Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βιβλιοπαρουσίαση του Κωνσταντίνου Χαραντινιώτη στην Κατερίνη

 

Νένα Μεϊμάρη

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα μου αρέσει να παρακολουθώ παρουσιάσεις

βιβλίων και να γνωρίζω καινούριους συγγραφείς, όπως επίσης και συγγραφείς

που δεν ήξερα πριν. Απόψε γνώρισα τον Κωνσταντίνο Χαραντινιώτη,

έναν ευχάριστο, φιλικό και πολύ ενδιαφέρον άνθρωπο. Είναι σημαντικό για

εμένα να νιώσω ανθρωπιά όταν κάνω τις γνωριμίες μου. Και αυτό το λέω γιατί

με απωθεί το γεγονός ότι κάποιος ή κάποια είναι σημαντική προσωπικότητα,

γνωστή και περσόνα αλλά απλησίαστη και στεγνή. Στην περίπτωση αυτή

σταματάω με το συγκεκριμένο άτομο και δε θέλω καμία επαφή. Πρόσφατα

γνώρισα τέτοιους και δεν μου άφησαν καλή εντύπωση. Θεωρώ ότι πρώτα

είμαστε άνθρωποι και ξέρουμε να συμπεριφερόμαστε σωστά και μετά

επιστήμονες ή ο,τιδήποτε άλλο.

Πλησίασα λοιπόν τον συγγραφέα και επικοινώνησα μαζί του φιλικά και ζεστά.

Ανταποκρίθηκε και αυτός φιλικά σαν να με γνώριζε από καιρό.  Αφού

τελείωσα, του ζήτησα να μας γράψει ένα ενθαρρυντικό κείμενο στο blog. Μου

υποσχέθηκε ότι θα το κάνει με χαρά και μου έδωσε οδηγίες σχετικά με το πού να

απευθυνθώ.

Βέβαια εγώ δε θα περίμενα κάτι λιγότερο από έναν ειδικό στην προσωπική

ανάπτυξη του οποίου «το πάθος και ο σκοπός είναι να βοηθάει τον κόσμο».

Ως σύμβουλος σε βοηθάει να βάλεις μία τάξη στη ζωή σου, να κάνεις μικρά

και σταθερά βήματα προς το καλύτερο, να βγεις από ένα τέλμα που ίσως

βρίσκεις τον εαυτό σου και μέσα από στρατηγικές και πρακτικές ασκήσεις να

φτάσεις τους σκοπούς σου. Υπέροχο πράγμα!!!

Στην Αμερική όπου και ζούσα για χρόνια, αυτό ήταν πολύ κοινό και γνωστό

στην καθημερινότητά μας. Ένα πράγμα είναι σίγουρο, όλοι οι πετυχημένοι και

οι αριστεύοντες, έχουν βοήθεια από συμβούλους, είτε είναι επιχειρηματίες,

είτε πολιτικοί, είτε επαγγελματίες είτε περνάνε μία δύσκολη κατάσταση. Μία

καλή γνώμη είναι πάντα ευπρόσδεκτη, ιδιαίτερα όταν έρχεται από κάποιον

που γνωρίζει και έχει πείρα.

Αυτό έκανα κι εγώ όταν μπήκα σε καθεστώς χηρείας. Κατάλαβα ότι έχω

σοβαρό πρόβλημα, το οποίο και δεν μπορώ να διαχειριστώ μόνη μου και

ζήτησα ψυχολογική στήριξη. Δεν είναι κακό αυτό. Δε σημαίνει ότι έσβησες

από τον χάρτη του κανονικού ανθρώπου. Ζητάμε βοήθεια για τις δουλειές του

σπιτιού πολύ συχνά, γιατί όχι της ψυχής; Και αυτήν την βοήθεια μπορούμε να

την πάρουμε με διάφορους τρόπους, όπως με ψυχολόγους, με καρδιακούς

φίλους και οικογενειακά μέλη, με ένα άρθρο ή ένα βιβλίο που θα

διαβάσουμε.

Αγόρασα το βιβλίο του συγγραφέα με τίτλο «Νοο|τροπία, ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ

ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ». Καθώς θα το διαβάσω θα σας μεταφέρω κάτι σημαντικό και

χρήσιμο που θα σας βοηθήσει. Θα περιμένω με χαρά και το άρθρο που θα

μας αφιερώσει.

Στο μεταξύ συνεχίζουμε όσο πιο κανονικά μπορούμε, βάζοντας μία έστω και

απλή τάξη στη ζωή μας!!!


Σας παραθέτω ένα βίντεο για να γνωρίσετε τον συγγραφέα και να δείτε τη δουλειά του.



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η γυναικεία επιχειρηματικότητα στις φυλακές Κορυδαλλού

  Στις φυλακές   Κορυδαλλού  πραγματοποιούνται δράσεις και προγράμματα προκειμένου οι   γυναίκες  να έχουν μία   δεύτερη ευκαιρία   μετά την αποφυλάκιση. Η Μαρία Βυτινίδου, σχεδιάστρια μόδας – ιδρύτρια & διευθύνουσα Σύμβουλος του Athens Fashion Club Fashion, που συμμετέχει στην εκπαίδευση στο τομέα της επιχειρηματικότητας, των γυναικών που βρίσκονται στις φυλακές αναφέρει σχετικά: «Αισθάνομαι χαρά με τις λίγες δυνάμεις που έχω που συνεισφέρω. Είναι δύσκολο για αυτές τις γυναίκες να μπορούν να ονειρεύονται. Είπα θα βοηθήσω από τη δική μου πλευρά, να παρέχω επιχειρηματική εκπαίδευση και αυτό κάνουμε εδώ και αρκετούς μήνες. Μιλάμε για το στήσιμο μίας επιχείρησης που να μπορέσουν στη συνέχεια όχι απλά να έχουν ένα μεροκάματο, αλλά ένα επιχειρηματικό όραμα. Θέλω αυτές οι γυναίκες να έχουν ισότιμη ευκαιρία μετά την αποφυλάκισή τους». Η κ. Τριανταφύλλη Κωνσταντοπούλου, διευθύντρια των Γυναικείων Φυλακών Κορυδαλλού, ανέφερε στην εκπομπή «Μέρα με Χρώμα» της...

Νένα Μειμάρη - Εκλογές 2023

 Στις 3 Μαρτίου 2019 δημοσιεύθηκε ένα άρθρο μου, μεταφρασμένο από τα αγγλικά, με τίτλο «Η Ελλάδα χρειάζεται έναν σύγχρονο Μαντέλα». Εννέα μήνες αργότερα έχασα ξαφνικά τον σύζυγό μου και βρέθηκα χήρα. Αναγκάστηκα λοιπόν να προσαρμοστώ στα νέα δεδομένα, έχοντας τη νοοτροπία μιας μόνης γυναίκας που έπρεπε να αρχίσει μια καινούργια ζωή. Παράλληλα, εφόσον οι ανάγκες μου ήταν διαφορετικές, χρειάστηκε να δω τα πράγματα διαφορετικά.   Σε γενικές γραμμές η αναπόφευκτη μοναξιά μιας γυναίκας μόνης επιδρά ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο της ηγεσίας. Ως χήρα μια γυναίκα είναι περισσότερο ευάλωτη, πιο προσεκτική και επιθυμεί να έχει μπροστά της σοβαρούς ηγέτες, οι οποίοι θα είναι ικανοί να την υπερασπιστούν, αφού έχει χάσει το στήριγμά της. Θέλει να νιώθει τη σιγουριά, ότι οι ηγέτες κάνουν πραγματικά το καλύτερο για τους πολίτες και επιθυμεί να νιώσει την εμπιστοσύνη που αυτοί αποπνέουν. Επειδή ανήκω, ως χήρα, σε αυτή την ομάδα των γυναικών ταυτίζομαι απόλυτα ...
Nena Meimaris  

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη