις αντικρίσει στο δρόμο σου μέχρι τώρα;

- Δυσκολίες...Σαφώς αλλιώς τα σκέφτεσαι αλλιώς έρχονται..Το στήσιμο του μαγαζιού ήταν

αρκετά δύσκολο για εμάς καθώς το κάναμε από την αρχή. Το γραφειοκρατικο κομμάτι επίσης

μας παίδεψε αλλά όλα πήγαν καλά in the end.

- Ποιά είναι η πιό ευχάριστη εμπειρία σου;

- Κάθε μέρα είναι μια καινούργια εμπειρία. Για μένα η ευχαρίστηση των πελατών με την πρώτη

γουλιά καφέ το πρωί είναι αρκετή .

- Τι θέλεις να δείξεις στον κόσμο της Κατερίνης μέσα από την δουλειά σου;

- Ο καφές δεν είναι απλά ένα ρόφημα, είναι μια ιδέα. Κάθε μέρα προσπαθούμε για το καλύτερο

αποτέλεσμα .Positive vibes every day !!! Επίσης θέλουμε οι πελάτες μας να νιώθουν σαν το

σπίτι τους, γι αυτό τα περισσότερα από τα γλυκά μας τα φτιάχνουμε εμείς .

- Πέρα από τον ποιοτικό καφέ σου, τι άλλο θα βρει στο συμπαθητικό μαγαζί σου ο καλεσμένος

σου;

- Ο καταναλωτής μπορεί να βρει στο μαγαζί μας διαφορά ροφήματα (σοκολάτες,τσάι ζεστά και

κρύα), βιολογικά κρασιά, μπισκότα, μηλόπιτα, η οποία είναι το best seller μας, ανάλογα και τη

μέρα κάνουμε κάθε εβδομάδα διαφορετικά γλυκά. Επίσης στο κατάστημά μας υπάρχουν

διάφορα είδη δώρων από το Wood art & more το οποίο το τρέχουμε με τη Λίνα 6 χρόνια τώρα.

Από ξύλινα μπρελόκ μέχρι και εποχιακά είδη, όπως λαμπάδες, Χριστουγεννιάτικα στολιδάκια,

Μαρτάκια και άλλα.

- Σχεδιάζεις και live events?

- Έχουμε ήδη κάνει το πρώτο μας live μουσικής και έπονται και άλλα.

- Ως νέα γυναίκα που έρχεται καθημερινά σε επαφή με κόσμο, τι παρατηρείς όσον αφορά στις

συνήθειές μας; Τι αναζητάμε και τι μας κάνει χαρούμενους εν γένει; Φαντάζομαι δε σταματάμε

στην απόλαυση του καφέ!

- Ζούμε στην Ελλάδα και ως γνωστόν ο Έλληνας τον καφέ του θα τον πιει κάθε πρωί. Είναι μια

αναγκαία συνήθεια (εγώ δε ζω χωρίς καφέ).Ο κόσμος αναζητάει το χειροποίητο, το γλυκό που

κάνει η μαμά, η γιαγιά. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα που το έχουμε καταφέρει αυτό.

- Το μαγαζί σου εκφράζει απεριόριστη φαντασία. Πώς έρχεσαι σε επαφή με τόσα ποιοτικά

προϊόντα και γεύσεις; Είναι μία μόνιμη έρευνα;

- Η αναζήτηση νέων προϊόντων και συνταγών δε σταματάει ποτέ για εμάς. Άλλωστε όσο ζεις

μαθαίνεις, έτσι και εμείς.

- Τι σε βοηθάει να παραμείνεις θετική και να συνεχίσεις την όμορφη προσπάθειά σου ακόμα και

μέσα από τις δυσκολίες;

- Δυσκολίες υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν. Πάντα γαρ φύσει έχει τι θείον ( σε όλα υπάρχει

εκ φύσεως κάτι το θείο, Αριστοτέλης). Αυτό πιστεύουμε και εμείς και με αυτό προχωράμε.







Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε

δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία

και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών

με τίτλο Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή και ολοκλήρωσε το πρώτο της βιβλίο Σου γράφω γιατί

υπάρχεις.

Πηγή: Ντελάλης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γιατί φωτογραφίζω;

“Η φωτογραφία είναι μια αδύναμη φωνή, αλλά μερικές φορές μπορεί να προσκαλέσει τις αισθήσεις μας  προς τη συνείδηση, να προκαλέσει συναισθήματα τόσο δυνατά ώστε να λειτουργούν ως καταλύτες της σκέψης”. W.E. Smith 1977 Θεωρούμε ότι η φωτογραφία εφευρέθηκε για να αποτυπώσει, να ερμηνεύσει, ή να αποδείξει κάτι σχετικά με την πραγματικότητα, κατά το “αυτό υπήρξε” του Roland Barthes. Οι έννοιες, όμως, που στηρίζουν τη φωτογραφία δε σχετίζονται μόνο με την πραγματικότητα. Αφορούν και το νόημα, το βλέμμα, την επιθυμία, το θάνατο, τον χρόνο, τη μνήμη, το λόγο. Η τέχνη της φωτογραφίας δεν περιορίζεται στο να αποτελεί απλή συλλογή πληροφοριών σε εικόνες, αλλά στην πραγματικότητα μας αποκαλύπτει την οπτική γωνία του παρατηρητή, άρα του ατόμου που φωτογραφίζει. Είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας επικοινωνίας των συναισθημάτων, των διαθέσεων, των σκέψεων. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο, τόσο τον εξωτερικό, όσο κυρίως τον εσωτερικό. Η φωτογραφία κρύβει λοιπόν ένα αμέτρητο δυναμικό όχι μόνο ως ερ...

Εθισμός στο πένθος!

Νένα Μεϊμάρη Με μεγάλο ενδιαφέρον αγόρασα το βιβλίο “Becoming Supernatural” του DR JOE DISPENZA, στα Ελληνικά. (Πώς συνηθισμένοι άνθρωποι κάνουν το ακατόρθωτο). Όπως λέει και ο Tony Robbins: «Ο Dr Joe Dispenza μας δείχνει πώς να ξεπεράσουμε τα όριά μας και να ζήσουμε μια εξαιρετική ζωή». Δεν έχω τελειώσει ακόμα όλο το πόνημα αλλά από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου βρήκα την απάντηση που ψάχνω εδώ και 5 χρόνια στην ερώτηση: «Γιατί με το που ξυπνάω κάθε πρωί πηγαίνω στις ίδιες σκέψεις της απώλειας;». Γιατί δεν μπορώ να ξεφύγω έστω και ένα πρωινό για τόσο καιρό και ας το έχω προσπαθήσει μερικές φορές. Ο Dr Dispenza μας εξηγεί ότι όταν έχουμε εθιστεί σε "κάτι", αυτό το κάτι μας δημιουργεί συναισθήματα τόσο έντονα που γινόμαστε ένα με αυτά και έτσι καθίσταται ως φυσική πραγματικότητα. Με άλλα λόγια έχουμε εθιστεί σοβαρά σε αυτήν την κατάσταση και έτσι βρισκόμαστε σε επίπεδο επιβίωσης. Τώρα βέβαια όλοι γνωρίζουμε ότι είναι πολύ δύσκολο να σπάσουμε συνήθειες και να πετάξουμε τον όπο...

Ποτέ δεν είναι αργά!!!

  «Ποτέ δεν είναι αργά να γίνεις αυτό που θα μπορούσες να είσαι» του George Eliot «Ποτέ δεν είναι αργά – στα μυθιστορήματα η στη ζωή – να αναθεωρήσουμε» της Nancy Thayer «Είμαστε οι πρωταγωνίστριες της δικής μας ιστορίας» της Mary McCarthy «Μην ψάχνεις έξω από τον εαυτό σου. Οι ουρανοί βρίσκονται μέσα σου» της Mary Lou Cook «Λίγο από ότι σου κάνει κέφι, σου κάνει καλό» της Marie Lloyd Νένα Μεϊμάρη

Ο ρατσισμός καλά κρατεί!!!

Νένα Μεϊμάρη «Πήγαινε κάνε κανένα παιδί ή υιοθέτησε κανένα», ακούσαμε πρόσφατα από εκεί που δεν θα έπρεπε να το ακούγαμε αυτό. Ωστόσο είναι κάτι που το ακούμε συχνά εμείς οι γυναίκες και όταν έρχεται και σε εμάς τις χήρες τότε ακούγεται ακόμα πιο έντονα. Η νοοτροπία της κοινωνίας παίρνει για δεδομένο ότι είμαστε χωρίς παιδιά άρα καημένες, για λύπηση και με μοναχικά γεράματα. Ίσως φταίμε και εμείς οι ίδιες γιατί δεν κάναμε τις απαραίτητες θυσίες να μείνουμε στο κρεβάτι για μήνες, να χάσουμε την προσωπική μας ζωή για λίγο και να αφήσουμε τα χόμπι μας στην άκρη, συνεχίζει η νοοτροπία. Κάποια από αυτά τα δέχτηκα και εγώ προσωπικά αλλά φυσικά και δεν τα αγκάλιασα. Υπάρχουν πάρα πολλοί λόγοι που μία γυναίκα και μία χήρα δεν έχει παιδιά. Γιατί όμως αυτό να γίνει στίγμα στη ζωή μας δεν το κατάλαβα ποτέ. Η κοινωνία γαλουχείται με τις δικές της ιδέες αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι με αντιπροσωπεύουν στο συγκεκριμένο σημείο. Προσωπικά εγώ ποτέ δεν ένιωσα ότι μου λείπει ένα παιδί όσο ζούσε ο άντρας μο...