Βιβλιοπαρουσίαση του Κωνσταντίνου Χαραντινιώτη στην Κατερίνη

 

Νένα Μεϊμάρη

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα μου αρέσει να παρακολουθώ παρουσιάσεις

βιβλίων και να γνωρίζω καινούριους συγγραφείς, όπως επίσης και συγγραφείς

που δεν ήξερα πριν. Απόψε γνώρισα τον Κωνσταντίνο Χαραντινιώτη,

έναν ευχάριστο, φιλικό και πολύ ενδιαφέρον άνθρωπο. Είναι σημαντικό για

εμένα να νιώσω ανθρωπιά όταν κάνω τις γνωριμίες μου. Και αυτό το λέω γιατί

με απωθεί το γεγονός ότι κάποιος ή κάποια είναι σημαντική προσωπικότητα,

γνωστή και περσόνα αλλά απλησίαστη και στεγνή. Στην περίπτωση αυτή

σταματάω με το συγκεκριμένο άτομο και δε θέλω καμία επαφή. Πρόσφατα

γνώρισα τέτοιους και δεν μου άφησαν καλή εντύπωση. Θεωρώ ότι πρώτα

είμαστε άνθρωποι και ξέρουμε να συμπεριφερόμαστε σωστά και μετά

επιστήμονες ή ο,τιδήποτε άλλο.

Πλησίασα λοιπόν τον συγγραφέα και επικοινώνησα μαζί του φιλικά και ζεστά.

Ανταποκρίθηκε και αυτός φιλικά σαν να με γνώριζε από καιρό.  Αφού

τελείωσα, του ζήτησα να μας γράψει ένα ενθαρρυντικό κείμενο στο blog. Μου

υποσχέθηκε ότι θα το κάνει με χαρά και μου έδωσε οδηγίες σχετικά με το πού να

απευθυνθώ.

Βέβαια εγώ δε θα περίμενα κάτι λιγότερο από έναν ειδικό στην προσωπική

ανάπτυξη του οποίου «το πάθος και ο σκοπός είναι να βοηθάει τον κόσμο».

Ως σύμβουλος σε βοηθάει να βάλεις μία τάξη στη ζωή σου, να κάνεις μικρά

και σταθερά βήματα προς το καλύτερο, να βγεις από ένα τέλμα που ίσως

βρίσκεις τον εαυτό σου και μέσα από στρατηγικές και πρακτικές ασκήσεις να

φτάσεις τους σκοπούς σου. Υπέροχο πράγμα!!!

Στην Αμερική όπου και ζούσα για χρόνια, αυτό ήταν πολύ κοινό και γνωστό

στην καθημερινότητά μας. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, όλοι οι πετυχημένοι και

οι αριστεύοντες, έχουν βοήθεια από συμβούλους, είτε είναι επιχειρηματίες,

είτε πολιτικοί, είτε επαγγελματίες είτε περνάνε μία δύσκολη κατάσταση. Μία

καλή γνώμη είναι πάντα ευπρόσδεκτη, ιδιαίτερα όταν έρχεται από κάποιον

που γνωρίζει και έχει πείρα.

Αυτό έκανα κι εγώ όταν μπήκα σε καθεστώς χηρείας. Κατάλαβα ότι έχω

σοβαρό πρόβλημα, το οποίο και δεν μπορώ να διαχειριστώ μόνη μου και

ζήτησα ψυχολογική στήριξη. Δεν είναι κακό αυτό. Δε σημαίνει ότι έσβησες

από τον χάρτη του κανονικού ανθρώπου. Ζητάμε βοήθεια για τις δουλειές του

σπιτιού πολύ συχνά, γιατί όχι της ψυχής; Και αυτήν την βοήθεια μπορούμε να

την πάρουμε με διάφορους τρόπους, όπως με ψυχολόγους, με καρδιακούς

φίλους και οικογενειακά μέλη, με ένα άρθρο ή ένα βιβλίο που θα

διαβάσουμε.

Αγόρασα το βιβλίο του συγγραφέα με τίτλο «Νοο|τροπία, ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ

ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ». Καθώς θα το διαβάσω θα σας μεταφέρω κάτι σημαντικό και

χρήσιμο που θα σας βοηθήσει. Θα περιμένω με χαρά και το άρθρο που θα

μας αφιερώσει.

Στο μεταξύ συνεχίζουμε όσο πιο κανονικά μπορούμε, βάζοντας μία έστω και

απλή τάξη στη ζωή μας!!!

Σας παραθέτω ένα βίντεο για να γνωρίσετε τον συγγραφέα και να δείτε τη δουλειά του.