Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μουσική, μουσικοί καλλιτέχνες…

 



Νένα Μεϊμάρη

Μουσική, μουσικοί καλλιτέχνες, μουσικόφιλοι, νέα τραγούδια!!!

Είναι μεγάλη μου τιμή να φιλοξενήσω σήμερα νέα παιδιά, καλλιτέχνες και lovers της μουσικής. Ένας από τους στόχους των δικών μου κειμένων, είναι να αγκαλιάζω και να προωθώ την δημιουργικότητα στους νέους. Γενικά με εμπνέουν και με βοηθούν να συντονιστώ στις δικές μου δημιουργίες. Να μορφωθώ στις νέες τάσεις και να κατανοήσω την εποχή μας. Σας καλώ να γνωρίσετε τους σημερινούς δημιουργούς και να απολαύσετε το νέο τους τραγούδι.

 «Το Τραπέζι της μοιρασιάς»

Για τον Κανάρη Κεραμάρη μιλήσαμε ξανά. Ως λάτρης της μουσικής έκανε σπουδές στη Θεσσαλονίκη και στο Λονδίνο, δίνοντας έμφαση στη μουσική και τη σύνθεση.Το καινούριο τραγούδι «Το τραπέζι της μοιρασιάς» σε μουσική Κανάρη Κεραμάρη και στίχους της Ευγενίας Καπουνιάρη αποτελεί τον προπομπό του δίσκου με νέα τραγούδια που αποφάσισε να δημιουργήσει ο συνθέτης, ύστερα από την επιτυχημένη παρουσίαση του cd «Νανουρίσματα και ξυπνήματα». Αυτό το πρώτο τραγούδι ερμηνεύει εξαιρετικά η Ευτυχία Μητρίτσα ενώ παίζουν και καταξιωμένοι σολίστες. Στίχοι: Ευγενία Καπουνιάρη. Πρώτη εκτέλεση, ερμηνεία Ευτυχία Μητρίτσα. Το τραγούδι κυκλοφορεί ανεξάρτητα σε όλες τις πλατφόρμες.

Καλή ακρόαση!



Η Ευτυχία Μητρίτσα, τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, διαγράφει ξεχωριστή πορεία στην ελληνική σκηνή. Ασχολείται με το έντεχνο λαϊκό τραγούδι, την Παράδοση και τη σύγχρονη δημιουργία. Γεννήθηκε στην Καρδίτσα και αναζήτησε το όνειρό της στην Αθήνα, μέσα από τις μουσικές σπουδές. Έχει συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες δίνοντας συναυλίες σε μεγάλες και μικρές σκηνές της Αθήνας και της περιφέρειας. «Το τραπέζι της μοιρασιάς» αποτελεί την πιο πρόσφατη συνεργασία της με τον συνθέτη Άρη Κεραμάρη και τη στιχουργό Ευγενία Καπουνιάρη.

Συνδεθείτε με την Ευτυχία Μητρίτσα στις επίσημες σελίδες της

Spotify|EftychiaMitritsa

Youtube/eftychiamitritsa


Η Ευγενία Καπουνιάρη γεννήθηκε στην Κατερίνη και μεγάλωσε στο Κίτρος Πιερίας. Αγαπά τις λέξεις και της αρέσει να «παίζει» μαζί τους, να τις συνταιριάζει στο χαρτί και να αποδίδει με διάθεση μεταφορική ή σατυρική ή ίσως και αυτούσια σκληρή την όποια πραγματικότητα, μια πραγματικότητα από την οποία ΔΕΝ επιθυμεί να ξεφύγει. Η Ευγενία ζει και εργάζεται ως νηπιαγωγός στα σχολεία της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης και είναι μητέρα δύο παιδιών. Το τραγούδι «Το τραπέζι της μοιρασιάς» αποτελεί μέρος των στίχων της, που επέλεξε ο συνθέτης Κανάρης Κεραμάρης και ανέδειξε με έναν τρυφερό και συνάμα δυναμικό τρόπο το κινηματογραφικό προφίλ του συγκεκριμένου κομματιού. Η καθάρια και δωρική φωνή της Ευτυχίας Μητρίτσα, πέτυχε να αναδείξει στο τραγούδι το συναίσθημα που του πρέπει και να προβάλλει την ποιότητά του. Η συνεργασία της Ευγενίας με τον Κανάρη Κεραμάρη θα χαρακτηριζόταν ως «ευλογία», για ένα ταξίδι που έγινε με τις καλύτερες συνθήκες. ‘Επεται συνέχεια…!!!








Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οκτώβριος 2025

 Πίσω στη θέση μας φίλες μου, γιατί πέρασε το καλοκαίρι, όπως περνάνε όλα σε αυτή τη ζωή. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα πότε πέρασε. Δεν έκανα και τίποτε σημαντικό πέρα από το να απολαύσω το μπαλκόνι μου που το κρύβουν δέντρα και μου αρέσει πάρα πολύ. Κάθε απόγευμα αργά έβγαινα έξω με το βιβλίο ή το laptop για να διαβάσω ή να ακούσω μουσική. Το μόνο διαφορετικό που έκανα είναι να ετοιμάσω το σπίτι για τον χειμώνα. Η ζέστη μου φάνηκε αφόρητη για κάποιο λόγο και έβγαινα μόνο για γυμναστήριο και σημαντικές δουλειές. Παρόλα αυτά το απόλαυσα με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Δεν ένιωσα την ανάγκη να ακολουθήσω το καλοκαιρινό πρωτόκολλο ούτε και κάποιο σχέδιο. Αυτό με βοήθησε να νιώσω την ελευθερία που έχω ανάγκη για μένα σε αυτό το σημείο της ζωής μου. Όλα καλά λοιπόν!! Εύχομαι και εσείς να περάσατε το καλοκαίρι σας όπως το θέλατε γιατί αυτό έχει σημασία. Τι θέλουμε για τον εαυτό μας και τι επιδιώκουμε για εμάς και τα παιδιά μας; Κατά τα άλλα η ζωή συνεχίζεται με τον δικό της ρυθμό, με τα διά...

Αποχαιρετώντας το 2025

Νένα Μεϊμάρη Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να αποχαιρετήσουμε και τη φετινή χρονιά, αγαπημένες μου φίλες. Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι αποχαιρετισμοί και μετά από τον απόλυτο αποχαιρετισμό που αναγκάστηκα να κάνω, τους αποφεύγω όσο μπορώ. Εδώ όμως αποχαιρετάμε για τα καλά και μπαίνουμε σε αχαρτογράφητα νερά. Το έχουμε ξανακάνει βέβαια και δεν είναι κάτι καινούριο που θα πρέπει να μας τρομάζει. Έχουμε μάλιστα και την πείρα, τα γεγονότα, τις εμπειρίες που μας ακολουθούν σαν μία καλή προίκα και μας διαμόρφωσαν σε ακόμα πιο δυνατή προσωπικότητα. Το δεχόμαστε και αυτό ως δώρο και προχωράμε με το κεφάλι μας ψηλά, με τις γνώσεις στο μυαλό μας και την αγάπη στην καρδιά μας. Την αγάπη για τον εαυτό μας πρώτα, για την ύπαρξή μας, για αυτό που είμαστε και που δείξαμε έξω από εμάς. Η αγάπη μας άγγιξε ανθρώπους που αγαπάμε, φίλους, συναδέλφους, γείτονες και πήγε ακόμη σε μέρη που δεν έχουμε ιδέα. Αυτό κάνει η αυθεντική αγάπη, δεν έχει όρια ούτε σύνορα, απλά υπάρχει και κάνει αυτό που μόνο αυτή μπορεί να κάνε...

Νένα Μεϊμάρη: Γνωρίζουμε από κοντά τον Θανάση Μαργαρίτη (podcast)

https://odelalis.gr/nena-meimari-gnorizoume-apo-konta-ton-thanasi-margariti-podcast/?fbclid=IwZXh0bgNhZW0CMTEAAR51dUelCX-Fb-dV_8n1EfjHIhRiv59XkPlBaeOl0n2hvQMgRfn6qT1xZ5276w_aem_Tvxw1FlRfHdxjV-knihAUQ *Η Νένα Μεϊμάρη ήταν επί χρόνια εκπαιδευτικός με πλούσιο ακαδημαϊκό υπόβαθρο σε δημόσιο σχολείο της Βοστώνης. Συνταξιούχος, πλέον, ασχολείται με την αρθρογραφία και τον εθελοντισμό. Πρόσφατα δημιούργησε το πρώτο blog για χήρες και στήριξη αυτών με τίτλο « Είμαι Χήρα – Έχω Φωνή ». Έγραψε δύο βιβλία:  «Σου γράφω γιατί υπάρχεις »  (εκδόσεις «ΜΑΤΙ») και την αυτοβιογραφία της «ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ – Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «οξύνοια». Πηγή: ο Ντελάλης  Νένα Μεϊμάρη 

Mary Elizabeth Frye “Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις. Δεν είμαι εκεί…” / Για τον Μάκη Λιόλιο, που έφυγε

 Το ποίημα είναι αρχικά γραμμένο για τα άτομα που χάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Μπορεί, ωστόσο, να "αγγίξει" τον καθένα μας που βιώνει την απώλεια αγαπημένου προσώπου. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν κοιμάμαι.  Είμαι χίλιοι άνεμοι που φυσούν.  Είμαι το διαμάντι που λάμπει στο χιόνι. Είμαι το φως του ήλιου σε ωριμασμένο σιτάρι.  Είμαι η ήπια φθινοπωρινή βροχή.  Όταν ξυπνάς το πρωί  Είμαι η γρήγορη βιασύνη Από ήσυχα πουλιά σε κυκλική πτήση.  Είμαι τα μαλακά αστέρια που λάμπουν τη νύχτα. Μην στέκεσαι στον τάφο μου και κλαις  Δεν είμαι εκεί. Δεν πέθανα Πηγή: faretra.info - ιστοσελίδα Νένα Μεϊμάρη